17N -2017 Διάλειμμα για ανασύνταξη.pdf

To ΥΓ του προηγούμενου pdf πιο αναλυτικά…pdf

17 Ν-2005, μια επί σκηνής αναπαράσταση της 17Ν 1973 και 17Ν-1997, 17Ν-1998, δυο «ραδιοφωνικές» συζητήσεις γι’αυτήν ανάμεσα σε δυο γενιές.pdf

 

 

Ένα από όσα μπορούμε οι εκπαιδευτικοί να κάνουμε για να μη »προσμένoυμε για ΟΛΜΕ ένα θάμα».pdf

Αν βάλει κάποιος στο γκουγκλ »έμφυλες ταυτότητες»….pdf

 

 

Mataroa.pdf

Υλικό (στα Αγγλικά) για »δημιουργική εργασία» επί Euler.pdf

 

 

 

Για την ομιλία του Μίκη στις 4-2 και τις συζητήσεις γι’αυτήν.pdf

81 thoughts on “

  1. 1
    Σχόλιο συναδέλφου, που ευχαριστώ πάρα πολύ, περί του pdf για τις έμφυλες ταυτότητες:
    Γιάννη κοίταξε και το παρακάτω:

    ”Μασκαρεμένη επιστήμη”: Η πρόεδρος του Αμερικανικού Κολλεγίου Παιδιάτρων αποσυνθέτει την τρανσέξουαλ θεωρία

    Σε ομιλία της σε ένα συνέδριο που οργάνωσε το Ίδρυμα Heritage σχετικά με την τρανσέξουαλ ιδεολογία, η πρόεδρος του Αμερικανικού Κολλεγίου Παιδιάτρων, Δρ. Michelle Cretella, είπε ότι η διευκόλυνση της σύγχυσης των φύλων στα παιδιά βοηθώντας τα να «μεταβαίνουν» στο αντίθετο φύλο είναι παιδική κακοποίηση, και ότι η προώθηση αυτής της θεωρίας είναι ”ιδεολογία μασκαρεμένη ως επιστήμη”.

    Υπενθυμίζουμε ότι ενώ στην Ελλάδα αντίστοιχο νομοσχέδιο για αλλαγή ταυτότητας φύλου από 15 ετών ψηφίστηκε πρόσφατα με τους Έλληνες παιδοψυχιάτρους ήδη να εκφράζουν δημόσια την αντίθεση τους, σε χώρες όπως οι ΗΠΑ είναι τέτοια η ώθηση της τρανσέξουαλ ιδεολογίας που παρά τιςανάλογες επιστημονικές αντιδράσεις, τα παιδιά μεταφέρονται σε κλινικέςόπου τους χορηγούνται φάρμακα που μπλοκάρουν την εφηβεία.

    Η Δρ. Cretella συγκεκριμένα είπε:

    ”Ο χημικός ευνουχισμός είναι αυτό που κάνεις όταν βάζεις οποιοδήποτε βιολογικά κανονικό παιδί σε ανασταλτικά εφηβείας. Αντιμετωπίζει την εφηβεία σαν μια ασθένεια, συλλαμβάνοντας μια κανονική διαδικασία που είναι κρίσιμη για την κανονική ανάπτυξη και κακή για τα παιδιά.

    Στείρωση: δεν είναι καλή για τα παιδιά. Προετοιμάζοντας τα για αυτό που πιθανώς θα καταλήξει σε μια κοπέλα μια διπλή μαστεκτομή στα 16 – όχι πώς να θεραπεύεις την κατάθλιψη ή το άγχος και έχω μεγάλη εμπειρία αντιμετωπίζοντας εφήβους με κατάθλιψη, άγχος, ακόμη και αυτοκτονική κατάθλιψη. Η διδασκαλία των παιδιών προσχολικής ηλικίας με το ψέμα ότι μπορείς να παγιδευτείς σε λάθος σώμα, πάλι, αυτό διαταράσσει την φυσιολογική τους δοκιμασία πραγματικότητας και τη γνωστική ανάπτυξη. Αυτά τα πράγματα είναι κακοποίηση.

    Όσον αφορά τις μελέτες, υπάρχουν δύο που γνωρίζω οι οποίες ισχυρίζονται ότι επιβεβαιώνοντας τη σύγχυση του φύλου του παιδιού σας είναι καλό για αυτά. Πρώτον, υποθέτει ότι η εκπαίδευση ενός παιδιού σε μια σταθερή ψευδή πίστη είναι διανοητικά υγιές. Η επιστήμη δεν σου επιτρέπει να υποθέσεις το συμπέρασμά σου. Δεύτερον, αυτές οι μελέτες είναι εξαιρετικά μικρές. Τρίτον, αυτές οι μελέτες είναι πολύ βραχυπρόθεσμες. Και τέταρτον, η ομάδα ελέγχου των “ψυχικά υγειών παιδιών” είναι τα αμφιθαλή αδέλφια, τα περισσότερα απ’ αυτά είναι αδέλφια του παιδιού που αυτοπροσδιορίζεται τρανσέξουαλ. Α, και υπάρχει και πέμπτο, οι γονείς ήταν αυτοί που αξιολόγησαν την ψυχική υγεία των παιδιών.

    Αυτή δεν είναι επιστήμη … Δεν νομίζω ότι πρέπει να έχεις M.D. ή Ph.D για να ξέρεις ότι δεν είναι επιστήμη – αυτή είναι ιδεολογία μασκαρεμένη ως επιστήμη.”

    Εκτός από την Δρ. Cretella, στο συνέδριο συμμετείχαν ως ομιλητές ο Paul Hruz, Ph.D., αναπληρωτής καθηγητής παιδιατρικής, ενδοκρινολογίας, κυτταρικής βιολογίας και φυσιολογίας στο ιατρικό κέντρο του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον, και ο Allan Josephson, M.D., καθηγητής και επικεφαλής τμήματος παιδιατρικής και εφηβικής ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Louisville.

    Στο παρακάτω βίντεο υπάρχει ολόκληρη η ομιλία τους.

    https://www.youtube.com/watch?time_continue=4&v=4hDHuLM_bS8

    Τα λεγόμενα της Δρ. Cretella για την ”μασκαρεμένη επιστήμη” θυμίζουν και την αμφισβήτηση του Off the Record στην εκδήλωση για τα ”έμφυλα παιχνίδια” στην Καβάλα, όπου ζητήθηκαν επίμονα από την καθηγήτρια Δήμητρα Κογκίδου επιστημονικές αποδείξεις τις οποίες όμως δεν μπορούσε να παρέχει.

    Η Δρ. Cretella είχε μιλήσει ξανά για τους κινδύνους της σύγχυσης των φύλων λέγοντας ότι οι επαγγελματίες που την προωθούν πειραματίζονται επάνω σε παιδιά, κάτι που αποκάλεσε ”θεσμοθετημένη παιδική κακοποίηση”, σε έναάρθρο της Daily Signal με τίτλο ”Είμαι παιδίατρος. Πώς η τρανσέξουαλ ιδεολογία έχει διεισδύσει στο πεδίο μου και έχει παράγει κακοποίηση παιδιών σε μεγάλη κλίμακα”:

    ”Η ουσία του θέματος είναι ότι ενώ το κίνημα υπέρ της μετάβασης επιδιώκει να βοηθήσει τα παιδιά, επιφέρει μια σοβαρή αδικία σε αυτά και τους συνομηλίκους τους που δεν έχουν δυσφορία.

    Αυτοί οι επαγγελματίες χρησιμοποιούν το μύθο ότι οι άνθρωποι γεννιούνται τρανσέξουαλ για να δικαιολογούν την εμπλοκή τους σε τεράστιους και ανεξέλεγκτους πειραματισμούς σε παιδιά που έχουν μια ψυχολογική κατάσταση που διαφορετικά θα λυνόταν μετά την εφηβεία στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων.

    Τα σημερινά ιδρύματα που προωθούν την επιβεβαίωση της μετάβασης πιέζουν τα παιδιά να μιμηθούν το αντίθετο φύλο, στέλνοντας πολλά από αυτά στην πορεία των ανασταλτικών εφηβείας, της στείρωσης, της απομάκρυνσης των υγειών σωματικών τμημάτων και των ανείπωτων ψυχολογικών βλαβών.

    Αυτές οι βλάβες δεν αποτελούν τίποτα λιγότερο από θεσμοθετημένη παιδική κακοποίηση. Η ηθική δεοντολογία απαιτεί άμεσο τερματισμό της χρήσης της καταστολής της εφηβείας, των διασταυρούμενων σεξουαλικών ορμονών και των χειρουργικών επεμβάσεων για την αλλαγή φύλου σε παιδιά και εφήβους, καθώς και τον τερματισμό της προώθησης της ιδεολογίας του φύλου μέσω σχολικών προγραμμάτων σπουδών και νομοθετικών πολιτικών.”

  2. Απάντηση άλλου συναδέλφου στο παραπάνω σχόλιο:
    Δηλαδή η παλιά αριστερά που ξέραμε και που διεκδικούσε ψωμί και ειρήνη, λευτεριά και προκοπή, ψωμί-παιδεία -ελευθερία κλπ , και που θα θα θεωρούσε τις παραπάνω μέριμνες σαν αποπροσανατολιστικές απώλειες χρόνου και ενέργειας για το μαζικό κίνημα ήταν καθυστερημένη και δεν ήξερε οτi τα προβλήματα αυτά δεν ήταν μόνο μιας μικρής μειοψηφίας ή και ελίτ, ενώ η νέα αριστερά θα διεκδικεί ορμονοθεραπεία και εγχειρήσεις αλλαγής φύλου (και με έξοδα φορολογουμένων 😉 για τις ευρύτερες μάζες εργατών και αγροτών που έμαθαν οτι γεννήθηκαν εγκλωβισμένοι σε σώμα άλλου φύλου από το φυσιολογικό τους;

  3. Γράμμα παλιού μαθητή (πάνω από 30 χρονών τώρα) για τρέχον ζήτημα, όπως θα δούμε:
    Κύριε Γιάννη μας είχατε στείλει με η-μέιλ μια φορά κάτι που αντιγράψατε από ένα έντυπο Αμοργιανών με τίτλο «Ο Καζαντζάκης στην Αμοργό» Σας το βάζω πρώτα από κάτω (βλ. εισαγωγικά) για μη το ψάχνετε, και μετά σας λεω γιατί σας το θυμίζω:

    «Αμοργιανό κειμενο οου αφορα επισκεψη (με πεδιλα και χωρις καν βαλιτσες) του Καζαντζακη στην Αμοργό για λιγο και μεσα από τα ματια του Αντώνη του Τρατάρη (εκ του «τράτα») ενός φοβερου ψαρα και βαρκαρη που ετυχε να τον παραλαβει στηναποβιβαση από το καϊκι που τοτε γινονταν χωρις λιμανι.

    «Μιχαήλ Κωβαίος: Ο Καζαντζάκης στην Αμοργό
    ….
    -Πολλά πράματα έμαθα απ’αυτό τον άνθρωπο , έλεγε μια μέρα με καμάρι στους θαμώνες της καλύβας.
    Κι αυτοί από περιέργεια και κάποια δόση κακεντρέχειας ρωτούσαν:
    -Ήντα σ’έμαθε τέλος πάντων αυτός ο Καζαντζάκης; Μέρα νύχτα είσαι μαζί του…Αξάνοιε, μαθές, να μη σε κάμει και σένα άθεοκαι κομμουνιστή.
    Ο Αντώνης όμως εθύμωνε, όταν άκουε τέτοιες κουβέντες και μιλούσε άσχημα:
    -Να σκάσετε , άμα δεν ξέρετε. Ούτε άθεος είναι ο άνθρωπος ούτε κομουνιστής. Μακάρι να του μοιάζαμεν όλοι…
    -Έλα δα, καημένε Αντώνη! Όλος ο κόσμος λέει πώς είναι άθεος…,απαντούσαν αυτοί…
    -Ο κόσμος λέει, χωρίς να ξέρει, γιατί αυτός ο άνθρωπος πιστεύει στο Θεό πιο πολύ κι από σας. Όταν τον ρώτησα μια μέρα γιατί τον λένε άθεο , μου’καμε ολόκληρη θεωρία
    -Εσύ Αντώνη, μου είπε, όταν βγαίνεις στο πυροφάνι τι ψάχνεις να βρεις; Χταπόδι βέβαια. Κι όταν δεν το εύρεις και γυρίσεις άπρακτος, δε θα πεις βέβαια πως δεν υπάρχουν χταπόδια, αλλά θα ξαναβγείς την άλλη μέρα και την άλλη και την άλλη. Ψάχνοντας για χταπόδι,γιατί ξέρεις πως υπάρχει τέτοιο πράμα. Το ίδιο κάνω κι εγώ. Ψάχνω μέρα νύχτα για να βρω το Θεό, γιατί ξέρω πως υπάρχει , αφού αν δεν υπήρχε δεν θα υπήρχα ούτ’εγώ. Και δεν αρκεί να λέω: πιστεύω πως υπάρχει Θεός. Ηουσία είναι να τον εύρεις, να τον νοιώσεις, να κουβεντιάσεις μαζί του. Η διαφορά μου μ’αυτούς που με λένε άθεο είναι πως εγώ αναζητώ πρωί και μεσημέρι και κάθε ώρα, να τον εύρω, ενώ αυτοί απλά πιστεύουν μονάχα πως υπάρχει και δεν δίνουν δυάρα να τον γνωρίσουν από κοντά, να τον νοιώσουν μέσα τους σαν τον πολυτιμότερο θησαυρό και οδηγό της ζωής τους.
    Ένας ηλικιωμένος ψαράς πετάχτηκε τότε με πείσμα να διακόψει το ρητορικό χείμαρρο του Αντώνη:
    -Γιάντα το λοιπόν είναι κομμουνιστής; Οι κομμουνιστές δε λένε οι ίδιοι πως είναι άθεοι;
    -Και ποιος σου’πε πως είναι κομμουνιστής; Εγώ όταν τον ρώτησα μου είπε καθαρά και ξάστερα πως δεν είναι κομμουνιστής.
    -Κι εσύ το πίστεψες;
    -Και βέβαια το πίστεψα. Ο κόσμος, μου εξήγησε, παρεξηγεί τη στάση του, γιατί εκφράζει πολλές φορές δημόσια το θαυμασμό του γι’αυτούς τους ανθρώπους τους κομμουνιστές.
    -Ε αφού τους θαυμάζει δεν είναι όμοιός τους;
    -Το είπα κι εγώ αυτό αλλά ξέρετε τι μου απάντησε; Κάπως έτσι:
    -Θαυμάζεις βέβαια, Αντώνη μου, τον Ιησού Χριστό, δεν είναι έτσι; Μπορείς λοιπόν να καυχηθείς πως είσαι όμοιός του; Τον θαυμάζω κι εγώ πολύ, θαυμάζω ακόμη όλους τους άγιους της εκκλησίας που μαρτύρησαν στ’όνομά του. Μα ούτε στο νυχάκι δεν μπορώ να τους φτάσω. Κάτι πολύ δυνατό είναι μέσα μου, που μου φωνάζει επιταχτικά: Είσαι λεύτερος, δεν αξίζει, καημένε, να είσαι σκλάβος, η ζωή είναι άχρηστή χωρίς λευτεριά. Πώς γίνεται λοιπόν, Αντώνη, να μη θαυμάζω ανθρώπους που πιστεύουν με πείσμα το αντίθετο και θυσιάζουν έτσι το πολυτιμότερο αγαθό, τη λευτεριά τους;
    -Και τώρα ίντα λέτε του λόγου σας; ρώτησε ο Αντώνης με κάποια δόση ειρωνείας.
    -Το ακροατήριο έμεινε αποσβολωμένο. Οι αφελείς εκείνοι χωρικοί, ψαράδες, βαρκάρηδες περιβολάρηδες δεν ήξεραν πια τι να πουν. Ο Αντώνης μιλούσε με τέτοιο ωραίο και πειστικό τρόπο, σαν άνθρωπος γραμματισμένος, που ήξερε να στοχεύει στοψαχνό και να κάνει τους άλλους, αντί να σχολιάζουν και να κακολογούν ανθρώπους που δεν γνωρίζουν, να κοιτάξουν λιγάκι μέσα τους, να γνωρίσουν τουλάχιστον τον εαυτό τους, τον μεγάλο αυτό άγνωστο! Κυριεύτηκαν όλοι από ένα συναίσθημα κατωτερότητας.
    -Πώς άλλαξε ετούτος ο άνθρωπος, έλεγαν μεταξύ τους. Αυτό το διαολεμένο κοπέλι, ο Καζαντζάκης, αντί να τον κάμει κομμουνιστή, τον έκαμε λογιότατο…πως σου φαίνεται;»

    Λοιπόν:
    Κι εγώ και μερικά άλλα παιδιά θέλουμε να πάμε να δούμε μαζί σας την ταινία «Καζαντζάκης» που τώρα προβάλλεται και μετά να πάμε για καφέ και να συζητήσουμε και την ταινία και την κριτική που έχει το elcultureblog (αν δεν την έχετε διαβάσει, ιδού: http://www.elculture.gr/blog/article/καζαντζάκης-του-γιάννη-σμαραγδή/ )

  4. Υστερόγραφο του σχολίου 1:
    Γιάννη επειδή ξέρω τι δουλευταράς είσαι και ότι δεν ματαίωσες άλλες σου προτεραιότητες και δραστηριότητες , όπως π.χ. η γιορτή της 17Ν, για να προλάβεις να μεταφράσεις παράλληλα 1046 υπότιτλους από το ντοκυμαντέρ του BBC για τις «ορμονοθεραπείες και εγχειρήσεις μετάβασης» κλπ, γι’αυτό δεν μπορώ και να σου πω οτι δικαιώνονται όσοι λένε οτι αυτά είναι κόλπα για να αχρηστεύονται ικανοί άνθρωποι μέσω του να καταλήγουν καφενο-συζητώντας περί όνου σκιάς. Ελπίζω το καλύτερο, δηλαδή να πιάσουν τόπο όσα ανάρτησες για το θέμα με το να κάνουν άλλους που θα τα διαβάσουν να μην αχρηστευθούν εκείνοι χάνοντας παρόμοιο χρόνο στο να διαβαζουν ψευδοεπιστημονικά άρθρα για το θέμα και παρακολουθώντας ή συμμετέχοντας σε συζητήσεις για την μπάλα που κάποιος επίτηδες ή κατά λάθος έρριξε στην εξέδρα.
    Αυτό είναι το καλύτερο που ελπίζω, αλλά εύχομαι το ακόμα καλύτερο: Αχρείαστα να’ναι όσα ανάρτησες διότι η Ελλάδα (είτε από κάποια εναπομείναντα ανακλαστικά αριστερών παλιού τύπου στους γονείς, είτε από ανακλαστικά χριστιανών στους γονείς ή μάλλον στους παππούδες, είτε από ακομπλεξάριστη κοινή λογική και μη ευπιστία σε κάθε καινούργια παλαβομάρα) δεν θα αντιμετωπίσει πρόβλημα ραγδαίας αύξησης αιτήσεων για μεταβάσεις φύλου. Κοίταξε όμως, (αφού αγγλικά ξέρεις) τι γίνεται στην Αγγλία (δεν πίστευα στα μάτια μου όταν είδα πόσο εύκολα τσιμπάνε οι Άγγλοι γονείς: factCheck Q&A: How many children are going to gender identity clinics in the UK?
    Τέλος πάντων, αχρείαστα να’ναι όσα ανάρτησες για μη τυχόν και χρειαστούν στη θεματική βδομάδα, αλλά τώρα ηρέμησε και σκέψου δυο-τρία ακόμη πράγματα για την επόμενη θεματογραφία του σάιτ σου. Όταν τα παιδιά άκουγαν τα όσα είπες στην 17Ν σε ρώτησαν το παραμικρό για τους κουκουλοφόρους; Από ότι μου είπες όταν σε ρώτησα, όχι! Ούτε ένα. Σε ρώτησαν, μόνο, μήπως ήσουν κι εσύ στο Πολυτεχνείο και γι’αυτό το παίρνεις τόσο ζεστά, και όταν τους είπες οτι τότε ήσουν στην Αμερική αλλά στο Πολυτεχνείο ήταν συμμαθητές σου από το Λύκειο, σε ρώτησαν μήπως ήσουν στο ΕμΑϊΤι ή στην ΝΑΣΑ και να τους πεις για αυτά. Και αργότερα ένα παιδί σε ρώτησε αν έχεις γνώμη για την ταινία για Μαρξ και Ένγκελς που κυκλοφορεί. Όσο λίγο ενδιαφέρθηκαν για τα αντεπιχειρήματα περί κουκουλοφόρων άλλο τόσο μάλλον θα ενδιαφερθούν και για τα αντεπιχειρήματα περί αλλαγών φύλου. Και αν ενδιαφερθούν κι άλλο τους έχεις ήδη έτοιμο το υλικό και την πόρτα ανοιχτή για «συζητήσεις για όλα» (εννοώ εδώ που βρισκόμαστε τώρα, στα σχόλια του σάιτ σου «σημειώσεις για όλα»)
    Το δεύτερο πράγμα που έχω να σου πω, όμως σαν φιλόλογος που είμαι κι όχι σαν φυσικός που δεν είμαι, είναι οτι όπως όταν τσίμπησες με την ταινία για τον Ασσάνζ που σου έδειξα και την έπαιξες στα παιδιά και πρόσθεσες και σαν συναφούς περιεχομένου την ταινία “The Challenger disaster” όπου ο Ουίλλιαμ Χαρτ υποδυόταν τον Φάινμαν και τους διηγήθηκες πακέτο με αυτήν και το θεατρικό “Copenhagen” που παίχτηκε στο Λονδίνο οταν το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε στην Γιουγκοσλαβία, και την άλλη χρονιά το έπαιξε εδώ ο Καζάκος υποδυόμενος ο ίδιος τον Μπορ, κι όπως τους έπαιξες την ταινία “ Infinity” που τον Φάινμαν νέο στo Λος Άλαμος τον υποδυόταν ο Μάθιου Μπρόντερικ και τους διηγήθηκες το θεατρικό για τον Φάινμαν που ανέβασε πριν χρόνια ο Κοτανίδης ο οποίος είχε κάνει από νέος όνειρό του να ανεβάσει κάποτε σε θέατρο κάτι για τον Φάινμαν, όταν είχε ακούσει για αυτόν από φοιτητή φυσικής, συν-κρατούμενό του σε κελλί της χούντας, έτσι και τώρα να βρεις κάποια αφορμή, σίγουρα θα προκύψει, να μπουν κι εκείνα στις «σημειώσεις για όλα» (αν και, ίσως, ήδη με αυτά που ανέφερα , και με λίγο ψάξιμο στο γκουγκλ, θα τα βρουν όσοι ενδιαφέρονται, όλα τα σχετικά)
    Το τρίτο που θέλω να σου πω είναι πιο σοβαρό αλλά φιλόλογος σαν εμένα μόνο κατά το ήμισυ μπορεί να το στηρίξει διότι αφορά φυσικούς: ο συνάδελφός σου φυσικός, και κοινός μας αδελφικός φίλος, έχει όνειρο να βοηθήσει στην «αποφροντιστηριοποίηση» του τρόπου σκέψης και διαβάσματος (που λόγω άγχους εισαγωγικών εξετάσεων αποκτούν στο Λύκειο οι μαθητές) γράφοντας ένα βοήθημα σαν «οδηγό ανάγνωσης» των περίφημων διαλέξεων του Φάινμαν για πρωτοετείς και δευτεροετείς στις οποίες, όπως μου είπε, έκανε ο Φάινμαν τον τεράστιο άθλο της εκλαΐκευσης μέχρι και κάποιων μεταπτυχιακών γνώσεων αλλά χωρίς «εκπτώσεις»(=χωρίς γνώσεις που να ήταν γνώσεις απλώς περιγραφικές χωρίς επιχειρήματα)
    Να λοιπόν η γνώμη μου: Όπως άφησες κάποια διαστήματα μεταξύ 17 Ν και επόμενης ενότητας, και πήγες σε βιβλιογραφία για έμφυλες ταυτότητες, και όπως θα αφήσεις τα αντίστοιχα και για άλλα θέματα που ίσως θα προκύψουν, έτσι να αφήσεις και για τέτοια θέματα (και κάτι μου λέει οτι πιο πολύ για εκείνα θα ενδιαφέρονται οι περισσοτεροι αναγνώστες του σάιτ, ή τουλάχιστον οι φυσικοί. (εγώ και να ενδιαφερόμουνα δεν θα τα καταλάβαινα, φιλόλογος είμαι άρα σε «φυσική χωρίς εκπτώσεις» δεν έχω βλέψεις)…..

  5. Απίθανη η ιδέα του φίλου μας να βοηθήσει στην «αποφροντιστηριοποίηση» του διαβάσματος φυσικής μέσω βοηθήματος στο διάβασμα των διαλέξεων του Φάινμαν για πρωτοετείς και δευτεροετείς . Πρώτη σκέψη στο πώς να βοηθήσω και εγώ λιγάκι στο αντίστοιχο με μαθηματικά θα ήταν μέσω ενός βοηθήματος για το βιβλίο των Κουράντ και Ρόμπινς «Τι είναι τα μαθηματικά» , αλλά είναι τόσο κατανοητό που αρκεί απλώς η αναφορά του. Δεύτερη σκέψη είναι να μεταφράσω εδώ και τώρα μια άσκηση από άλλο κείμενο και αν τυχόν υπάρξει κανείς που να ενδιαφέρετα να δει και άλλες και που τυχόν να μη ξέρει αγγλικά, τότε να μεταφράσω κι άλλες (κι αν ξέρει αγγλικά απλώς να γράψω πού θα τις βρει):
    «Είναι σωστή η παρακάτω απόδειξη του θεωρήματος Bolzano-Weierstrass για συναρτήσεις συνεχείς στο [0,1]; Αν κάτι λείπει μπορεί εύκολα (και χωρίς λήψη του ζητουμένου) να συμπληρωθεί ; Αν λείπει κάποιο «αξίωμα» σε τι θα χρειαζόταν; Λείπει;
    Aς υποθέσουμε οτι μια συνεχής συνάρτηση αλλάζει πρόσημο εντός του [0,1].Διαιρούμε το [0,1] σε δέκα ίσα υποδιαστήματα. Τουλάχιστον σε ένα από αυτά η συνάρτηση αλλάζει πρόσημο. Θεωρούμε το αριστερό του άκρο σαν ψηφίο δεκάτων ενός αριθμού. Όλοι οι αριθμοί του υποδιαστήματος αυτού έχουν το ψηφίο εκείνο σαν ψηφίο των δεκάτων τους. Διαιρούμε το υποδιάστημα εκείνο σε δέκα ίσα υπο-υποδιαστήματα. Σε ένα τουλάχιστον από αυτά η συνάρτηση αλλάζει πρόσημο. Θεωρούμε το αριστερό του άκρο σαν ψηφίο εκατοστών ενός αριθμού. Όλοι οι αριθμοί του υπο-υποδιαστήματος αυτού έχουν το ψηφίο εκείνο σαν ψηφίο των εκατοστών τους …κλπ κλπ Ο αριθμός που κατασκευάζεται με τον τρόπο είναι αριθμός στον οποίο η συνάρτηση μηδενίζεται διότι στην περιοχή του υπάρχουν σε αυθαιρέτως μικρή απόσταση αριθμοί όπου η συνάρτηση παίρνει και θετικές και αρνητικές τιμές ενώ αν αν εκεί έπαιρνε τιμή π.χ. θετική τότε η συνάρτηση , ως συνεχής, θα παρέμενε θετική αν η απόσταση από το σημείο γινόταν αρκετά μικρή…»
    Επίσης άλλος τρόπος «αποφροντιστηριοποίησης μαθηματικών» είναι να διαβάσουμε πώς έφτασε ο Euler σε πολλά από τα συμπεράσματά του…
    Προφανώς και θα εξερευνήσουμε με τον φίλο μας, και με άλλους, που είμαι σίγουρος οτι θα τους αρέσει η ιδέα για αποφροντιστηριοποίηση, για πιθανές συνεργασίες ή έστω αναρτήσεις σε κοινό σάιτ για μαθητές, φοιτητές και συναδέλφους…Ευχαριστώ για την ιδέα που μας πρότεινες (και μάλιστα χωρίς καν να είσαι θετικής κατεύθυνσης!) Φυσικά η κύρια ιδέα και εργασία θα είναι η δική του, μέσω Φάινμαν, είτε σε κοινό σάιτ, είτε όπου αλλού θελήσει να την βάλει για να την βρίσκουμε οι ενδιαφερόμενοι…

  6. ΥΓ στο 2ο σχόλιο της 29ης Νοεμβρίου (περί Καζαντζάκη):
    Πριν πάμε στην ταινία ας αναφέρουμε επίσης για τον Καζαντζάκη που συγκατοικώντας στην αρχή της Κατοχής στην Αίγινα με τον Σικελιανό , θέλανε γέροι κι οι δυο να αρχίσουν από την Αίγινα αντίσταση. Μια φορά γύρισε στην Αίγινα από ταξίδι στην Αθήνα ο Σικελιανός και είπε πολύ συγκινημένος στον Καζαντζάκη «Οταν πήγαινα διασταυρωθήκαμε με μια βάρκα κι ο γείτονάς μας ο…(ψαράς, ; κηπουρός; Ο γράφων δεν θυμάται)…που γύρναγε από Πίνδο μου φώναξε «Κυρ Άγγελε μήπως εσύ ξέρεις γιατί μας γυρίσανε; Εμείς πριν φύγουμε για πάνω είχαμε κοινωνήσει». Βλέποντας την συγκίνησή του ο Καζαντζάκης του απάντησε «Ο λαός δεν διδάσκεται, διδάσκει, δεν το’ξερες;» Ξέρουμε βέβαια οτι δεν ηταν λαοκόλακας ο Καζαντζάκης , ούτε θεούσος, και εξ ίσου καλά ξέρουμε και οτι δεν θα ήταν και πολύ Καζαντζακικοί ούτε πολύ δάσκαλοι οι τωρινοί μη θεούσοι , μη εθνικιστές κλπ. Ο δε Σικελιανός ο ίδιος εφάρμοσε μάθημα (από το λαό) π.χ. στο ποίημά του «Στου Όσιου Λουκά το μοναστήρι» (http://users.uoa.gr/~nektar/arts/tributes/aggelos_sikelianos/st_osioy_loyka_to_monasthri.htm ) Ο ίδιος ο Καζαντζάκης πού εφάρμοσε στα δικά του βιβλία αυτό που είπε; Στο βιβλίο του «Καπετάν’ Μιχάλης», σε έναν ξεσηκωμό εναντίον των Τούρκων, μια Κρητικιά χωρική εκβιάζεται να πεί πού κρύβεται ένας Ρουμελιώτης εθελοντής που ήρθε να βοηθήσει. Αν δεν πεί στους Τούρκους πού κρύβεται θα σκοτώσουν τον γιό της. Δεν τους λέει και τον σκοτώνουν. Όταν αργότερα την ρωτάνε οι γειτόνισες πώς άντεξε η καρδιά της να πάρει τέτοια απόφαση λέει «Ήξερα τι καϋμό θάχε η μάννα του Ρουμελιώτη».Ήταν αυτό ένα μυθιστορηματικό εύρημα; Όχι. Το γεγονός όντως υπήρξε αλλά συνέβη στην μάχη της Κρήτης. Οι ανακριτές της Κρητικιάς χωρικής δεν ήταν Τούρκοι αλλά Γερμανοί και ο ξένος δεν ήταν Ρουμελιώτης εθελοντής αλλά Βρεττανός κομμάντο.

  7. Γιάννη αυτά που σας έλεγα το περασμένο Σάββατο για το καράβι Mataroa των Ελλήνων με υποτροφία από Γαλλία πήγα σε ένα φωτοτυπείο, τα έβαλα σε pdf και στα στέλνω και εσένα αφού μου’πες οτι κάπου θα τα χρειαστείς.
    Είναι από το βιβλίο του δημοσιογράφου Γιάννη Ράγκου
    ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ
    Εκδόσεις Polaris (2016)

    Ευχαριστώ τον συνάδελφο φυσικό (και όχι αδελφικό φίλο αλλά βιολογικό αδελφό) για το pdf , το βάζω στο τρίτο σετ των pdf του σάιτ με τα νέα θέματα που ανοίξαμε, δηλαδή τα (προσεχώς ) περί Φάινμαν του άλλου συναδέλφου και τα περί Όυλερ (Euler, που κάποτε γράφαμε με άλλο συνάδελφο και αδελφό εξ αγχιστείας), παρ΄όλο που η αναφορά στο καράβι των υποτρόφων εκείνων έγινε στην σελίδα 8 του πρώτου-πρώτου pdf του παρόντος σάιτ (του λινκ 17N -2017 Διάλειμμα για ανασύνταξη.pdf )
    Αν κάποιος συνάδελφος, ή μαθητής ή φοιτητής , κρίνει οτι κάτι τον ενδιαφέρει από τα περί Όυλερ και δεν ξέρει Αγγλικά να μου πει να του το μεταφράσω…

  8. Το πώς πήγανε οι Έλληνες υπότροφοι του προηγούμενου σχολίου στο Παρίσι, και κάνανε μετά οτι κάνανε, φέρνει στο νου και μια διήγηση του Ελύτη για το πώς καθ’οδόν προς το Παρίσι του ήρθε η ιδέα να γράψει το «Άξιον Εστί». Προσωπικά το έμαθα απο πρότζεκτ προπερσινου μαθητή

    http://www.imerodromos.gr/gennhthke-to-axion-esti/

    https://www.youtube.com/watch?v=aI05kbbXCro

    https://www.youtube.com/watch?v=28GzARSTNFA

  9. Γιάννη, ξαναείδα αυτά τα λινκ με το «Άξιον Εστί» που εμείς οι φιλόλογοι δεν χορταίνουμε να παίζουμε στα παιδιά και να τα συζητάμε ξανά και ξανά μαζί τους και σε ρωτάω και σένα ξανά: Πιστεύεις οτι αν σε μια τάξη Λυκείου έπαιζες ένα από αυτά, ή και τα δυο, για να ολοκληρώσεις το τι εννοεί εκείνο που είπες στην γιορτή της 17Ν οτι το «Δοξαστικό» που άκουσαν είναι «δοξολογία στη ζωή» και μετά ξαναγύρναγες στους κουκουλοφόρους με τους οποίους άρχισες, θα έλεγε έστω και ένα παιδί «επιτέλους ξαναγυρίσαμε στη δράση» αντί να πει «ωχ, δεν ξεκολλήσαμε, πάλι εκεί γυρνάμε!»;
    -Μάλλον δίκιο έχεις. Για να το δούμε πιο χειροπιαστά ας σκεφτούμε το εξής: Πάρε εκείνο το γκράφφιτι που κυκλοφορούσε πριν λίγο καιρό στο ίντερνετ κι έγραφε: «ΕΛΥΤΗ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΣΟΥ ΒΡΩΜΑΕΙ ΕΛΛΑΔΑ» . Και πες οτι εγώ το ανέφερα μετά τα βίντεο στην τάξη και πρόσθετα και καμιά ατάκα τύπου «ΚΑΙ ΣΕΝΑ, ΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΙΣΑΙ ΕΙΤΕ ΞΕΝΟΣ, Ο ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ ΣΟΥ ΒΡΩΜΑΕΙ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΡΕΤΙΝΙΣΜΟ». Ας σκεφτούμε εκ πείρας αντιδράσεις παιδιών. Ίσως αν δεν είχαν δει , και μάλιστα πριν λίγο, τα βίντεο να είχαν μια κάποια όρεξη για συζήτηση περί της ατακομαχίας. Αλλά αν το’χαν δει, να στο περίπου τι θα μου’λεγαν: «Κύριε, με τι ασχολείστε; Ακούσατε την απάντηση του Ελύτη και παρ’όλα αυτά θεωρείτε ότι χρειάζεται και η ατάκα σας; Αν ο συγγραφέας του γκράφφιτι δεν είχε πειστεί από τον Ελύτη πως πιο διεθνιστικό Αιγαίο, πιο οικουμενικό, από αυτό που είδε κι άκουσε δεν μπορούσε ούτε να φανταστεί, και ούτε καν να ονειρευτεί, θα πειθόταν από την ατάκα σας; Και αν χρειαζόταν και αυτή για να πειστεί, είστε σίγουρος οτι θα είχε καταλάβει ; Ή μήπως θα νόμιζε οτι κατάλαβε διότι θα σας ένιωθε κάποιον σαν κι εκείνον αφού για να μιλάτε έτσι ούτε κι εσείς θα καταλαβαίνατε τον Ελύτη;». Ας πούμε οτι αυτή θα ήταν η αντίδραση από τους «καλούς μαθητές», ή, πιθανότερο, από τις «καλές μαθήτριες». Από τους «κακούς μαθητές» πιθανότερη είναι η εξής αντίδραση: «Ο κύριος κατά βάθος θέλει να μοιάσει στον Καρανίκα που αρχίζει με το «τσόλι» και φτάνει στο «θυλαστικό μπόχας» , το –θυ- με ύψιλον, και νιώθει όσο θριαμβευτικά νιώθουν τα παιδιά στα νήπια που κολλάνε στον τοίχο τα προνήπια που δεν ξέρουν ακόμα οτι στην αντι-ατάκα «βλάκας είσαι και φαίνεσαι» υπάρχει και αντι-αντιατάκα «κι απ’τη μύξα σου κρέμεσαι».

  10. Τώρα, μέσω του προηγούμενου σάιτ και πάλι, θα κουφαθούμε ακόμα πιο πολύ κι απ’το προηγούμενο σχόλιο: Πόσοι από μας ΚΑΙ τους φυσικούς ΚΑΙ τους φιλολόγους μαζί, ξέρουμε οτι ο Κάλβος πέθανε στην Αγγλία ως επικηρυγμένος καρμπονάρος και βιοπόριζε ως μελισσουργός και οικοδιδάσκαλος απειροστικού λογισμού; Και μας τα λέει φυσικός ή φιλόλογος αυτά; Όποιος θεωρεί οτι τον ενδιαφερουν όλα αυτά ας πάει στο
    http://waxtablets.blogspot.gr/2013/10/blog-post_12.html

  11. Απάντηση στα χτεσινά σχόλια (της 30ης Νοεμβρίου):
    …-
    Πάντως ούτε εγώ ούτε άλλος αριστερός φοιτητής πριν 50 χρόνια είχε ακούσει για Ματαρόα. Επίσης, ίσως δεν έχω εξ ίσου πλούσια εκπαιδευτική εμπειρία με σένα, αλλά ο «κακός μαθητής» που αναφέρεις και που μου φαίνεται πιο ξύπνιος κι από τον «καλό», αντλεί στοιχεία από πρόσωπο με σάρκα και οστά ή είναι «πείραμα σκέψεως»; Μήπως είναι, ούτως ειπείν, «γατόνι του Σραίντινγκερ;» με την βοήθεια του «σεναριογράφου» και όχι με την βοήθεια των 17-18 ετών της ηλικίας του;

    -Εγώ θα σου πω δύο πραγματικά συμβάντα με τον ίδιο «κακό μαθητή» (το ένα στη Β και το άλλο στην Γ Λυκείου, στην οποία έμεινε κιόλας αλλά δεν τον πείραξε «διότι είχε κερδίσει χρόνο» όπως είπε) και εσύ κρίνε αν δεν απαιτούν ακόμη περισσότερη οξυδέρκεια από όση αναρωτιέσαi αν ορθώς απέδωσα στον υποθετικό μαθητή:

    Β Λυκείου:
    Μια φορά, εκεί που έχουμε μάθημα τους νόμους των αερίων και έχει τύχει να μην έχω κουρευτεί για καιρό, ξαφνικά μονολογεί μεγαλοφώνως ο Γιάννης και λέει «Ξέρω γιατί ο κύριος αφήνει μαλλί. Θέλει να μοιάσει στον Θεοδωράκη» και λέγοντάς το έχει έρθει κιόλας στον πίνακα μούχει πάρει τον μαρκαδόρο και κουνώντας τον σαν μπαγκέττα αρχίζει να τραγουδάει τους νόμους των αερίων στον ρυθμό του «της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ». Είμαστε όλοι εμβρόντητοι και μετά ξεκαρδισμένοι αλλά ο Γιάννης ξέροντας λες κι ήταν επαγγελματίας ότι το θέμα δεν είναι μόνο πώς να ανέβεις στη σκηνή αλλά και πώς να κατέβεις το στρίβει δια του παραφράζειν τα Πέ-Βέ-Τέ των νόμων του Μπόϋλ και του Τσάρλς ως εξής: «Πέ-Βέ-Τέ; Βε-Σέ! Βε-Σέ!» και πιάνοντας τα μαγαζιά του φεύγει απ’την τάξη και ξανανοίγει αμέσως μετά για υπόκλιση και χειροκρότημα.

    Γ Λυκείου:
    -Γιάννη έλα να πεις μάθημα
    -Τώρα τι μάθημα να σου πω; Δεν κάθεσαι εσύ στην θέση μου να πάω εγώ στη θέση σου να παραστήσω εσένα;
    -Γιάννη, ξέρεις τι παθαίνουν οι μαθητές που μιλάνε στον ενικό στους καθηγητές;
    -Τι;
    -Τους μιλάνε στον πληθυντικό οι συμμαθητές τους γιατί νομίζουν πώς εχουν βύζμα
    -Καλό. Να σε παραστήσω τώρα;

    Ανεβαίνει λοπόν στον πίνακα, πάω εγώ στη θέση του , καμπουριάζει σαν και μένα τεντώνει το χέρι και το λυγίζει όπως εγω και όπως κάνει κι ο καραγκιόζης στο θέατρο σκιών, και μου φωνάζει εμένα εκεί που κάθομαι στο θρανίο του «ρε βλάκα, πρώτη φορά την βλέπεις την άσκηση;»
    Μπορείς να φανταστείς τι ρόλους έπαιξε σε θεατρικά περί 17Ν στο σχολείο! Και με τον καλύτερο της τάξης του ήταν τόσο αχτύπητο ζευγάρι ηθοποιών όσο οι Γουώλτερ Ματάου , Τζακ Λέμον και οι ΝτεΒίτο , Σβαρτσενέγκερ .
    – Ωραίες αναμνήσεις για τα γεράματα!
    Οι αναμνήσεις από τα παιδιά που τα παίζανε είναι αναμνήσεις για τα γεράματα. Όμως οι άνθρωποι τους οποίους υποδύονταν είναι «άνθρωποι για όλες τις εποχές» (όπως ο Μίσσιος κι οι Μακρονησιώτες) που είτε παίζοντάς τους είτε διαβάζοντάς τους πρέπει να τους ξαναθυμόμαστε και πριν τα γεράματα και να τους ξαναθυμίζουμε στους άλλους αν τους ξέρουν ή να τους πληροφορούμε γι’αυτούς αν δεν τους έρθουν. Είπαμε π.χ. να θεατροποιήσουμε τα κάτωθι δυο περιστατικά από Μίσσιο (δεν τα έχω τα βιβλία του πια, απο μνήμης στα παραθέτω)

    Είχαμε-πούχαμε τον πόνο μας εκεί, να κουβαλάμε πέτρες ντάλα μεσημέρι, μας ήρθανε μια φορά και κάτι επίσημοι με τις κυρίες τους, μας βάλανε οι φύλακες να σενιαριστούμε , μας δώσανε και καλό φαϊ μέχρι και κρασί μας φέρανε για να τους κάνουνε καλή εντύπωση, θα μας έβγαζαν οι επίσημοι και λόγο για τους αρχαίους ημών προγόνους για να τους μοιάσουμε και να αφήσουμε τον κακό τον δρόμο που είχαμε πάρει, ο Γράδος δεν φαινότανε πουθενά, ρέ πούναι ο Γράδος; εδώ Γράδος; εκεί Γράδος; πουθενά ο Γράδος, εκεί που μίλαγε ένας επίσημος νάσου ο Γράδος τσίτσιδος όπως τον γέννησε η μάννα του που λένε, αλλά πασαλειμένος απ’την κορφή ως τα νύχια με σκατά και κουβάλαγε και δυό τενεκέδες, που ξεχειλίζανε από σκατά κι αυτοί. Πάει στην εξέδρα κι αρχίζει να πετάει χούφτες τα σκατά και στο διοικητή και στους επίσημους και στις κυρίες τους, σε όλους. Χλάάάτς οι κουραδιές σε όλους, εμείς νάχουμε χεστεί στο γέλιο από κάτω, να φωνάζει ο διοικητής πιάστε τον, ποιός να τον πιάσει αφού όλοι σιχαίνονταν έτσι που ήτανε πασαλειμένος στα σκατά. Τι να κάνει; Να τον απειλήσει; Με τι; Ο βρεμένος την βροχή δεν φοβάται. Εις θάνατον ήτανε. Να τον δείρουνε; Και τι ξύλο δεν είχε φάει; Δεν είχε μείνει τίποτε που δεν τόχε περάσει, άρα τίποτε δεν έπιανε στον Γράδο. Άρχισε λοιπόν ο διοικητής να απειλεί τους μπάτσους και τους φαντάρους με τιμωρίες κι εν τω μεταξύ τα σκατά του Γράδου να τους έρχονται στα κουστούμια και στις καλές τους τις στολές και στα μούτρα και χλάτς και χλούτς οι κουραδιές, με τα πολλά του ορμήξανε αλλά χώρια που τους γλίστραγε έτσι σκατωμένος που ήτανε και γινόντουσαν χάλια, τους πασάλειβε και στα μούτρα όσους πλησιάζανε, θα μου πείς μετά τον σαπίσανε. Αλλά και πρώτα σάμπως δεν τον είχανε σακατέψει; Αλλά τώρα είχε πάρει και το αίμα του πίσω, και για πάρτη του και για πάρτη μας, ήρωας ο Γράδος λοιπόν, ή μάλλον φίρμα, ήρωας ήτανε κι απο πρίν έτσι κι αλλιώς, γεμάτο ήρωες ήταν το νησί αλλά έγινε και φίρμα.

    (Μίσσιος εφηβος βγαινοντασ απο το στρατοδεικειο με ενα μεγαλυτερο και εναν τριτο)
    -Ρε, κατάλαβατε τι ποινή πήραμε; Από πέντε φορές ισόβια ο καθένας κι από τρείς εις θάνατον Τρελλοί είναι; Τι λέτε κύριε πρόεδρε; Αν μας εκτελέσετε έστω και μια φορά, άσε πια τρείς φορές, πώς θα ζήσουμε να υπηρετήσουμε τα ισόβια; Αν ζήσουμε να υπηρετήσουμε τα ισόβια έστω και μια φορά -Μαθουσάλες θα γίνουμε να τα υπηρετήσουμε πέντε φορές;- αν ζήσουμε, λέγω, για τα ισόβια τότε σας ερωτώ: πώς θα μας εκτελέσετε; Μήπως είχατε πιεί κάνα ποτηράκι πρωϊ-πρωϊ; Εμεις για να σας ακούσουμε στο δικαστήριο φορέσαμε και τα καλά μας, δανεικό σακάκι απο τον αδελφό μου φόρεσα για να τιμήσω τον χώρο του δικαστηρίου και σεις κοπανάτε τσίπουρα πρίν έρθετε; Και μετά «πάρε νάχεις»
    (Μπαίνει ένας αστυνομικός)
    -Μπρός, στην κλούβα γρήγορα μην αγριέψω.
    Ο μεγαλυτερος:-Να αγριέψεις; Δεν άκουσες ρε καραγκιόζη τι ποινή πήραμε; Απο δώ και πέρα το μόνο που μπορείς να μας κάνεις είναι να μας τα…Άντε τώρα και δεν τα συνηθίζω τέτοια λόγια.
    -Ρε καραγκιόζη έκανες τον κουλτουριάρη να μιλάει σαν εμάς τους λιμενεργάτες; Θα σε καταγγείλω στο σωματείο οτι θέλεις να μας αφήσεις άνεργους.
    (Ακούγεται η φωνή της μάννας του νεοτερου (=Μίσσιου)
    -Κύριε αστυφύλακα, κύριε αστυφύλακα.
    Ο αστυφύλακας του λέει :
    -Θα σούδειχνα αλλά με φωνάζουν
    Βγαίνει και γυρνάει με την μάννα του Μίσσιου
    -Θέ μου πώς κρατιέμαι; Υπάρχει Θεός, θα το βρούνε οι ξεδιάντροποι…
    -Έλα ρε μάνα ψυχραμία, πήγαινε σπίτι να ηρεμήσεις, μη μας σαλτάρεις κι εμάς. Έλα αύριο να πάρεις το σακκάκι μη το χαλάσω στην εκτέλεση.
    -Αααααα (σπαρακτικο λόγω της ξαφνικής εικόνας που της δημιούργησε. Και λιποθυμάει)
    Χλάάάτς , σφαλιάρα του μεγαλου στον νεοτερο(=τον Μισσιο) . Του λέει πάρα πολυ άγρια:
    -Τέτοιες μαλακίες λένε στη μάννα τους ρέέ;
    Θεατρποιημλενα ειναι οι σελίδες 20-26 του τρίτου pdf (με τίτλο 17 Ν-2005, μια επί σκηνής αναπαράσταση της 17Ν 1973 και 17Ν-1997, 17Ν-1998, δυο «ραδιοφωνικές» συζητήσεις γι’αυτήν ανάμεσα σε δυο γενιές.pdf)

  12. Τέρμα το διάλειμμα, τα κεφάλια μέσα…
    Επιστροφή από την ουτοπία τύπου «Νεφελοκοκκυγίας» σαν των «Ορνίθων»
    στην επίγεια ευτοπία&δυστοπία
    Καλώς τα δεχτήκαμε:
    http://www.protagon.gr/apopseis/editorial/o-gavroglou-apeilei-tin-triti-aksiologisi-44341525380
    Ο Γαβρόγλου απειλεί την τρίτη αξιολόγηση;

    Ο Κώστας Γαβρόγλου έχει κάνει τους εκπαιδευτικούς να αισθάνονται πολύ όμορφα… Εδώ και πολύ καιρό, είναι σαφείς οι προθέσεις του για πολλά ζητήματα που αφορούν στην καθημερινότητά τους στο σχολείο. Χαλαροί έλεγχοι στην εκπαιδευτική διαδικασία, λιγότερες ευθύνες και ξεκάθαρη θέση εναντίον της αξιολόγησης. Τόσο ξεκάθαρη που στην πρόταση του υπουργείου για το Νέο Δίκτυο Δομών Υποστήριξης του εκπαιδευτικού έργου, στο σημείο της «Επιλογής και αξιολόγηση των Στελεχών Εκπαίδευσης» κλείνει την πρότασή του με το εξής: «Οι εκπαιδευτικοί της τάξης δεν αξιολογούνται»!

    Βεβαίως, οι εκπαιδευτικοί που διαθέτουν στοιχειώδη αξιοπρέπεια δεν νομίζω ότι εγκρίνουν μια τέτοια διατύπωση που τους καθιστά υπόλογους σε οποιαδήποτε αξιακή ηθική. Αλλά υποθέτω, ταυτόχρονα, ότι αυτοί οι εκπαιδευτικοί δεν είναι ψηφοφόροι του κ. Γαβρόγλου…

    Ολα θα ήταν υπέροχα αν δεν υπήρχαν οι «νεοφιλελεύθεροι» δανειστές που ζητούν εξηγήσεις. Αυτοί δηλαδή, που με τις μνημονιακές τους απαιτήσεις ζητούν να ισχύσει η αξιολόγηση στα σχολεία, ως προαπαιτούμενο για το κλείσιμο της συμφωνίας.

    Πιο συγκεκριμένα, οι εκπρόσωποι των δανειστών ζήτησαν αύξηση του υποχρεωτικού εβδομαδιαίου ωραρίου των εκπαιδευτικών, την αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα και την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών. Σήμερα το ωράριο κλιμακώνεται με βάση τα χρόνια υπηρεσίας και τη θέση του εκπαιδευτικού από τις 18 έως τις 24 ώρες. Από τον Νοέμβριο του 2017, περίμεναν οι Θεσμοί την αύξηση του ωραρίου αλλά τίποτα δεν έγινε. Επιπλέον προστίθεται ως νέο πρόβλημα, η πρόσφατη απόφαση Γαβρόγλου για μείωση του αριθμού των μαθημάτων που εξετάζονται στο τέλος της χρονιάς προκειμένου έτσι να αυξηθούν οι ημέρες διδασκαλίας αλλά σε λάθος βάση. Τέλος, δεν έχει προχωρήσει ούτε και η αυτοαξιολόγηση.

    Τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω; Αλλον έναν εξευτελισμό της εκπαιδευτικής κοινότητας, άλλον έναν διασυρμό των δασκάλων και καθηγητών και άλλη μια ήττα για το υπουργείο Παιδείας. Γιατί η «αντίσταση» και η «σύγκρουση» που διαφημίζουν ότι κάνουν από το γραφείο του υπουργού, αποδεικνύει τη νηπιακή κατάσταση στην οποία βρίσκεται η πολιτική «διάνοια» των χειρισμών τους. Μπορεί βεβαίως, η επιδίωξη της ήττας να είναι το αγαπημένο σπορ του κάθε Αριστερού αλλά κάποτε πρέπει να καταλάβουν ότι εκθέτουν συνεχώς, έναν θεσμό που έπρεπε να είναι από τους πιο ισχυρούς στην ελληνική κοινωνία. Τον θεσμό του δασκάλου ο οποίος έχει την απαίτηση να υπηρετεί με αξιοπρέπεια το έργο του, χωρίς ταπεινώσεις και προβλήματα.

    Οι πληροφορίες λένε ότι οι Θεσμοί δεν πρόκειται να απαλείψουν ούτε έναν όρο από τα προαπαιτούμενα για την Εκπαίδευση. Θα ακολουθήσουν ό,τι ακριβώς προβλέπεται στο Μνημόνιο, καθιστώντας τον κ. Γαβρόγλου για άλλη μία φορά, υπόλογο των αποφάσεών του.

    Το ζήτημα όμως δεν είναι εκεί -είναι γνωστό ότι οι Αριστεροί τρέφονται από την ήττα- αλλά στο πώς αντιμετωπίζουν οι δάσκαλοι και οι καθηγητές την κατάσταση. Το πώς ανέχονται τον διασυρμό τους, με την ψευδαίσθηση της υπεράσπισης των δικαιωμάτων τους.

    Αναμένοντας λοιπόν, τις εξελίξεις ως αύριο που θα έχουμε τις πρώτες ενδεικτικές ανακοινώσεις. Γιατί τα νέα από τις Βρυξέλλες λένε ότι η τρίτη αξιολόγηση κλείνει απροσδόκητα εύκολα. Με ή χωρίς τον «εξτρεμισμό» του «επαναστάτη» Γαβρόγλου…

  13. Το παραπάνω «δελτίο θυέλλης» φυσικό ήταν σε λίγο να έχει οδηγήσει στις εξής σκέψεις:
    Ωραία η κοσμάρα του καθενός κι ακόμα ωραιότερη η ευκαιρία να μαθαίνει και να πληροφορεί για κοσμάρες ευρύτερες από την δική του, κατά αντιστροφή του «ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα», αλλά αν το παραμύθι αφορά και το αν κάτι από τα παλιά θα βοήθαγε και τώρα, και δεν θα ήταν απλώς εγκυκλοπαιδική αναφορά ή χόμπυ, τότε ασ’το πρώτα να βοηθήσει και ανάφερέ το μετά μαζί με όσα καινούργια βρέθηκαν , αν βρέθηκαν, να βοηθήσουν…Κακό το να ελπίζεις μόνο στο να αυτοσχεδιάσεις στις πανελλήνιες αν δεν έχεις διαβάσει ποτέ σου παλιά άσκηση, κακό όμως και το να μη αυτοσχεδιάζεις ποτέ σου αφού μπορεί και τελείως ξαφνικά να βαρέσει το καμπανάκι του ρινγκ… Πολλά προλάβαμε να πούμε και εξ ίσου πολλά δεν προλάβαμε να πούμε (κι ούτε την ταινία είδαμε, την δε ταινία του Βούλγαρη μας είπαν οτι μπορούν να μας την παίξουν με έκπτωση μόνο μετά τις γιορτές.Εντάξει , θα γίνουν κι αυτά, απλώς η προτεραιότητά τους να τα συζητάμε εδώ πέρασε) «Τα στερνά τιμούν τα πρώτα» δεν λέει μια παροιμία;
    Αν είτε από όσα είδαμε , είτε απο καινούργια που θα δούμε στην πορεία, βρούμε κάτι που θα βοηθούσε να το συντονίσουμε καλύτερα μέσα από αυτό το σάιτ, θα το κάνουμε. Αν καλύτερα βοηθάνε άλλα συναφή σάιτ τότε αντί να συντονίζουμε ας συντονιστούμε κι ας μην έκλεισε το σάιτ ούτε βδομάδα.
    Στρίβειν δια του δελτίου θυέλλης; Θα φανεί στην εξέλιξη. Για την ώρα ας δούμε τι ήδη ξεκινάει ο κλάδος χωρίς να περιμένει για την ΟΛΜΕ ένα θάμα:
    ………………
    Πιστοποιητικό Παιδαγωγικής και Διδακτικής Επάρκειας. Η απαξίωση των πτυχίων μας δε θα περάσει!
    Ανακοίνωση συντονιστικό αναπληρωτών αδιόριστων εκπαιδευτικών
    Το τελευταίο διάστημα ήρθε στο φως της δημοσιότητας η εισήγηση του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) για τη θεσμοθέτηση του Πιστοποιητικού Παιδαγωγικής και Διδακτικής Επάρκειας ως απαραίτητης προϋπόθεσης εργασίας για τους εκπαιδευτικούς. Πιο συγκεκριμένα, το Πιστοποιητικό Παιδαγωγικής και Διδακτικής Επάρκειας θα αφορά όχι
    μόνο για τους αποφοίτους των παιδαγωγικών τμημάτων και των καθηγητικών σχολών αλλά και τους ήδη εργαζομένους εκπαιδευτικούς στη δημόσια και ιδιωτική εκπαίδευση, μόνιμους και αναπληρωτές.
    ΣΗΜΑΣΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΙ ΛΕΝΕ ΑΛΛΑ ΤΙ ΕΝΝΟΟΥΝ ΚΑΙ ΤΙ ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΝ …
    Προς αυτή την κατεύθυνση:
     Είναι χαρακτηριστικές οι δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας Γαβρόγλου για αυστηρό πρόγραμμα επιμόρφωσης, που θα οδηγεί στην απόκτηση του εν λόγω πιστοποιητικού.
     Εξίσου χαρακτηριστικό είναι το πνεύμα και το γράμμα του διαβόητου πορίσματος Λιάκου για τη διαχείριση του εκπαιδευτικού προσωπικού σε συνθήκες μηδενικών διορισμών: «όλοι θα τα διδάσκουν όλα», ανεξαρτήτως ειδικότητας. Με λίγα και απλά λόγια, δηλαδή, ο εκπαιδευτικός θα γίνεται ένα «πολυεργαλείο» που τα κάνει όλα: ο κοινωνιολόγος, ο οικονομολόγος και ο πολιτικών επιστημών θα γίνεται και θεολόγος, οι συνάδελφοι αγγλικών/γαλλικών/γερμανικών και ιστορικοί, οι φιλόλογοι και θεολόγοι ή θεατρολόγοι, οι δάσκαλοι και γυμναστές, οι πληροφορικής και μαθηματικοί ή γεωγράφοι, τα μαθήματα εικαστικών, μουσικής και θεατρικής αγωγής ενοποιούνται, δηλαδή όλες οι τέχνες ένα πράγμα, όπου θα ζωγραφίζουμε, θα τραγουδάμε και άλλα τραγελαφικά παρόμοια.
     Σύμφωνα, λοιπόν, με τις εξαγγελίες του ΙΕΠ, ο εκπαιδευτικός-«πολυεργαλείο» θα υποχρεούται όχι μόνο να διαθέτει βάσει των σπουδών και του πτυχίου του την επιστημονική γνώση του πανεπιστημιακού τμήματος, αλλά και «εφάμιλλη ικανότητα διδασκαλίας» όλων των συναφών επιστημονικών πεδίων. Φυσικά αυτή η «ικανότητά» του θα αποκτιέται με το Πιστοποιητικό Παιδαγωγικής και Διδακτικής Επάρκειας.
    Βγάζοντας, λοιπόν, από το χρονοντούλαπο της ιστορίας το Πιστοποιητικό Παιδαγωγικής Επάρκειας, διάταξη ψηφισμένη στο Νόμο Αρσένη (ν. 2525/1997) αλλά πρακτικά ανενεργή μετά τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις της εκπαιδευτικής κοινότητας και δη των φοιτητικών συλλόγων των καθηγητικών σχολών και των παιδαγωγικών τμημάτων κατά τη διετία 1997-1999, ΙΕΠ-Υπουργείο Παιδείας και κυβέρνηση σκοπεύουν:
    1. Να δημιουργήσουν έναν μηχανισμό πιστοποίησης της διδακτικής ιδιότητας για δασκάλους και καθηγητές μετά την κτήση του πτυχίου μας. Σε αυτόν τον μηχανισμό δεν θα έχουν φυσικά όλοι πρόσβαση, καθώς θα επιλέγονται οι επιμορφούμενοι πιθανόν με σειρά προτεραιότητας, ενώ προτείνεται και η επιβολή διδάκτρων. Συνεπώς, το Πιστοποιητικό δεν θα έχουν τη δυνατότητα να το αποκτήσουν όλοι οι συνάδελφοι, αλλά μόνο εκείνοι που θα είναι σε θέση να κάνουν νέες θυσίες σε χρόνο και χρήμα από τον πενιχρό μισθό τους. Έτσι, εφόσον το Πιστοποιητικό δεν θα μπορεί να αποκτηθεί από όλους, θα μετατρεπόμαστε από συνάδελφοι σε κανίβαλους και θα ανταγωνιζόμαστε για μια θέση στον ήλιο της ελαστικής εργασίας.
    2. Στον πρώτο χρόνο εισαγωγικής επιμόρφωσης για την απόκτηση του Πιστοποιητικού, προβλέπονται μέντορας και αξιολόγηση των επιμορφούμενων εκπαιδευτικών, δηλαδή εφαρμογή του ν. 3848/10 (Νόμος Διαμαντοπούλου), και φυσικά εξετάσεις για την απόκτηση του Πιστοποιητικού. Ταυτόχρονα, προβλέπεται μειωμένο ωράριο για τους νέους
    άπειρους εκπαιδευτικούς, που θα βρίσκονται υπό συνεχή επιτήρηση και αξιολόγηση, και αυξημένο ωράριο για τους μονίμους.
    3. Το πιστοποιητικό παιδαγωγικής και διδακτικής επάρκειας θα αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη συμμετοχή των αδιόριστων εκπαιδευτικών στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ (όποτε και αν αυτός γίνει). Με τον τρόπο αυτό καταργούνται πλήρως τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχίων μας και η αυτονόητη και αναφαίρετη εργασιακή μας προοπτική ως δασκάλων και καθηγητών χωρίς επιπλέον φραγμούς και μηχανισμούς επιλογής και απόρριψής, όπως ο διαγωνισμός-λαιμητόμος του ΑΣΕΠ. Ταυτόχρονα, είναι μέγιστος εξευτελισμός ο εξαναγκασμός μας να περάσουμε για μια ακόμα φορά στην πίσω πλευρά των θρανίων πέρα από διαγωνιζόμενοι και ως επιμορφούμενοι, όταν την τελευταία δεκαετία έχουμε κρατήσει όρθια σε κάθε γωνιά της χώρας ως ωρομίσθιοι και αναπληρωτές τα νηπιαγωγεία, τα δημοτικά, τα γυμνάσια και τα λύκεια.
    4. Ακόμη, το πιστοποιητικό παιδαγωγικής και διδακτικής επάρκειας θα αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για εργασία και στην ιδιωτική εκπαίδευση, δηλαδή στα φροντιστήρια, τα ιδιωτικά σχολεία και τα κέντρα μελέτης. Οι φορείς αυτοί, που λειτουργούν με όρους ελεύθερης αγοράς και ελεύθερων απολύσεων, έχουν ήδη έχουν καταργήσει τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχίων θέτοντας διαρκή αξιολογικά κριτήρια για την πρόσληψη σε αυτά: εξετάσεις πιστοποίησης επιστημονικής γνώσης, σεμινάρια, κάθε λογής επιμορφώσεις, μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς τίτλους, με το πιστοποιητικό να έρχεται σαν κερασάκι στην τούρτα του ατομικού φακέλου προσόντων του μελλοντικού εκπαιδευτικού. Ενός εκπαιδευτικού, δηλαδή, που θα είναι δια βίου εκπαιδευόμενος, ανασφαλής, υπερ-προσοντούχος και κακοπληρωμένος ή και απλήρωτος για μήνες, όπως όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά.
    5. Το ΙΕΠ, παρεμβαίνει ανοιχτά στα προγράμματα σπουδών των πανεπιστημίων, αφού θα εισηγείται τι θα περιλαμβάνονται ως μαθήματα προκειμένου να πάρουν το περίφημο πιστοποιητικό. Υποτάσσει πλήρως την παιδαγωγική επιστήμη στην fast-track διαδικασία κατάρτισης και προσαρμογής στα Προγράμματα Σπουδών του σχολείου του ΟΟΣΑ-ΣΕΒ-Ε.Ε. Έτσι, στα προτεινόμενα μαθήματα δεν υπάρχει πουθενά παιδαγωγική ή θεωρίες αγωγής. «Ξαναγράφουν» τις επιστήμες, αφού η κοινωνιολογία πάει μαζί με την ψυχολογία της εφηβείας…………………….

  14. -Γιάννη αφού κάποιο «δια ταύτα» δεν-βρέθηκε -που-δεν βρέθηκε στο σάιτ σου μέχρι στιγμής …άρα κλείνοντας δεν κάνεις τουλάχιστον κάνα ρεζουμέ των όσων μάζευες κι ανέβαζες 5-6 μέρες; Αλλά πες τα με τίτλο και με αρχή-μέση –τέλος, όχι με κάνα σεντόνι συνειρμούς…
    -Τίτλος : Τι καλό και τι κακό έχουν οι αναρτήσεις «σεντόνια»:
    Αρχή: Πάρε τα πρώτα 97 σχόλια στο εξής λινκ για το θέμα που μας απασχολεί:
    http://www.alfavita.gr/arthron/ekpaideysi/piesi-thesmon-pros-gavrogloy-ayxiste-orario-ekpaideytikon-kai-axiologiste-toys
    Οι εναντίον του Γαβρόγλου είναι 30πλάσιοι ή 50πλάσιοι των υπέρ, αλλά ο τρόπος συμφωνίας τους είναι πιο καταστροφικός και από διαφωνία και είναι μέρος της εξήγησης του πώς γίνεται το 20% να επιβάλλεται στο 80% .
    Μέση: Εν ολίγοις τα σεντόνια είναι για παιδιά για να μην έχουν προσλαμβάνουσες μόνο όσες έχουν οι μη σεντονογράφοι ενήλικοι που βλέπουμε στο λινκ, αλλά το κακό των σεντονιών είναι σαν να λύνει κάποιος 2000 γεωμετρικούς τόπους και κατασκευές ενώ αρκούν 50 για να αυτοσχεδιάσει αν του’ρθει κάνα απροειδοποίητο διαγώνισμα. Αν όμως έχει λύσει μόνο 5 ασκήσεις τότε ακόμη και προειδοποιημένο να’ναι το διαγώνισμα, αν αυτοσχεδιάσει τίποτε δεν θα καταφέρει .
    Τέλος: Να το δούμε και με τρόπο πιο απλό και πολύ πιο όμορφο (και σοφό); Να΄το:
    https://www.youtube.com/watch?v=0C7qOFTd9i0

  15. -Ημερίδα για τον Φωκίωνα Χατζηιωάννου
    http://users.uoa.gr/~pjioannou/fh/
    -Σε ευχαριστουμε πολύ, το διαδιδω σε πολλους που θα τους ενδιαφερει.
    Εγω δεν θα’ρθω , δεν θα έχουν κλεισει τα σχολεία,
    καθηγητες δεν μπορουν να κανουν κοπανα αλλα μαθητες μπορουν
    -Καλo θα ηταν οποιοι ερθουν να δηλωσυν συμμετοχη για να ξερουν περιπου ποσα ατομα θα ειναι…(δειτε κατω κατω στο σάιτ)
    -Καλά που μου το’πες, δεν το΄’χα δει

  16. SOME OLD WISDOM:
    Against the hustlers, economic/economistic thugs, and nihilistic globalists — a terrific, very timely, summary!
    By Giambattista VICO (attachment — I really like those old stamps, works of art …):

    «Self-interest is not, and could never have been, the mainspring of action; passion, duty, tradition, a sense of human or national solidarity, shame, conscience, awe, the sense of a divine presence, cannot be reduced to ‘modifications’ of the rational egoism of a ‘nation of shopkeeper[s]’, ‘hucksters’ often deflected by irrational passions or frustrated by ignorance … [If] Individualism grows to excess, dissolves the ties that unite the mass of the people … Civic virtue melts away, and is replaced by *anomie* and arbitrary violence … sometimes the rot has gone too deep … each man lives in his own egoistic, anxiety-ridden world, unable to communicate or cooperate with his fellows …. Society falls to pieces; frightful wars, both internecine and with foreign foes, destroy its members, civilization collapses…»

    Πραγματικα ανανεωτικοτατα ξεθολωτικο το να θυμομαστε τετια insights !
    Σαν να διαβαζα Μαμφορντ που περιγραφοντας τετιους παλιους
    βοηθαγε τον αναγνωστη του να ξεκουνιεται απο την καταντια
    της πιστης στη βλακεια οτι την προοδο και τον εκπολιτισμο
    τα φερνει η αορατος χειρ που προερχεταιι
    απο την συνθεση πολλων μικρων ατομικων συμφεροντων
    και που τελικα
    (=στις μερες του κα,ι ακομη πιο πολύ, τωρα)
    εφτασε να ξεκανει τα κατακτημενα insights
    με τροπο τοσο πιο γρηγορο απ’την δημιουργια τους
    που η νεα γενια θα δυσκολευται να πιστεψει οτι ειχαν ποτέ υπαρξει.
    …This is not a prophecy: it is a factual description of what is already happening before our eyes, with murderous confrontations and infantile tantrums taking the place of rational demands and cooperative efforts. Yes: the physical structure of the power system was never more closely articulated: but its human supports were never more frail, more morally indecisive, more vulnerable to attack. How long , those who are now awake must ask themselves, how long can the physical structure of an advanced technology hold together when all its human foundations are crumbling away? All this has happened so suddenly that many people are hardly aware that it has happened at all: yet during the last generation the very bottom has dropped out of our life; the human institutions and moral convictions that have taken thousands of years to achieve even a minimal efficacy have disappeared before our eyes: so completely that the next generation will scarcely believe they ever existed…

    Νai, tou Mumford. Akou kai allo ena apo ton kairo tou cold war
    «They are the prey of compulsive fears and corrupt fantasies whose ultimate outcome may be universal annihilation and extermination; and the more they devote themselves to adapting their urban environment to this possibility [of nuclear war], the more surely they will bring on the unrestricted collective genocide many of them have justified in their minds as the necessary price of preserving “freedom” and “civilization”. The masters of the underground citadel are committed to a “war” they cannot bring to an end, with weapons they cannot control, for purposes that they cannot accomplish. The [“nuke protected”] underground city threatens in consequence to become the burial crypt of our incinerated civilization. Modern man’s only alternative is to emerge once more into the light and have the courage, not to escape to the moon, but to return to his human center –and to master the bellicose compulsions and irrationalities he shares with his rulers and mentors. He must not only unlearn the art of war, but acquire and master, ,as never before, the arts of life»

    Ki akou kai ena antistoiho tou Sikelianou to 1938:
    “…In the face of the threat that history may roll back to the abyss of the Arrhythmic, the Amorphous and the preontological, nobody can avoid assuming responsibility. Those poets who feel born on the pulse of the Universe have the additional responsibility to make Poetry take on her own horrible responsibility of breaking the causal deterministic sequence of events after first coming to know her own mystical origin in the infinity, the inner freedom and the biological God deep inside us, and from there draw strength to lift again the universal symbols of cosmic continuity of man with his similars and with the Universe, the symbols that are able to disperse his historical pseudoproblems and deliver man from all arbitrary myths of our age, scientific myths, mechanical myths, political myths, economic myths, artificial artistic myths, etc etc–that, through also exerting immense violence, have displaced man from the center of his responsibly creative self where is found the source of his freedom and have led to the dismemberment of the erotic core of man’s experience of the world and have disintegrated society into heaps of unburied corpses–and place him again at the center of Life and of duration from where the world, placed at the center of our consciousness and not at the periphery, will bring down walls and open up horizons , not altogether imaginary, that have been waiting, since the beginning of time, to line up in perspective in front of us” Angelos Sikelianos (a little before the 2nd World War)

    Kai allo ena tou Mumford (ligo meta ton 2o pagkosmio polemo) :
    “As of today, this resurgence of reproductive activity might be partly explained as a deep instinctual answer to the premature death of scores of millions of people throughout the planet . But even more possibly, it may be the unconscious reaction to the likelihood of an annihilating outburst of nuclear genocide on a planetary scale. As such , every new baby is a blind desperate vote for survival: people who find themselves unable to register an effective political protest against extermination do so by a biological act . In countries where state aid is lacking , young parents often accept a severe privation of goods and an absence of leisure, rather than accept privation of life by forgoing children…” Lewis Mumford (a little after the 2nd World War)

    Για αυτά συν πολλά άλλα τετια αποσπάσματα βαλμένα σαν να ηταν συζητηση μεταξυ των σοφων αυτων βλεπε το εξης λινκ:
    • 6 Forums and debate societies.pdf
    Ελληνικη αποδοση όλου του «διαλογου αποσπασμάτων»:
    Μιλάει πρώτος ο Ράμσφελντ και λέει τα γνωστά που ξέρουμε για τα βάζα στο μουσείο της Βαγδάτης
    («Συλήθηκε το μουσείο; Μα τι λέτε;! Απλώς η τηλεόραση έπαιξε πολλές φορές την σκηνή που
    κάποιος έτρεχε μ’ένα βάζο κι ο κόσμος νόμισε ότι ήταν πολλά διαφορετικά βάζα. Πόσα βάζα μπορεί
    ναχει η Βαγδάτη; Από νεκρούς, δεν υπήρξαν περισσότεροι απ’ότι στη Γουάσινγκτον έχει ανά έτος από
    τροχαία. Αλλά και ναχαμε , ε, αυτό είναι δημιουργικό χάος. Ταχει αυτά η δημοκρατία. Αν έχεις
    δημοκρατία έχεις κι ελευθερία, ακόμα και τα μουσεία να κλέψουνε την χαρά τους εκφράζουνε οι
    άνθρωποι που έχουν πια δημοκρατία») επίσης λέει (ο Ράμσφελντ) για το ότι δεν θυμάται αν σε μια
    παλιά φωτογραφία του με τον Σαντάμ είχε πάει αυτοπροσώπως να του πουλήσει όπλα, λέει και για το
    ότι μέχρι να δει με τι ρυθμό σκοτώνονται οι τρομοκράτες και με τι ρυθμό δημιουργούνται δεν ξέρει αν
    νικάει ή όχι η Αμερική, για το ότι πιστεύει στην ελευθερία του λόγου ––πράγμα που το φωνάζει όταν
    κάποιος του φωνάζει διάφορα προσβλητικά μέχρι να τον απομακρύνουν οι φρουροί, κλπ. –– Μετά
    βλέπουμε μια φράση του Τσόμσκυ για μιά πιο πρακτική , πρόταση που και βέβαια, δεν ειπώθηκε στο
    πλαίσιο της πρότασης του Ράμσφελντ να γίνουν στατιστικές καταστροφής και δημιουργίας
    τρομοκρατών για να καταλάβει αν νικήσανε, μα αφ’ενός ταιριάζει αφ’ετέρου έχει και πλάκα να μπει
    εκεί. Λοιπόν: «Μιά πιο πρακτική πρόταση είναι να βοηθήσουμε να αλλάξει αρκετά ο τρόπος σκέψης
    της εδώ κοινωνίας, έτσι ώστε το τι πρέπει να γίνει τώρα να γίνεται θέμα συζήτησης». Είναι η καλύτερη
    φράση για εισαγωγή σε συζητήσεις ανάμεσα στο κοινό μετά από ένα έργο, σαν αυτές που γινόταν
    όταν μετά από την ταινία του Μάικλ Μούρ πριν από τις εκλογές ς που ξανα-ανέδειξαν τον Μπούς
    μερικοί φωναζαν «πριν γυρίσουμε σπίτια μας ας μείνουμε να συζήτησουμε κάπου π.χ. για το έργο και
    τις εκλογές κλπ» αλλά είναι καλή και σαν απάντηση στον Ράμσφελντ στο στυλ «αυτά που λέει
    κανονικά χρειάζονται ζουρλομανδύα, αλλά κάτσε να συζητήσουμε τίποτε σοβαρό για το πώς
    τουλαχιστον να μη καταντήσουν κι άλλοι σαν και αυτόν». Επίσης είναι η καλύτερη φράση για
    αποσπάσματα που κυρίως είναι γύρω από το θέμα της εκπαίδευσης. Συνεχίζουμε: Οι Κοζόλ και
    Φισμπεϊν λένε ότι η ακόμα κι αν τα παιδιά πρέπει να ετοιμάζονται για τον οικονομικό κόσμο, η
    εισβολή μερκαντιλιστικών αξιών στο σχολείο έχει σπάσει το ηθικό, ή και την ηθική, δασκάλων, που
    μερικές φορές χρειάζεται να γράφουν στον πίνακα ότι η αποστολή του σχολείου είναι να οξύνει την
    ανταγωνιστική κόψη της Αμερικής στην παγκόσμια αγορά. Απαντάει ο Μάρκ Τουαίν ότι αν θέλει
    κάποιος να κυβερνήσει πρέπει να απευθυνθεί στους ηλίθιους αφού είναι η πλειοψηφία και,
    διαπιστώνοντας την πηγή ηλιθιότητος, συνεχίζει λέγοντας ότι ποτέ δεν θα εμπιστευόταν την μόρφωσή
    του στο κράτος. Ο Αϊνσταϊν απαντάει ότι πρέπει να τολμάμε να παίρνουμε τις ιδέες μας στα σοβαρά
    γιατί αυτές είναι που θα μας διαμορφώσουν, και φοβούμενος ότι οι άλλοι μπορεί να νομίσουν ότι μόνο
    τις εκκεντρικές-επαναστατικές ιδέες φυσικής εννοεί και όχι και τις πεποιθήσεις μας προσθέτει ότι
    πρέπει πάντα να ακούμε την συνείδησή μας ακόμα κι όταν το κράτος μας επιτρέπει να μην την ακούμε,
    πράγμα που ο Μάρκ Τουαίν συμπληρώνει λέγοντας ότι την πατρίδα μας πρέπει πάντα να την αγαπάμε,
    αλλά την κυβέρνησή μόνο όταν την αξίζει την αγάπη μας, μετά ο Τσόμσκυ εξηγεί σε κάποιαν
    δημοσιογράφο που λέει ότι υπάρχει ηθική διαφορά ανάμεσα στο να σκοτώνεις όσο πιο πολλούς
    αμάχους μπορείς και στο να τους σκοτώνεις χωρίς να’χεις την πρόθεση. Της λέει ότι υπάρχει και κάτι
    χειρότερο από το να τους σκοτώνεις από πρόθεση: το να τους σκοτώνεις χωρίς πρόθεση απλώς διότι
    δεν τους θεωρείς άξιους ούτε καν να έχεις είτε αυτή είτε οποιαδήποτε άλλη πρόθεση γι’αυτούς, όπως
    όταν πατάμε μυρμήγκια ούτε καν σκεφτόμαστε ότι θα θέλαμε να τα πατήσουμε. Ο Μάμφορντ απαντά
    ότι αυτό που θα πει δεν είναι προφητεία αλλά περιγραφή πράγματος που ήδη συμβαίνει μπροστά στα
    μάτια μας και ρωτάει πόσο καιρό μπορεί να διαρκέσει η φυσική δομή μιάς προχωρημένης τεχνολογίας
    όταν τα ανθρώπινα θεμέλιά της καταρρέουν. Λέει ότι όλα αυτά συνέβησαν τόσο ξαφνικά που πολλοί
    δεν έχουν ακόμα καταλάβει ότι καν συνέβησαν. Καταλήγει στο «και όμως μέσα σε μια γενιά έφυγε το
    έδαφος, ανθρώπινοι θεσμοί και ηθικές πεποιθήσεις που για να επιτύχουν μιά μίνιμουμ
    αποτελεσματικότητα είχαν χρειαστεί χιλιάδες χρόνια, έχουν εξαφανιστεί μπροστά στα μάτια μας τόσο
    πλήρως που η επόμενη γενιά μόλις και μετά βίας θα μπορεί να πιστέψει ότι είχαν ποτέ υπάρξει».
    Επίσης αναφέρεται στην αφοσίωση εγκληματικών ιθυνόντων με παιδαριώδεις παροξυσμούς σε έναν
    πόλεμο που δεν μπορούν να ολοκληρώσουν, με οπλοβιομηχανίες που δεν μπορούν να ελέγξουν για
    σκοπούς που δεν μπορούν να επιτύχουν. Ο Τσόμσκυ αναφέρεται δια μακρών στο ότι η ακαδημαϊκή
    κοινότητα , συμπεριλαμβανομένων με καίριο τρόπο των φοιτητών, έχει πολύ περισσότερες ευκαιρίες
    να βοηθήσει στην βήμα-βήμα αλλαγή αυτής της κατάστασης των πραγμάτων , και ότι η ύπαρξη
    ευκαιρίας συνεπάγεται ύπαρξη ευθύνης––α! Ας πω επίσης ότι το μακροσκελές απόσπασμά του, που
    τώρα ας το προσπεράσω, είναι μέρος ακόμη μακροσκελέστερης συνέντευξης στην οποία θίγεται και
    το ζήτημα των διπλών κριτηρίων που τώρα λειτουργούν στο διεθνές δίκαιο , σε αντιπαραβολή με τον
    καιρό της δίκης της Νυρεμβέργης όπου αν ο συνήγορος κάποιου ναζί απεδείκνυε ότι κάποιος π.χ.
    Άγγλος στρατιωτικός είχε διαπράξει κάτι παρόμοιο με έναν ναζί, τότε ναι μεν δεν καταδικαζόταν και
    ο Άγγλος αλλά τουλάχιστον απαλασσόταν και ο ναζί–– Ο Σικελιανός θεωρεί ότι ο πόλεμος αυτός
    είναι τέτοιος που μπορεί να ξανακυλήσει την ιστορία στην άβυσσο του προ-οντολογικού και αυτό δεν
    επιτρέπει σε κανέναν την αποφυγή ανάληψης ευθύνης…καλά θα επανέλθουμε, τώρα ας το
    προσλάβουμε απλώς στο επίπεδο ότι οι σαρβάϊβορς μπορεί να’ναι μόνο οι παροιμιώδεις κατσαρίδες ή
    ούτε καν…Όλο και περισσότερο έρχεται πια στους ανθρώπους η σκέψη ότι το να οφείλονται οι
    πυρκαγιές των τελευταίων καλοκαιριών σε εμπρηστές είναι, συγκριτικά, το καλό νέο γιατί ίσως και να
    υπάρχει πλέον, και ήδη, και κακό νέο , το ότι οι θερμοκασίες που φτάνουμε τα καλοκαίρια άρχισαν
    αναντίστρεπτα την διαδικασία της ερημοποίησης με τον συνδυασμό πυρκαγιών σε δάση και των
    πλημμυρών που αυτές συνεπάγονται. Ο Λάζαρος Γακηλάζος είναι ένας αξιωματικός της
    πυροσβεστικής στην Ελλάδα που έγραψε σε μιά αριστερή εφημερίδα ένα γράμμα όπου μεταξύ άλλων
    του φράσεων, που παραθέτουμε σαν να μπήκε στον διάλογο στο βήμα συζήτησης που φανταζόμαστε,
    έλεγε και το εξής: «Αν θεωρήσουμε την γη σαν ένα ζωντανό οργανισμό και τους ανθρώπους σαν ένα
    ελάχιστο μέρος από τα κύτταρά του, τότε αντιλαμβανόμαστε με φρίκη ότι το καπιταλιστικό σύστημα
    μας έκανε κύτταρα καρκινικά που πριονίζουμε το κλαδί στο οποίο καθόμαστε. Οι εχέφρονες
    καταλαβαίνουν ότι ο πλανήτης νοσεί, ή γη είναι σοβαρά άρρωστη, την μιά καίγεται από πυρετό και
    την άλλη έχει ρίγη, την μια καιγόμαστε από πυρκαγιές και την άλλη πνιγόμαστε από πλημμύρες. Οι
    υπεύθυνοι κάθονται στα αίρ-κοντίσιον και λένε για ασυνείδητους εμπρηστές και για έγκαιρα
    κυβερνητικά μέτρα. Μαμά γή συγχώρεσέ μας , μακάρι να ζήσεις μετά απ’αυτή την άσχημη περιπέτεια
    της υγείας σου. Σου εύχομαι να πετύχει η χημειοθεραπεία σου κι ας μην είμαι τότε ζωντανός να δώ να
    ξαναφυτρώνουν τα μαλλιά σου και να καλύπτουν τις πληγές που ανοίξαμε στο σώμα σου…». Πρίν
    τελειώσουμε, και αυτό το «φόρουμ σκέψεων» με τον συνήθη του τρόπο, την φωτογραφία του γνωστού
    μπρούντζινου αγάλματος του ανθρώπου που σκέφτεται και με την και εδώ αρμόζουσα φράση για τις
    δανεικές σκέψεις, δανεική και αυτήν, δηλαδή ξανά την ατάκα «Θα πρέπει όλοι να προσπαθούμε να
    ζούμε με όσα διαθέτουμε ακόμα κι αν χρειάζεται να δανειζόμαστε για να το κατορθώνουμε», και πριν
    βάλουμε σαν τέλος και την συνήθη σύντομη φράση που βάζουμε κάθε φορά που να είναι και σαν
    επίλογος και σαν τίτλος του τι συζητήθηκε, εν προκειμένω δηλαδή την φράση του Μάμφορντ «αυτή
    την στιγμή η ανθρωπότητα βρίσκει τον εαυτό της σε αγώνα ταχύτητητας μεταξύ παγκόσμιας
    μόρφωσης και παγκόσμιας καταστροφής» , πριν πάμε λοιπόν σε αυτά ας δούμε πρώτα μιά παράγραφο
    του Μάμφορντ για το τέλος του 2ου παγκόσμιου πολέμου που την βάλαμε μετά τα λόγια του
    πυροσβέστη ––αν και μάλλον είναι προφανές το γιατί, θα πω και το γιατί την βάλαμε εκεί, αλλά ας
    την δούμε πρώτα––: «Είναι πιθανό ότι η πρόσφατη αναζωπύρωση της αναπαραγωγικής
    δραστηριότητας μπορεί να εξηγηθεί σαν βαθειά ενστικτώδης αντίδραση στον πρόωρο θάνατο
    εικοσάδων εκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη στον τελευταίο πόλεμο. Αλλά ακόμη πιο πιθανά,
    μπορεί να είναι η ασυνείδητη αντίδραση στην πιθανότητα ενός αφανιστικού ξεσπάσματος πυρηνικής
    γενοκτονίας σε πλανητική κλίμακα. Υπό αυτή την έννοια κάθε νέο μωρό είναι μιά τυφλή απελπισμένη
    ψήφος υπέρ της επιβίωσης: οι άνθρωποι βρίσκοντας ότι δεν μπορούν να κάνουν μιά αποτελεσματική
    πολιτική διαμαρτυρία ενάντια στην εξόντωση την κάνουν με μιά βιολογική πράξη. Σε χώρες χωρίς
    κρατική βοήθεια, νεαροί γονείς αποδέχονται μεγάλες στερήσεις αγαθών και σχόλης αντί να
    αποδεχθούν τη στέρηση ζωής παρατώντας σχέδια για παιδιά». Προφανώς αν το «πυρηνική
    γενοκτονία» αντικατασταθεί με το «οικολογική αυτοκτονία» δεν αλλάζουν και πολλά πράγματα, ούτε
    αλλάζουν πολλά αν σε κάποιες χώρες με περιόδους αύξησης καταναλωτισμού μέσω πλαστικού
    χρήματος και αεριτζίδικων καρτο-δανείων, άνθρωποι κάνουν λιγότερα παιδιά γιατί δεν θέλουν να
    λείψει είτε από τους ίδιους είτε από τα παιδιά τους η ικανοποίηση κάποιας ψευτοανάγκης που
    διαφημίζεται σε κάποιο σήριαλ της τηλεόρασης ή στα διαλείμματά του. Σε χώρες με πραγματικά
    γενοκτονικές συνθήκες πείνας, αρρώστειας, βίας, οι άνθρωποι ακόμα κάνουν πολλά παιδιά έστω και
    με το σκεπτικό να τα δουν να γίνονται ανθρώπινες βόμβες κατά των δολοφόνων τους. Επίσης όμως,
    βάζουμε και εδώ αυτή τη φράση του Μάμφορντ, δηλαδή αφ’ενός δίπλα στην φράση του πυροσβέστη
    και αφ’ετέρου μέσα σε συμφραζόμενα που αφορούν την εκπαίδευση και την αυξημένη ευθύνη των
    φορέων της αλλά και την ελαττωμένη ανάληψη της ευθύνης αυτής, διότι θέλουμε να δείξουμε πόσο
    πιο όμοιος από έναν συνήθη ακαδημαϊστή είναι με έναν Μάμφορντ ένας πυροσβέστης, δηλαδή ένας
    άνθρωπος με κοινή λογική και με αυξημένη ευαισθησία και φιλότιμο , και πόσο πιο όμοιος απ’ότι με
    έναν συνήθη ακαδημαϊστή, είναι ένας μεγαστοχαστής σαν τον Μάμφορντ, με έναν απλό άνθρωπο που
    κάνει μιά δουλειά που εμπεριέχει ουσιαστική ευθύνη και προσφορά, όπως είναι η δουλειά του
    πυροσβέστη. Και επομένως, για τα θέματα περί των οποίων η διαύγεια χρειάζεται περισσότερη
    μόρφωση διότι πολλές παράμετροι παίζουν ρόλο πλέον, πόσο πιο άμεσο και απλό και αναγκαίο, αλλά
    και εφικτό, είναι εμείς οι παρουσιαστές να φέρνουμε τους τέτοιους ανθρώπους σε επαφή με την
    μόρφωση που μπορούν να τους προσφέρουν οι Μάμφορντ τώρα που υπάρχει ίντερνετ, φτηνά
    αντιγραφικά εργαλεία στα ΠιΣι κλπ. Ούτως ειπείν κι αυτό ένα ΝτισκΤζόκεϋ-λίκι είναι, απλώς αντί να
    σταχυολογούμε και να ανθολογούμε και να παίζουμε κομμάτια μουσικής με ενδιάμεσες δικές μας
    φράσεις που όλες τους να καταλήγουν στο «ακούστε κι αυτό», μπορούμε να σταχυολογούμε και να
    ανθολογούμε και να διαβάζουμε αποσπάσματα βιβλίων ή άρθρων με ενδιάμεσες δικές μας φράσεις
    που όλες τους επίσης να καταλήγουν στο «ακούστε κι αυτό», αν είμαστε στο ραδιόφωνο,ή στο
    «διαβάστε κι αυτό» αν τα παρουσιάζουμε σε σελίδες…
    Λοιπόν, ο πυροσβέστης Λάζαρος Γακηλάζος αποδεικνύει, ναι ή όχι; ότι ο «παππούς» δεν είναι
    εικονική πραγματικότητα; Ρώτησα, με η-μέϊλ, παρόμοια ερώτηση σε έναν Καστοριαδικό και μου
    απάντησε απλώς ότι ο «Ριζοσπάστης» που δημοσίευσε αυτό το γράμμα ανήκει σε ένα κόμμα που έχει
    ελάχιστες οικολογικές ευαισθησίες , εντάξει κι εγώ τοχω ακούσει πώς για να εφαρμοστεί η
    Μαρξιστική συνταγή ως έχει πρέπει να δημιουργηθεί προλεταριάτο εργατών άρα να υπάρχουν
    βιομηχανίες ακόμα κι αν ρυπαίνουν, αλλά το ότι γι’αυτό το λόγο πρέπει να κάνουμε την πάπια
    μπροστά σε όλες τις άλλες δυνατότητες που δείχνει η ύπαρξη ανθρώπων του ΚΚΕ που σκέφτονται σαν
    τον πυροσβέστη, μου φαίνεται δικό μας κόλλημα σε αντιΚΚΕ συνταγή, Καστοριαδική ή άλλης
    προέλευσης, τα υπόλοιπα που απάντησα (κι ακόμα δεν πήρα απάντηση στο η-μέϊλ μου) ας τα βάλω
    στο στόμα του παππού σε κάποιο σημείο (έχω αποδείξει όμως , ελπίζω, ότι με τους ελέγχους που κάνω
    δι’απευθύνσεων σε πραγματικά πρόσωπα, αυτά που τελικά γράφω δεν είναι φαντασιώσεις αλλά
    παραδείγματα (και επαρκή για να το ορίσουν επίσης) του πράγματος που ο «ουτοπιστής» Μπούμπερ
    θεωρούσε ως προερχόμενο από «φαντασίωση του πραγματικού» (βλ. συνέντευξή του στον Μωρίς
    Φρήντμαν στο βιβλίο “The Worlds of Existentialism” )
    Πριν γυρίσουμε σε αυτά που λέγαμε ας δούμε, ή ας ξαναδούμε, τον Μάμφορντ ανάμεσα στον
    Σικελιανό και τον , μεταξύ άλλων πραγμάτων, ποιητή, γλύπτη και ζωγράφο, Χαλίλ Γκιμπράν, αν μη τι
    άλλο για να φανταστούμε τον διάλογο, κι όχι την σύγκρουση, πολιτισμών και σαν διάλογο μεταξύ του
    Γκιμπράν (του «Ο προφήτης») και του Μπούμπερ (της έκφρασης «Βοηθοί του Θεού»

    “…Ενώπιον της απειλής να ξανακυλήσει η ιστορία στην άβυσσο του Άρρυθμου, του Άμορφου και του
    προ-οντολογικού, κανένας δεν μπορεί να αποφύγει την ανάληψη ευθύνης. Εκείνοι οι ποιητές που
    νιώθουν γεννημένοι στον σφυγμό του σύμπαντος έχουν την πρόσθετη ευθύνη να κάνουν την Ποίηση
    να αναλάβει την δική της φοβερή ευθύνη να σπάσει την αιτιακή ντετερμινιστική αλληλουχία όσων
    συμβαίνουν, αφού πρώτα γνωρίσει την δική της μυστική καταγωγή στο άπειρο, την εσωτερική
    ελευθερία και τον βιολογικό Θεό βαθειά μέσα μας, και αφού από κεί αντλήσει δύναμη για να υψώσει
    ξανά τα παγκόσμια σύμβολα της κοσμικής συνέχειας του ανθρώπου με τους ομοίους του και με το
    σύμπαν, τα σύμβολα που είναι ικανά να σκορπίσουν τα ιστορικά του ψευδοπροβλήματα και να
    απαλλάξουν τον άνθρωπο απ’όλους τους αυθαίρετους μύθους της εποχής μας , επιστημονικούς,
    μηχανικούς, πολιτικούς, οικονομικούς, τεχνητά καλλιτεχνικούς, κλπ κλπ. – οι οποίοι και μέσα από ένα
    όργιο τεράστιας βίας, έχουν μετατοπίσει τον άνθρωπο από το κέντρο του υπεύθυνα δημιουργικού
    εαυτού του όπου βρίσκεται η πηγή της ελευθερίας του και έχουν οδηγήσει στον διαμελισμό του
    ερωτικού πυρήνα της ανθρώπινης εμπειρίας του κόσμου και έχουν αποσυνθέσει την κοινωνία σε
    σωρούς ατάφων πτωμάτων–και να τον τοποθετήσουν ξανά στο κέντρο της Ζωής και της διάρκειας από
    το οποίο ο κόσμος, που βρίσκεται στο κέντρο της συνείδησής μας και όχι στην περιφέρεια, θα ρίξει
    τοίχους και θα ανοίξει ορίζοντες, όχι ολότελα φανταστικούς, που περιμένουν από τότε που υπήρξε ο
    χρόνος, να παραταχθούν προοπτικά ενώπιόν μας”
    “…Γιά όσους πετάξαμε τον μύθο της μηχανής η επόμενη κίνηση είναι δική μας: Διότι οι πόρτες της
    τεχνοκρατικής μας φυλακής θ’ανοίξουν αυτόματα παρά τους αρχαίους και σκουριασμένους
    μεντεσέδες τους, μόλις αποφασίσουμε να βγούμε…Η μόνη εναλλακτκή λύση του σύγχρονου
    ανθρώπου είναι το να ξανα-αναδυθεί στο φώς και να έχει το θάρρος όχι να διαφύγει στη σελήνη αλλά
    να ξαναγυρίσει στο δικό του ανθρώπινο κέντρο και να κυριαρχήσει πάνω στους πολεμοχαρείς
    ψυχαναγκασμούς και παραλογισμούς που μοιράζεται με τους ηγέτες του και τους μέντορές του.
    Πρέπει όχι μόνο να ξεμάθει την τέχνη του πολέμου αλλά και να αποκτήσει και να κάνει κτήμα του,
    όσο ποτέ μέχρι τώρα, τις τέχνες της ζωής… Ξέρουμε τώρα , όπως ποτέ στο παρελθόν, οτι οι
    δυνατότητες της ζωής που δεν έχουν αποκαλυφθεί φτάνουν πολύ πέρα απο τα περήφανα αλγεβρικά
    λογιστικά της σύγχρονης επιστήμης και οτι οι υποσχέσεις των δυνατοτήτων αυτών για τις μελλοντικές
    μεταμορφώσεις του ανθρώπου είναι τόσο γοητευτικές όσο και ανεξάντλητες… Ο άνθρωπος μεγαλώνει
    κατ’εικόνα των θεών του, και μέχρι το μέτρο που αυτοί του έχουν θέσει.Το μίγμα θεότητος, ισχύος,
    και προσωπικότητος που έφερε την αρχαία πόλη στην ύπαρξη πρέπει να ξαναζυγιστεί εκ νέου μέσω
    της ιδεολογίας και της κουλτούρας του δικού μας καιρού, και να ξαναχυθεί σε φρέσκα
    αστικά,ευρύτερα τοπικά, και πλανητικά καλούπια. Για να νικήσουμε τις άψυχες δυνάμεις που τώρα
    απειλούν τον πολιτισμό εκ των έσω, πρέπει να υπερβούμε τις αρχικές διαψεύσεις και αρνήσεις που
    έχουν ακολουθήσει την πόλη σ’όλη της την ιστορία. Αλλιώς οι στείροι θεοί της ισχύος, χωρίς
    χαλινάρια απο οργανικά όρια ή απο ανθρώπινους σκοπούς, θα ξαναδημιουργήσουν τον άνθρωπο κατά
    την άνευ προσώπου εικόνα τους και θα φέρουν την ιστορία σε τέρμα”
    “Εμείς οι πλάνητες, καμία μέρα δεν την αρχίζουμε εκεί που τελειώσαμε μιάν άλλη μέρα, και καμιά
    ανατολή δεν μας βρίσκει εκεί που μας άφησε η δύση. Ακόμα κι όταν η γή κοιμάται εμείς ταξιδεύουμε.
    Είμαστε οι σπόροι του επίμονου φυτού. Αν όσα σας είπα ήταν αλήθεια τότε θα σας την πεί και μιά πιο
    καθαρή φωνή με λέξεις πιο γνώριμες στις σκέψεις σας”

    Ο διάλογος των πολιτισμών τον καιρό των
    Ανθρώπινων Ασπίδων
    Σήμερα κλαίω για την χώρα μου …
    Γερουσιαστής ΗΠΑ Ρόμπερρ Μπερντ
    Ομιλία από το βήμα της Γερουσίας των ΗΠΑ
    Μετάφραση αμέσως μετα
    http://www.informationclearinghouse.info/article19577.htm

    Khalil Gibran
    to “his friends and road-fellows”in 1933
    Μετάφραση αμέσως μετα
    Pity the nation that is full of beliefs and empty of religion.
    Pity the nation that wears a cloth it does not weave,
    eats a bread it does not harvest,
    and drinks a wine that flows not from its own wine-press.
    Pity the nation that acclaims the bully as hero,
    and that deems the glittering conqueror bountiful.
    Pity a nation that despises a passion in its dream, yet submits in its awakening.
    Pity the nation that raises not its voice save when it walks in a funeral,
    boasts not except among its ruins,
    and will rebel not save when its neck is laid between the sword and the block.
    Pity the nation whose statesman is a fox,
    whose philosopher is a juggler,
    and whose art is the art of patching and mimicking.
    Pity the nation that welcomes its new ruler with trumpeting,
    and farewells him with hooting, only to welcome another with trumpeting again.
    Pity the nation whose sages are dumb with years
    and whose strong men are yet in the cradle.
    Pity the nation divided into fragments, each fragment deeming itself a nation.

    Να λυπάστε το έθνος που είναι γεμάτο
    πίστη κι άδειο από θρησκεία.
    Να λυπάστε το έθνος που φορά ένα ρούχο
    που δεν το έχει υφάνει, που τρώει ψωμί που
    δεν το έχει θερίσει και πίνει κρασί που δεν
    έχει τρέξει από το πατητήρι του.
    Να λυπάστε το έθνος που ονομάζει το βίαιο
    άνθρωπο ήρωα, και βλέπει το λαμπροφορεμένο
    κατακτητή γενναιόδωρο.
    Να λυπάστε το έθνος που περιφρονεί το
    πάθος στ’ όνειρό του, κι ωστόσο γίνεται
    σκλάβος του στον ξύπνιο του.
    Να λυπάστε το έθνος που δεν υψώνει τη
    φωνή του παρά μόνο σα βρίσκεται σε κηδεία,
    δεν περηφανεύεται παρά μονάχα σα βρίσκεται
    μέσα στ’ αρχαία μνημεία του, και δεν ξεσηκώνεται
    παρά μονάχα όταν ο λαιμός του βρίσκεται
    ανάμεσα στο σπαθί και στην πέτρα.
    Να λυπάστε το έθνος που ο κυβερνήτης
    του είναι αλεπού, ο φιλόσοφός του
    ταχυδακτυλουργός, και η τέχνη του,
    τέχνη μπαλώματος και μιμικής.
    Να λυπάστε το έθνος που υποδέχεται τον
    καινούργιο κυβερνήτη του με σαλπίσματα και
    τον αποχαιρετά με γιουχαΐσματα, για να καλωσορίσει
    και πάλι κάποιον άλλο με σαλπίσματα.
    Να λυπάστε το έθνος που οι σοφοί του
    είναι βουβοί από τα χρόνια και που οι δυνατοί
    του άντρες ακόμα στην κούνια.
    Να λυπάστε το έθνος που είναι χωρισμένο
    σε κομμάτια, και που κάθε κομμάτι θεωρεί
    τον εαυτό του ένα έθνος
    ΥΓ: Μετά την κρίση αυτό το κείμενο κυκλοφορούσε για καιρό σαν αυτοκριτική της Ελλάδας με
    τίτλους σαν «Για μας ήταν προφήτης ο Γκιμπράν»

  17. Αντίδοτο για να πάρουμε καθαρό αέρα μετά την
    προηγούμενη τοξική ανάρτηση:
    https://www.youtube.com/watch?v=efP0zJ9miDk
    (είναι πολύ καλό και το βιντεοκλίπ και σαν ατμόσφαιρα
    και σαν προτροπή συσχετισμών για το τι εννοούσε και τι ακόμη ισχύει)

  18. (Μετά την κωλοτούμπα Καμένου):
    Είπαμε να επαναλαμβάνεται η ιστορία σαν φάρσα,
    αλλά όχι και σαν τούμπα φασουλήδων!

    Στην κατοχή λέγανε το γνωστό:

    Από τότε που ήρθανε οι μπότεν
    όλα έγιναν φερμπότεν,
    το ψωμί μας έγινε μπομπότεν
    κι εμείς γίναμε ρομπότεν.
    Αχ ως πότεν, μπότεν;

    Τώρα τι θα λέμε; Πράγματα σαν το εξής;

    Από τότε που ήρθανε οι τούμπεν
    όλοι ξεκινήσαμε για λούμπεν,
    τα τηλέφωνά μας γίναν τελεφούνκεν
    κι εμείς γίναμε της Μέρκελ κωλοσφούγγεν.
    Αχ ως πότε μούνγκεν, κωλοτούμπεν;

  19. Μίκης Θεοδωράκης:

    Το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών στα 1992 αποφάσισε για μια εθνική κοινή γραμμή πλεύσης σε μια ονομασία στην οποία δεν θα περιέχεται η λέξη «Μακεδονία».

    Τυχόν υποχώρηση από αυτή τη γραμμή θα έχει ολέθρια αποτελέσματα για το μέλλον της χώρας μας, δεδομένου ότι μετά την οκταετή καταλήστευση του ελληνικού λαού που μας οδήγησε στην σημερινή δραματική κατάσταση, το μόνο που μας απομένει είναι η διαφύλαξη της εθνικής μας ακεραιότητας. Η Κυβέρνηση των Σκοπίων απειλεί χωρίς προσχήματα την ακεραιτότητα της πατρίδας μας. Με όχημα το όνομα «Μακεδονία» και παραμορφώνοντας τα ιστορικά γεγονότα σε βαθμό γελοιότητας επιδιώκει την επέκταση των συνόρων της εις βάρος των δικών μας για τη δημιουργία της λεγόμενης «Μακεδονίας του Αιγαίου».

    Ο στόχος αυτός λειτουργεί εδώ και δεκαετίες ως βασικός εθνικός στόχος της γειτονικής χώρας, με αποτέλεσμα να έχουν γαλουχηθεί γενιές Σκοπιανών με την ιδέα αυτή και να έχουν σήμερα την πεποίθηση ότι είναι κατ’ ευθείαν απόγονοι των Βασιλέων της Μακεδονίας Φιλίππου και Μεγάλου Αλεξάνδρου. Με μια κολοσσιαία πραγματικά προπαγάνδα, κατόρθωσαν να παρασύρουν σ’ αυτή την ιστορική γελοιότητα μεγάλο αριθμό κρατών επωφελούμενοι συγχρόνως και από τη στάση των Ελλήνων υπευθύνων που δεν έκαναν καμμία προσπάθεια να ανασκευάσουν στα μάτια των ξένων αυτή την χονδροειδή παραποίηση της Ιστορίας.

    Και φτάσαμε στο θλιβερό σημείο που μας θίγει ως Λαό, να είμαστε αναγκασμένοι να απολογούμεθα για τον πατριωτισμό μας!

    Εάν υποχωρήσουμε αυτή τη στιγμή από την θέση μας για το όνομα είναι σαν να ανοίγουμε τους ασκούς του Αιόλου. Οφείλουμε να επαγρυπνούμε για την διαφύλαξη της εθνικής μας ακεραιότητας, δεδομένου ότι υπάρχουν ισχυρές διεθνείς δυνάμεις που έχουν στόχο τους στην σαλαμοποίηση της περιοχής των Βαλκανίων. Η περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας είναι νωπή. Το επόμενο θύμα θα είναι η χώρα μας. Τα μαύρα σύννεφα που μας απειλούν γίνονται κάθε μέρα και περισσότερο ορατά. Εάν υποχωρήσουμε τώρα στην ανοιχτή πρόκληση των Σκοπίων που χωρίς να έχουν παραιτηθεί από τον κύριο στόχο της εθνικής τους πολιτικής επιδιώκουν σήμερα να γίνουν μέλος του ΝΑΤΟ με την ψήφο τη δική μας για να μπορούν αύριο-μεθαύριο να μας απειλούν από μια θέση υψηλότερη και ισχυρότερη, τότε θα είμαστε άξιοι της Μοίρας μας.

    Κύριοι της ελληνικής κυβέρνησης, το βάρος που καλείσθε να σηκώσετε είναι ασήκωτο. Και γι’ αυτό μην το κάνετε. Μείνετε πιστοί στην κοινή εθνική γραμμή του 1992. Οι ευθύνες που φορτωθήκατε στον οικονομικό τομέα είναι μεγάλες. Όμως εκείνες που έχουν σχέση με την εθνική μας ασφάλεια και ακεραιότητα είναι συντριπτικές και το δυστύχημα είναι ότι δεν θα παρασύρουν μόνο εσάς αλλά ολόκληρη τη χώρα.

    Την ίδια έκκληση που απευθύνω στην Κυβέρνηση την απευθύνω και στον λαό μας που θα πρέπει να εγκαταλείψει την νάρκη στην οποία έχει περιπέσει αυτό τον καιρό.

    Το να μας οδηγούν στην πτώχευση και τη διάλυση του κοινωνικού μας ιστού, είναι ένα τεράστιο θέμα. Το να φτάνουμε όμως στο σημείο να απειλείται η ακεραιτότητα της χώρας μας, αυτό δεν είναι μόνο τεράστιο θέμα αλλά κανονικός θάνατος. Γιατί δεν θα μπορέσει να αντέξει η πατρίδα μας αν χάσει ακόμα και ένα τετραγωνικό μέτρο ελληνικής γης. Υπερβολή; Σκεφτείτε μόνο, ποιος αλήθεια θα μπορούσε να διανοηθεί τον διαμελισμό της άλλοτε ισχυρής Γιουγκοσλαβίας;

    Οι καιροί ου μενετοί.

    Όταν φοβάσαι να πεις ότι αγαπάς την πατρίδα σου κι όταν -ακόμα χειρότερα την ξεπουλάς- αυτό είναι ραγιαδισμός.

    Όταν δεν φοβάσαι να πεις ότι την αγαπάς και έχεις το θάρρος να το βροντοφωνάξεις, αυτό δεν είναι εθνικισμός, είναι πατριωτισμός!

    Και η Ελλάδα σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, έχει ανάγκη από πατριώτες!

  20. Ανοιχτή Επιστολή στην Ε.Ο.Κ.

    Μάρτιος 28, 1992

    Οι υπογραφόμενοι θεωρούμε υποχρέωση μας τόσο απέναντι στην ιδιαίτερη πατρίδα μας την Ελλάδα, όσο και απέναντι στη μεγαλύτερη πατρίδα μας την Ευρώπη, να απευθυνθούμε σε εσάς και να θέσουμε υπόψη σας τα ακόλουθα.

    Σας είναι ασφαλώς γνωστή η προσπάθεια που άρχισε παλιότερα και συστηματοποιήθηκε μετά το 1944 με την ίδρυση, στο πλαίσιο της Ομοσπονδιακής Λαϊκής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, ενός ομοσπονδιακού κρατιδίου υπό το όνομα “Δημοκρατία της Μακεδονίας” με αποκλειστικό στόχο, τότε και τώρα, την αμφισβήτηση των ελληνικών συνόρων εντός των οποίων περικλείεται η ελληνική Μακεδονία, ως περιοχή της Βόρειας Ελλάδας με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη, κατοικούμενη από αμιγώς ελληνικό πληθυσμό.

    Μέχρι σήμερα η αυθαίρετη χρήση της ιστορικής ονομασίας “Μακεδονία” από το ομόσπονδο κρατίδιο των Σκοπίων, αποτελούσε τυπικά τουλάχιστον, εσωτερική υπόθεση της Γιουγκοσλαβίας. Από τη στιγμή όμως που θα συμβεί να αναγνωριστούν το Σκόπια ως χωριστά κυρίαρχο κράτος, υποκείμενο του διεθνούς δικαίου και αποκτήσουν έτσι διεθνή υπόσταση ως “Μακεδονία” η επιβουλή κατά της Ελλάδος καθίσταται κατάφωρη και αναπόφευκτη.

    Διότι αυτό το νέο κράτος με το όνομα “Μακεδονία”, καθώς δεν καλύπτει το σύνολο, αλλά μέρος μόνο του γεωγραφικού χώρου τον οποίο υποδηλώνει το όνομα του, θα τείνει, τόσο αντικειμενικά, όσο και υποκειμενικά να λειτουργεί ως “εθνικό κέντρο”, πράγμα που συνεπάγεται “δυνάμει” εδαφικές διεκδικήσεις σε βάρος των γειτονικών κρατών, καλλιεργώντας έτσι τον αλυτρωτισμό στους κατοίκους του, παρά το ότι αυτοί διαφέρουν εθνολογικά (είναι Σλάβοι, Αλβανοί και Τούρκοι) από τους κατοίκους της ελληνικής Μακεδονίας.

    Η ειρήνη στα Βαλκάνια προϋποθέτει το σεβασμό των συνόρων.

    Η χρήση ονομασίας “Μακεδονία” από ένα αναβαθμισμένο πλέον σε ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων συνιστά απροκάλυπτη αμφισβήτηση των ελληνικών συνόρων, μια αμφισβήτηση που δεν εκτοπίζεται και δεν εξουδετερώνεται ούτε με διεθνή σύμφωνα ούτε με συνταγματικές διατάξεις.

    Με το σφετερισμό και την ιδιοποίηση της ονομασίας “Μακεδονία” τα Σκόπια – αν το κράτος τους τύχει της αναγνώρισής σας – δημιουργούν ένα πλάσμα (fiction), το οποίο θα δηλώνει καθημερινά στη διεθνή κοινότητα και καλλιεργεί στους κατοίκους του, ως “εθνικό όραμα”, την προοπτική μιας “ενιαίας Μακεδονίας”, τμήμα της οποίας θεωρείται και η λεγόμενη “Μακεδονία του Αιγαίου” – όπως σκοπίμως και μονίμως αποκαλούν την ελληνική Μακεδονία – με στόχο το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, μιας πόλης που κατοικείται 100% από Έλληνες.

    Τέτοια ήταν, άλλωστε, καθώς το μαρτυρούν πάμπολα στοιχεία, η προοπτική που αρχικά., όταν το 1944 ο Τίτο ίδρυσε το ομόσπονδο κρατίδιο της “Μακεδονίας” και κατασκεύασε αντίστοιχη “εθνότητα”.

    Εν όψει όλων των ανωτέρω η εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας τυχόν αναγνώριση του κράτους των Σκοπίων με την ονομασία “Μακεδονία” θα αποτελούσε επίσημη αμφισβήτηση των συνόρων της Ελλάδας και συνακόλουθα βαρύτατο πλήγμα κατά ενός μέλους της Κοινότητας. Ο ελληνικός λαός – αυτό έδειξαν και οι 1.000.000 διαδηλωτές που ξεχείλισαν τους δρόμους της μακεδονικής πρωτεύουσας, της Θεσσαλονίκης, στις 14 Φεβρουαρίου, δεν ξέρουμε κατά πόσο θα μπορέσει να παραμείνει απαθής μπροστά σ’αυτήν την απειλή κατά της εθνικής του υπόστασης και της εδαφικής του υπόστασης και της εδαφικής του ακεραιότητας. Ελπίζουμε ότι θα θελήσετε να λάβετε υπόψη σας όσα θεωρήσαμε σκόπιμο, όχι από απλή ευαισθησία, αλλά ως ηθική, νομική και πολιτική υποχρέωση μας, να θέσουμε υπόψη σας.

    Για μας η ψυχή μας είναι το όνομα μας,

    ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ (ποιητής Βραβείο Νόμπελ 1979). Βιογραφία εδώ
    ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ (ακαδημαϊκός, πρόεδρος ιδρύματος “Αλέξανδρος Ωνάσης”)
    ΕΛΕΝΗ ΓΛΥΚΑΤΖΗ-ΑΡΒΕΛΕΡ (καθηγήτρια στη Σορβόνη, πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Ευρώπης). Βιογραφία εδώ
    ΑΡΙΣΤΟΒΟΥΛΟΣ ΜΑΝΕΣΗΣ (καθηγητής, πρώην κοσμήτωρ της Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής των Ελλήνων, Επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Αμιένης)
    ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ (ηθοποιός, βουλευτής Επικρατείας, πρώην Υπουργός Πολιτισμού). Βιογραφία εδώ
    ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΑΤΣΟΣ (καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Πάντειο, Πανεπιστημίου του Χααγκεν Γερμανίας). Βιογραφία εδώ

  21. http://www.zougla.gr/greece/article/8esaloniki-silalitirio-gia-to-makedoniko-1535659

    Καταντησαμε να μη δειχνει κανενα καναλι την εικονα στη Θεσσαλονικη και να τη βλεπουμε μονο απο ιντερνετ; Όποιος εχει παει Συνταγμα τοτε που κατεβαιναν 100 η 200 χιλιαδες απο ΣΥΡΙΖΑ και απο ΠΑΜΕ ξερει αμεσως με το ματι οτι και μονο αυτο που χωραει στην εικονα ειναι πανω απο 150 χιλιαδες. Το ραδιοφωνο μιλαει για 35 . Τι να πει ; Οτι υπαρχουν πανω απο 150 000 «χρυσαυγιτες»; Τοτε να παραιτηθει η κυβερνηση, δεν εχει πια πλειοψηφια

    ΥΓ:με την αεροφωτογραφια που χωραει και τα πλαϊνα ειναι πανω απο 300-400

  22. «Ο Μπουτάρης αρνήθηκε να δώσει ρεύμα στους διοργανωτές» – Karfitsa.gr

    Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα
    βάλε στα ρούχα σου φωτιά
    βάλε στα όργανα φωτιά
    να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα
    η τρομερή μας η λαλιά
    Bellou.gr
    https://www.youtube.com/watch?v=U31uZM_DX6E

  23. Σ’ αυτόν τον τόπο όσοι αγαπούνε τρώνε βρώμικο ψωμί

    Η αρχική εκτέλεση

    https://www.youtube.com/watch?v=nO4DPePXOt8

    Μες στις παρενθέσεις είναι τα λόγια του Σαββόπουλου
    (401
    Αγωνία για ηλεκτροσόκ. Νεκροζώντανοι στο Κύτταρο. Σκηνές ροκ.
    Φωτογραφία με την Μπέλλου.

    Μ’ αεροπλάνα και βαπόρια
    και με τους φίλους τους παλιούς
    τριγυρνάμε στα σκοτάδια
    κι όμως εσύ δε μας ακούς

    Δε μας ακούς που τραγουδάμε
    με φωνές ηλεκτρικές
    μες στις υπόγειες στοές
    ώσπου οι τροχιές μας συναντάνε
    τις βασικές σου τις αρχές

    Ο πατέρας μου ο Μπάτης (Απρόσιτη μητέρα μορφή από χώμα και ουρανό
    ήρθε απ’ τη Σμύρνη το `22 ( θα χαθώ απ’ τα μάτια σου τα δυο)
    κι έζησε πενήντα χρόνια (μες στον κόσμο)
    σ’ ένα κατώι μυστικό (σαν πρόσφυγας σ’ ένα κατώι μυστικό)

    Σ’ αυτόν τον τόπο όσοι αγαπούνε (αν αγαπούνε)
    τρώνε βρωμικο ψωμί (τρώνε βρωμικο ψωμί)
    (του λόγου σου οι πιστοί)
    κι οι πόθοι τούς ακολουθούνε (κι οι πόθοι τούς ακολουθούνε υπόγεια διαδρομή)
    υπόγεια διαδρομή

    Χθες το βράδυ είδα ένα φίλο
    σαν ξωτικό να τριγυρνά
    πάνω στη μοτοσικλέτα
    και πίσω τρέχανε σκυλιά

    Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα
    βάλε στα ρούχα σου φωτιά (σαν τον Μάρκο)
    βάλε στα όργανα φωτιά ( βάλε στα όργανα φωτιά)
    να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα (να κλείσει η λαβωματιά μα τιναχτεί σαν μαυρο πνευμα)
    η τρομερή μας η λαλιά (η τρομερή μας η λαλιά)

  24. Τοπογράφοι λένε πως στο συλλαλητήριο συμμετείχαν 240.000 διαδηλωτές
    http://newpost.gr/politiki/650362/d-mardas-topografoi-lene-pws-sto-syllalhthrio-symmeteixan-240-000-diadhlwtes
    Για τον ΣΥΡΙΖΑ που κινείται στις δεδομένες ράγες ακόμη και 840.000 δεν φτάνουν, γι αυτούς που ήταν εκεί που κινούνται στις δικές τους ράγες ακόμα και 240.000 φτάνουν και περισσεύουν

  25. Ο ολοκληρωτισμός των «φιλελευθέρων»
    Συνέντευξη του Γάλλου συγγραφέα Ζαν Κλωντ Μισεά
    (σελίδα 16 του φύλλου 40 του ΑΡΔΗΝ (20 Ιανουάρίου)

    Η Επιτροπή Όργουελ εξέδωσε πρόσφατα ένα βιβλίο με τίτλο «Καλώς ήρθατε στον χειρότερο κόσμο», όπου μιλά για τονθρίαμβο του ήπιου ολοκληρωτισμού που αναφέρεται στον «Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο» του Χάξλεϊ και το«1984» τουΤζωρτζ Όργουελ. Υπάρχει, άραγε, κάτι το ολοκληρωτικό ή δυνητικά ολοκληρωτικό στη δική μαςεποχή;
    Ο Μουσολίνι έβλεπε στον «ολοκληρωτισμό» (είναι ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν τονόρο) τον τρόπο να ελέγχεται η καθημερινή ύπαρξη των ατόμων «από την κούνια μέχρι τον τάφο». Πρόκειται όμως γι’ αυτό που βλέπουμε σήμερα να επιτυγχάνει –στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας», της «ευελιξίας», της «ανάπτυξης» και της ανάγκης να «προσαρμοστούν οι νοοτροπίες στον σύγχρονο κόσμο»– η παγκοσμιοποιημένη καπιταλιστική οικονομία. Με τη μόνη διαφορά, είναι αλήθεια, ότι αυτή η τελευταία ασκεί ουσιαστικά τον «ολοκληρωτικό» της έλεγχο μέσα από τους ανώνυμους και απρόσωπους μηχανισμούς της συσσώρευσης του κεφαλαίου, και όχι πλέον, όπως κάτω από τον σταλινισμό και τον φασι σμό, χρησιμοποιώντας προνομιακά το ορατό χέρι του κράτους (εξ ου και η ψευδαίσθηση, ευρέως διαδεδομέ νη σήμερα, ότι οποιαδήποτε μορφή προσωπικής εξάρτησης θα έχει οριστικά εξαλειφθεί από τον φιλελεύθερο κόσμο και ότι οι διάφορες «επιλογές» μας είναι απολύτως δική μας ατομική ευθύνη). Από αυτή την άποψη, το μέλλον που μας επιφυλάσσει ο καπιταλισμός της Σίλικον Βάλεϊ είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό. Πρόκειται όντως για έναν κόσμο μέσα στον οποίο ο «διασυνδεδεμένος» άνθρωπος –φορτωμένος με προσθέσεις, ηλεκτρονικά τσιπ, οθόνες και άλλους «δέκτες»– θα μπορούσε, σε κάθε στιγμή της ζωής του να δέχεται υποδείξεις ως προς τη «λογική» συμπεριφορά που πρέπει να υιοθετήσει, είτε πρόκειται για τη «διαχείριση» της υγείας του, τη συναισθηματική του ζωή είτε, τέλος,για το ψυγείο του.
    Αν προσθέσουμε ότι η πολιτική των φιλελεύθερων κυβερνήσεων, αριστερών ή δεξιών, εξαρτάται πλέον πολύ περισσότερο από την «εμπιστοσύνη» των διεθνών πιστωτών τους παρά από τα συμφέροντα εκείνων που τους έχουν εκλέξει,μπορούμε να καταλάβουμε ότι αυτές οι κυβερνήσεις μπαίνουν όλο και περισσότερο στον πειρασμό να αντιμετωπίζουν ακόμα και τα τελευταία απομεινάρια της λαϊκής κυριαρχίας –καθώς και τις ελευθερίες που αυτά εξακολουθούν να προϋποθέτουν– ως το κύριο εμπόδιο στην «εκπολιτιστική» αποστολή τους («δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατική επιλογή έναντι των ευρωπαϊκών συνθηκών», παραδέχθηκε πρόσφατα ο Ζαν Κλωντ Γιουνκέρ). Από αυτήν την άποψη, λοιπόν, μπαίνουμε για τα καλά σε μια «μετα-δημοκρατική» εποχή όπου η απατηλή ελευθερία του αλλοτριωμένου καταναλωτή (δηλ. η δυνατότητα να επιλέγει σε ποιο είδος διαφημιστικής προπαγάνδας θα πρέπει να υπακούει) θα βρει το αληθινό καθημερινό συμπλήρωμά της σε μια διαρκώς αυξανόμενη εξάρτηση των ατομικοποιημένων ανθρώπων από την τυφλή δυναμική της παγκόσμιας «ανάπτυξης». Η σταθερή υποχώρηση, εδώ και τριάντα χρόνια, της ελευθερίας της έκφρασης και του δημοκρατικού διαλόγου (και εδώ, το βιβλίο του Αντρέ Περέν(σημ.1 βλ. τερμα κατω ) παρέχει αδιάσειστες αποδείξεις) βρίσκει εδώ αναμφίβολα τον πιο θεμελιώδη λόγο ύπαρξής της. Με άλλα λόγια –όπως ο Όργουελ είχε ήδη τονίσει στην κριτική του για τις ιδέες του «καθηγητή Χάγιεκ», είναι πράγματι εγγενής στη φιλελεύθερη ιδεολογία, από το ίδιο το γεγονός της καταγωγικής της «αξιολογικής ουδετερότητας», από το ότι οφείλει σταδιακά να επιστρέφει στο αντίθετό της και να δημιουργεί, μακροπρόθεσμα, έναν κόσμο που σίγουρα θα είχε τρομάξει τους ιδρυτές της. Αλλά, habent sua fata libelli ! (σημ.1 βλ. τερμα κατω )
    Ο Τζωρτζ Όργουελ μιλούσε για το γεγονός ότι η αγγλική γλώσσα ήταν απλή και επομένως ήταν εύκολο να την μιλήσει κανείς άσχημα. Συμμερίζεστε τον αγώνα του γλωσσολόγου Κλωντ Αζέζ υπέρ της ποικιλομορφίας των γλωσσών, εναντίον των αγγλικών που αποτελούν το όχημα μιας φιλελεύθερης ιδεολογίας;
    Το γεγονός ότι ο Εμμανουέλ Μακρόν επέλεξε πρόσφατα να απευθυνθεί στους Γερμανούς βουλευτές στα αγγλικά, αποτελεί σίγουρα μια ιδιαίτερα σουρεαλιστική επι βεβαίωση της ανάλυσης του Κλωντ Αζέζ(σημ. βλ. τερμα κατω)! Αλλά αυτό συνιστά, κατά κά ποιον τρόπο, την αναπόφευκτη συνέπεια των φιλελεύθερων δογμάτων. Πράγματι, όπως υπενθυμίζουν οι Pierre Bitoun και Yves Dupont (το δοκίμιό τους, Η θυσία των αγροτών, είναι αξιοσημείωτο (σημ.4 βλ. τερμα κατω ) , η συνεχής ανάπτυξη του καπιταλισμού προϋποθέτει «εργαζόμενους “ελεύθερους”, αποκομμένους από κάθε κοινωνικό δεσμό, κινητοποιήσιμους ανά πάσα στιγμή και αποδεχόμενους να εκπαιδεύονται καθ’όλη τη διάρκεια της ζωής τους προκειμένου να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις της αγοράς». Η γλωσσική ομοιογενοποίηση του πλανήτη δεν αντιπροσωπεύει, από αυτή την
    άποψη, παρά μόνο μία πτυχή μεταξύ άλλων της εμπορικής και νομικής ομοιογενοποίησης του κόσμου. Και πάλι, θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα «αγγλικά» που προορίζονται έτσι –ως ιδεώδες ενός κόσμου πλήρως «σιλικονοποιημένου»– να αντικαταστήσουν όλες τις άλλες εθνικές γλώσσες δεν είναι, προφανώς, η γλώσσα ενός Τσέστερτον, ενός Μελβίλ ή μιας Βιρτζίνια Γουλφ. Πρόκειται κατά κύριο λόγο για αγγλικά των επιχειρήσεων–ή, αν προτιμάτε, για globish(σημ.5 βλ. τερμα κατω)– σίγουρα ακατάλληλα να εκφράσουν ένα έστω και ελάχιστα σύνθετο ανθρώπινο συναίσθημα αλλά, αντίθετα, περισσότερο από αρκετά για να εκφράσουν απλουστευμένες ενέργειες και υποτυπώδεις ανθρώπινες σχέσεις (αυτό που ο Καρλάιλ και ο Μαρξ ονόμαζαν cash nexus(σημ.6 βλ. τερμα κατω)) που πρέπει να αντιστοιχούν σε μια αναπτυγμένη «πολυπολιτισμική» φιλελεύθερη κοινωνία. Εξυπακούεταιότι, αυτή η διεθνής γλώσσα της αγοράς (πολύ διαφορετική σε σχέση με το ανθρωπιστικό έργο που υποστήριζε πάντα η εσπεράντο) παρουσιάζει επίσης ένα άμεσο πολιτικό πλεονέκτημα.
    Όποιος έχει διαβάσει το παράρτημα του 1984, αφιερωμένο στη «νεογλώσσα», γνωρίζει, όντως, ότι όσο περισσότερο μια γλώσσα φτωχαίνει συστηματικά (τόσο ο πλούτος των λέξεων, όσο και το συντακτικό της), τόσο λιγότερο επιτρέπει σε αυτούς που την ομιλούν να διαμορφώσουν μια κριτική άποψη, συνεκτική και απελευθερωτι κή, για τη ζωή που τους επιβάλλεται (η οργή και η τυφλή βία –«ο κόσμος του μίσους και των συνθημάτων» έγραφε ο Όργουελ– εμφανίζεται έτσι σαν το πιο φυσικό υποκατάστατο του απωλεσθέντος γλωσσικού πλούτου). Αυτό εξηγεί, μεταξύ άλλων, τη σταθερή πολιτική όλων, από τον Claude Allègre έως την Najat Vallaud-Belkacem (σημ.7 βλ. τερμα κατω), που αποσκοπεί στο να αδειάσει σταδιακά τη γαλλική γλώσσα από όλη την κριτική και ποιητική της δύναμη, με το ψευδές «παιδαγωγικό» πρόσχημα της «απλοποίησης» της εκμάθησης για τις λαϊκές τάξεις (και όμως, ο Προυντόν υποστήριζε ότι «η ποίηση είναι το ιδεώδες της γλώσσας»). Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι η ίδια η Μπελκασέμ ανήκει –όπως ο Εμμανουέλ Μακρόν, ο Λοράν Ζοφρέν, ο Αλαίν Μινκ ή ο Ερίκ Φασέν– στον πολύ κλειστό κύκλο των Νέων Ηγετών, αυτού του Γαλλο-αμερικανικού Ιδρύματος, επιφορτισμένου από το 1976 να ενθαρρύνει στη Γαλλία οτιδήποτε μπορεί, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, να εξυπηρετήσει τα οικονομικά και πολιτιστικά συμφέροντα του καπιταλιστικού συστήματος. Εξάλλου, το γεγονός ότι οι «ειδικοί» μας «επιστήμονες» της εκπαίδευσης παρουσίασαν κάποια στιγμή τα συνθήματα των διαφημίσεων ως μαθησιακή υποστήριξη της γαλλικής γλώσσας πολύ πιο κατάλληλη από τα έργα της μεγάλης κλασικής λογοτεχνίας, αποκαλύπτει πολλά για τον πραγματικό στόχο μιας τέτοιας πολιτικής!
    Μετάφραση:
    Χριστίνα Σταματοπούλου
    1 André Perrin: Scènes de la vie intellectuelle en France: L’intimidation contre le débat 2016 (σ.τ.μ.).
    2 Από τη λατινική έκφραση του Τερεντιανού: pro captu lectoris habent sua fata libelli, που σημαίνει: από τις ικανότητες των αναγνωστών εξαρτάται το μέλλον, η τύχη, ενός βιβλίου (σ.τ.μ.).
    3 Claude Agège: Γάλλος γλωσσολόγος που υπεραμύνεται στα βιβλία του για ποικιλομορφία των γλωσσών (σ.τ.μ.)
    4 Pierre Bitoun et Yves Dupont, Le Sacrifice des paysans, Une catastrophe sociale et anthropologique, 2016 (σ.τ.μ.).
    5 Λογοπαίγνιο που συνθέτει τις λέξεις globalization kai franglish, το αντίστοιχο του greeklish στη Γαλλία (σ.τ.μ.).
    6 cash nexus: περιορισμός των διαπροσωπικών σχέσεων στις οικονομικές συναλλαγές (σ.τ.μ.).
    7 Claude Allègre, Najat Vallaud-Belkacem: Γάλλοι υπουργοί Παιδείας. Ο πρώτος επί κυβερνήσεως Ζοσπέν (1997)
    και η δεύτερη επί Ολάντ (2014), σ.τ.μ.

  26. http://www.mikistheodorakis.gr/el/writings/speeches/?nid=5326
    (Λειπει μονο το αρχικο κομματι που είδαμε στην χτεσινη αναρτηση
    https://www.youtube.com/watch?v=s4vj3Wm9JnY)

    Ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη στο Σύνταγμα (4.2.2018)
    04.02.2018
    Φίλοι και Φίλες,

    Σήμερα το πρωί έλαβα μια ποιητική συλλογή από την Θεσσαλονίκη και σας διαβάζω ένα απόσπασμα σημαδιακό!

    Το πνεύμα Ο νους

    ανθίζουνε:

    Με τον Θαλή, τον Θουκυδίδη

    τον Πρωταγόρα, τους τραγικούς

    τον Μπέρτολτ Μπρεχτ

    Τον Τσε

    την επανάσταση

    Την τόλμη του Θεμιστοκλή

    και του Κολοκοτρώνη,

    Φίλοι και Φίλες,

    Αφιερώνω την ομιλία μου στον Έλληνα που μας έβγαλε από τον Οθωμανικό ζυγό και που πέθανε σαν σήμερα, στις 4 του Φλεβάρη του 1843, πριν από 175 χρόνια, τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.

    Εγώ δεν ντρέπομαι όπως οι εθνομηδενιστές που μας κυβερνούν να παραμείνω πιστός στις ιερές σκιές των προγόνων μας που μας δίδαξαν την αγάπη και τη θυσία για το Έθνος και την Πατρίδα -μια πατρίδα που σέβεται και αγαπά όλες τις πατρίδες του κόσμου- να είμαι πατριώτης διεθνιστής και συνάμα να περιφρονώ και να μάχομαι τον φασισμό σε όλες του τις μορφές και προ παντός στην πιο πονηρή, απατηλή και επικίνδυνη μορφή του, την «αριστερίστικη».

    Σαν αυτή με τις ομαδούλες των εξτρεμιστών που είναι σκέτοι και δειλοί τρομοκράτες.

    Σαν αυτή των μειοψηφιών που κυβερνούν και καταστρέφουν τη χώρα οχυρωμένοι πίσω από τις εκλογικές αλχημείες των αστών πολιτικών και που είναι πονηροί, θλιβερές αποφύσεις ενός συστήματος που μας δαγκώνει και μας πονά γιατί πεθαίνει και το ξέρει και γι’ αυτό είναι ακόμα πιο επικίνδυνο!

    Και τώρα που ξεδίπλωσα την ταυτότητά μου προς όλες τις κατευθύνσεις, μπορώ να αρχίσω την ομιλία μου:

    Αγαπητοί μου πατριώτες και πατριώτισσες,

    Σε μια δύσκολη για την πατρίδα μας ώρα, όπου μαύρα σύννεφα φαίνεται να συσσωρεύονται γύρω μας απειλητικά, εμείς καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ενωμένοι όσο ποτέ αυτά τα νέα αλλά και απροσδόκητα για μας προβλήματα.

    Τα Σκόπια με όχημα το όνομα «Μακεδονία» και παραμορφώνοντας τα ιστορικά γεγονότα σε βαθμό γελοιότητας, επιδιώκουν στην πραγματικότητα την επέκταση των συνόρων τους εις βάρος των δικών μας για τη δημιουργία της λεγόμενης «Μακεδονίας του Αιγαίου».

    Ο στόχος αυτός λειτουργεί εδώ και δεκαετίες ως βασικός εθνικός στόχος της γειτονικής χώρας, με αποτέλεσμα να έχουν γαλουχηθεί γενιές Σκοπιανών με την ιδέα αυτή και να έχουν σήμερα την πεποίθηση ότι είναι κατ’ ευθείαν απόγονοι των Βασιλέων της Μακεδονίας Φιλίππου και Μεγάλου Αλεξάνδρου.

    Με μια κολοσσιαία πραγματικά προπαγάνδα, κατόρθωσαν να παρασύρουν σ’ αυτή την ιστορική γελοιότητα μεγάλο αριθμό κρατών επωφελούμενοι συγχρόνως και από τη στάση των Ελλήνων -κατά καιρούς υπευθύνων, που δεν έκαναν καμμία προσπάθεια να ανασκευάσουν στα μάτια των ξένων αυτή την χονδροειδή παραποίηση της Ιστορίας.

    Πρέπει επομένως κι εμείς να αναγνωρίσουμε ότι είναι και δική μας ευθύνη το γεγονός ότι επιτρέψαμε να ανατρέφονται τόσες γενιές Σκοπιανών με τις ιδέες που ανέφερα, ώστε σήμερα να εμφανίζεται ως μάταιο ή ακόμα και … άδικο να ζητάμε απ’ αυτούς να αλλάξουν το όνομά «τους» που έχει γίνει ένα με τον εαυτό τους και να έχουμε φτάσει στο θλιβερό σημείο που μας θίγει ως Λαό, να είμαστε σήμερα αναγκασμένοι να απολογούμεθα για τον πατριωτισμό μας!

    Από την άλλη πλευρά δεν μας επιτρέπεται να συμφωνήσουμε με αυτή την παραχάραξη της ιστορίας, γιατί τότε γινόμαστε συνένοχοι με τις δυνάμεις που στοχεύουν ανοιχτά κατά της εδαφικής μας ακεραιότητας!

    Τότε τι μπορεί να γίνει; Νομίζω ότι θα πρέπει να παραδεχτούμε τα λάθη και τις ευθύνες μας απέναντι στον γειτονικό μας λαό.

    Η μόνη λύση κατά την άποψή μου είναι να αφήσουμε τους Σκοπιανούς να πιστεύουν στον εθνικό τους μύθο και παράλληλα εμείς να παραμένουμε πάντα πιστοί και ανένδοτοι στην Ελληνικότητα της Μακεδονίας.

    Και να μην συμφωνήσουμε ποτέ ότι υπάρχει μια άλλη νόθα Μακεδονία, γιατί αν το κάνουμε, είναι σαν να θέλουμε να βγάλουμε εμείς τα μάτια μας με τα ίδια μας τα χέρια.

    Το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών στα 1992 αποφάσισε για μια εθνική κοινή γραμμή πλεύσης σε μια ονομασία στην οποία δεν θα περιέχεται καθόλου και με κανένα τρόπο η λέξη «Μακεδονία» με γεωγραφικούς ή άλλους προσδιορισμούς. Π.χ. «Άνω» ή «Βόρεια» ή ακόμα χειρότερα «Νέα» Μακεδονία, που είναι ακόμα πιο προδοτικό γιατί διαγράφει την ιστορική Ελληνική Μακεδονία και ανακηρύσσει ως διάδοχό της μια περιοχή με άλλο λαό.

    Τυχόν υποχώρηση από αυτή τη γραμμή θα έχει ολέθρια αποτελέσματα για το μέλλον της χώρας μας.

    Εάν υποχωρήσουμε αυτή τη στιγμή από την θέση μας για το όνομα, είναι σαν να ανοίγουμε διάπλατα τα σύνορά μας σ’ αυτούς που μας απειλούν ανοιχτά και ξεδιάντροπα μέσα από το ίδιο τους το Σύνταγμα. Οφείλουμε να επαγρυπνούμε για την διαφύλαξη της εθνικής μας ακεραιότητας,δεδομένου ότι υπάρχουν ισχυρές διεθνείς δυνάμεις που έχουν στόχο τους στην σαλαμοποίηση της περιοχής των Βαλκανίων.

    Η περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας είναι νωπή. Το επόμενο θύμα θα είναι η χώρα μας.

    Τα μαύρα σύννεφα που μας απειλούν γίνονται κάθε μέρα και περισσότερο ορατά. Εάν υποχωρήσουμε τώρα στην ανοιχτή πρόκληση των Σκοπίων που χωρίς να έχουν παραιτηθεί από τον κύριο στόχο της εθνικής τους πολιτικής επιδιώκουν σήμερα να γίνουν μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρώπης με την ψήφο τη δική μας για να μπορούν αύριο-μεθαύριο να μας απειλούν από ισχυρότερη θέση, τότε θα είμαστε άξιοι της Μοίρας μας.

    Εάν υποχωρήσουμε, στην ουσία ανοίγουμε τις πόρτες διάπλατες για να περάσει και να επιβληθεί δια παντός ένα τραγικό ιστορικό ψέμα με απρόβλεπτες συνέπειες για την πατρίδα μας.

    Οι περίφημες «παραχωρήσεις» του κυρίου Ζάεφ όπως και τα σχετικά με τη σύνθετη ονομασία είναι σκέτο κουτόχορτο, κουτοπονηριές που θα μπορούσαν να απευθύνονται μόνο σε λαό ηλιθίων και γονατισμένων. Για μας είναι ντροπή ακόμα και να αναφερθούμε σ’ αυτά αφού η ονομασία του όποιου αεροδρομίου και της όποιας λεωφόρου είναι στη δική τους αποκλειστική ευχέρεια να αλλάξει ξανά αμέσως μόλις επιτύχουν τους σκοπούς τους. Αλήθεια, τόσο βλάκες μας θεωρεί ο Σκοπιανός πρωθυπουργός ή τόσο έτοιμους να κατεβάσουμε τα παντελόνια μας…

    Και ζητώ συγγνώμη γι’ αυτή την έκφραση. Όμως είναι η μοναδική κατανοητή από όλους αυτούς τους ξένους και τους δικούς μας, που πιστεύουν ότι επειδή μας έχουν οδηγήσει με τα Μνημόνια που μας επέβαλαν στο τελευταίο σκαλοπάτι του Κακού, ξεχάσαμε την ιστορία μας και τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά της αγωγής και του χαρακτήρα μας. Όμως δεν είναι η πρώτη φορά που μπορεί όλοι γύρω να πιστεύουν ότι ο Έλληνας έχει μεταβληθεί σε Ραγιά αλλά εκείνος σηκώνεται όρθιος.

    Βεβαίως είμαστε πάντα ένας φιλειρηνικός Λαός που επιθυμεί την ειρηνική και φιλική συνύπαρξή του με τους γειτονικούς του λαούς. Παράλληλα θα πρέπει όμως να γνωρίζουμε ότι από την άλλη μεριά υπάρχει ένα βαθύ κράτος που συνωμοτεί με άλλες διεθνείς δυνάμεις εναντίον της ακεραιότητας της χώρας μας.

    Και γι’ αυτόν τον λόγο θα πρέπει να μην έχουμε αυταπάτες και να παίρνουμε όλα τα μέτρα που θα εξασφαλίσουν την άμυνα της χώρας μας.

    Εδώ θα πρέπει να προσθέσω ότι αυτή η κατάσταση της συνέχισης του status quo και της ειρηνικής συνύπαρξης πρέπει να θεωρηθεί ως η τελευταία υποχώρηση που κάνουμε μπροστά στην αδήριτη πραγματικότητα. Στην ουσία εμείς δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα.

    Το γεγονός ότι υπάρχουν χώρες που αναγνώρισαν τα Σκόπια με το όνομα «Μακεδονία» παραβλέποντας ότι έτσι γελοιοποιούνται μπροστά στην Ιστορία, δεν νομίζω ότι μας αφορά, αφού η δική μας απόφαση και μόνο είναι που θα νομιμοποιήσει ιστορικά και θα κρίνει τελεσίδικα το θέμα αυτό.

    Γιατί μόνο εμείς οι Έλληνες μπορούμε να δώσουμε ή να μη δώσουμε το δικαίωμα στους Σκοπιανούς να οικειοποιούνται στο μέλλον μέσω του ονόματος ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ένα αναπόσπαστο από κάθε άποψη, ιστορική και πολιτισμική, τμήμα του Ελληνισμού. Για να το πω πιο απλά ώστε να γίνω κατανοητός, χρειάζεται η βούλα της Ελλάδας για να θεωρηθούν γνήσιοι Μακεδόνες και όχι χάρτινοι και νόθοι όπως είναι σήμερα.

    Εφ’ όσον εμείς αρνούμαστε όπως είπα να βγάλουμε οι ίδιοι τα μάτια μας για να είμαστε αρεστοί στις ΗΠΑ, στο ΝΑΤΟ και στην Ευρώπη,μπορούμε να συνεχίσουμε απρόσκοπτα τη ζωή μας όπως κάναμε τόσα χρόνια.

    Αυτό όμως σημαίνει ότι θα πρέπει να αρνηθούμε κάθε άλλη παραχώρηση. Για όσον καιρό οι Σκοπιανοί θα μας απειλούν με την αλυτρωτική τους προπαγάνδα, το απαράδεκτο για μας Σύνταγμά τους,τα δήθεν Μακεδονικά σύμβολα και τις πλατείες με τους δήθεν Μεγαλέξανδρους, εμείς ως υπεύθυνος Λαός κληρονόμος μιας μεγάλης ιστορίας, θα εξακολουθήσουμε την πολιτική της ειρηνικής συνύπαρξης αλλά όσο περνάει από το χέρι μας, δεν θα δώσουμε σε καμμιά περίπωση την συγκατάθεσή μας για να γίνουν μέλος της Ευρώπης και του ΝΑΤΟ.

    Σ’ αυτή την κρίσιμη στιγμή και μπροστά στην πιθανότητα να οδηγηθούμε ακόμα και σε καταστάσεις εθνικής τραγωδίας, θεωρώ ότι την ευθύνη των αποφάσεων δεν είναι ορθό να την επωμισθεί η οποιαδήποτε κυβέρνηση.

    Όχι μόνο μια κυβέρνηση μειοψηφίας όπως είναι η σημερινή αλλά ακόμα και μια κυβέρνηση λαϊκής πλειοψηφίας. Ούτε ακόμα και η ίδια η Βουλή!

    Ποια είναι λοιπόν η λύση; Δημοψήφισμα;

    Για μας η θέση του Ελληνικού Λαού στο συγκεκριμένο θέμα είναι τόσο σαφής, σταθερή και αυτονόητη, που δεν χρειάζεται Δημοψήφισμα.

    Εάν όμως κάποια Κυβέρνηση διανοηθεί να βάλει την υπογραφή της χώρας μας σε οποιαδήποτε ονομασία, απλή ή σύνθετη, που θα περιέχει το όνομα «Μακεδονία», δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι υποχρεωμένη να ρωτήσει πρώτα τον Ελληνικό Λαό.

    Στην περίπτωση αυτή το Δημοψήφισμα είναι απαραίτητο. Γιατί μόνο οι Έλληνες πολίτες έχουν το δικαίωμα για μια τέτοια απόφαση.

    Εμείς, οι Έλληνες πολίτες που δεν δεχόμαστε να είμαστε παθητικοί παρατηρητές, την ώρα που η χώρα μας βρίσκεται μπροστά σε τόσα κρίσιμα προβλήματα, ικανά να μας επηρεάσουν για πολλές δεκαετίες στο μέλλον.

    Στην περίπτωση αυτή λοιπόν που η Κυβέρνηση θα τολμήσει να βάλει μια τέτοια υπογραφή, απευθύνω έκκληση σε όλους τους Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου που έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν την διενέργεια Δημοψηφίσματος γι’ αυτό το εθνικής σημασίας θέμα, να προκαλέσουν την σχετική συζήτηση στη Βουλή και να υπερψηφίσουν το σχετικό αίτημα.

    Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

    Πατριώτες και πατριώτισσες,

    Σε όλη μου τη ζωή αγωνίστηκα για την ενότητα του ελληνικού Λαού. Πιστεύω απόλυτα ότι κι αυτό το μεγάλο πρόβλημα θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε ενωμένοι σαν μια γροθιά. Και πιστεύω απόλυτα ότι είμαστε ενωμένοι. Γιατί ανεξάρτητα από τις όποιες διαφωνίες μας, είμαστε όλοι πατριώτες.

    Όταν υπερασπίζεται κανείς τα δίκαια της πατρίδας του και του Λαού του, αυτό δεν είναι εθνικισμός, είναι πατριωτισμός! Και η Ελλάδα σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, έχει ανάγκη από πατριώτες!

    Οι Έλληνες σήμερα ενωμένοι δίνουν όλοι μαζί την απάντηση από την πλατεία Συντάγματος:

    Η Μακεδονία είναι μία

    και ήταν, είναι και θα είναι πάντα Ελληνική.

    Ζήτω ο Ελληνικός Λαός.

  27. μια απάντηση που εγραψα σε φιλο που ειχε αλλη αποψη

    Γράμμα φίλου σε μενα
    Γιάννη, σέβομαι και τιμώ την αγάπη που έχεις προς το Μ.Θ. και αυτά που κατά καιρούς έχει εκφράσει, αλλά (σίγουρα) έχεις έρθει μετά από μένα στο ‘Θεοδωρακισμό’, τον οποίο βέβαια τότε δεν τον λέγαμε έτσι. Ούτε να φανταστείς ότι τον λέγαμε ‘Μαρξισμό – Λενινισμό’, αυτές οι λέξεις, κι αν τις είχα ακούσει, σε μια απόμακρη μυθολογία μάλλον ανήκαν… Αυτό που κι εσύ τώρα πιστεύω ότι πρωτίστως εννοείς, και τότε οι άνθρωποι αυτό θέλαν. Για προδικτατορικά μιλάω αυτή τη στιγμή. Το εύρισκαν στις πορείες ειρήνης και στις συγκεντρώσεις της ΕΔΑ: σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ένα ‘άνω σχώμεν τας καρδίας’, που και τότε έλειπε όπως και τώρα.
    Οι πρώτες μου αναμνήσεις από την πολιτική είναι κατά σειράν οι εξής όπως τις ανακαλώ τώρα: Η δολοφονία του Λαμπράκη, μία ή δύο πορείες ειρήνης (ίσως του ’65 και του ’66) και κάπου ανάμεσα μια συναυλία από μικρό μουσικό σύνολο σε επέτειο του μπλόκου της Κοκκινιάς, όπου με γονεϊκή παραίνεση (μάλλον για να το θυμάμαι όταν μεγαλώσω), όταν περνούσε ο Μίκης από το διάδρομο για να πάει στην εξέδρα και ο κόσμος του μιλούσε, τον αγκάλιαζε κλπ πήγα και του έτεινα το χέρι και εκείνος φιλικότατα μου το έσφιξε.

    Όλα τα μέχρι τώρα του Μίκη ήταν άλλης τάξης από το τελευταίο. Από την υπουργοποίηση από τη ΝΔ μέχρι την όποια άλλη πολιτική του επιλογή, ακόμα βέβαια και την τωρινή απόλυτη καταδίκη των επιλογών της κυβέρνησης, τις θεωρούσα απόψεις όπου μεν διαφωνώ, αλλά δικές του είναι και η ιστορία του τού δίνει το δικαίωμα να κρίνει κατά πως βούλεται, αφού κι εγώ έχω το δικαίωμα να έχω τη δική μου γνώμη. Δεν παριστάνω βέβαια τον άγιο Ονούφριο, πλειστάκις έχω πει και το πιστεύω ότι σε πολλά από αυτά τον οδηγούσε η ματαιοδοξία και ο ναρκισισμός του, όπως και το ίδιο έχω πει και για άλλες πράξεις του. Όμως, αυτό σημαίνει να είμαστε άνθρωποι, και το εννοώ και για πολλούς άλλους πέραν του Μίκη, ότι ο καθένας όπως μπορεί λύνει τα υπαρξιακά αδιέξοδα και οι απόλυτες καταδίκες πρέπει να μοιράζονται με φειδώ . Μια μαθήτρια του Γιουνγκ είχε πει για το μέντορά της όταν την είχαν ρωτήσει κάτι, πώς «οι μεγάλοι άνθρωποι έχουν μεγάλη Σκιά». Και αυτό βέβαια θα ισχύει και για τον Μίκη.

    Αυτό που συνέβη εχθές ήταν τελείως άλλης τάξης. Και τουλάχιστον εγώ (και πολλοί άλλοι απ ότι φαίνεται) το εννοώ κυριολεκτικά έτσι. Η αρθρογραφία είναι γεμάτη με σχόλια και αποτιμήσεις. Εγώ εδώ σας στέλνω ένα, επειδή περιγράφει αυτά ακριβώς που αισθάνθηκα εχθές.
    Νίκος Μωραΐτης: Όταν έκλαψα τον Μίκη
    https://www.altsantiri.gr/gnwmes/nikos-mora%ce%90tis-otan-eklapsa-ton-miki/
    Δεν είμαι γενικά των πολύ συναισθηματικών τόνων, ιδίως σε όσα είναι του δημόσιου χώρου και της πολιτικής. Αλλά αυτό το άρθρο θα το προσυπέργραφα λέξη προς λέξη. Και θα το προσυπέγραφαν όλοι όσοι έχουν αυτή την προϊστορία που περιγράφει στις πρώτες γραμμές. Και είναι πάρα πολλοί στην Ελλάδα. Και αυτό δεν έχει καμία σχέση βέβαια με το πώς αποτιμούν τα πεπραγμένα της παρούσας κυβέρνησης και πόση εμπιστοσύνη της έχουν. Ούτε με το αν αισθάνθηκαν ποτέ συμπάθεια για Σταλινικού τύπου καθεστώτα. Ούτε καν με το πόση πίστη δίνουν σήμερα στο εφικτό των περισσότερων από τα οράματα της Αριστεράς. Το θέμα είναι τελείως διαφορετικό. Αυτά τα λέω για να είμαι απολύτως σαφής, κι ας είναι αυτονόητα, σε μια εποχή σύγχυσης.

    Ίσως το είδες, αλλά ας το στείλω, για αν δεν έτυχε, και σίγουρα για όσους δεν πέρασαν τη χθεσινή και τη σημερινή μέρα ξεψαχνίζοντας τον Ελληνικό τύπο:
    Η εικόνα που επισυνάπτω από το τουίτ του Σκαλούμπακα ( επίσης φασίστας, γιός του αρχιβασανιστή της Μακρονήσου Σκαλούμπακα, και οπαδός της ΝΔ Γεωργιάδη – Μητσοτάκη)
    Επειδή υποψιάστηκα μην τυχόν και ήταν τρολ, έψαξα λίγο και όχι, είναι ένας ολότελα υπαρκτός και αυθεντικός Σκαλούμπακας:
    https://twitter.com/skaloumbakas?lang=el
    Το όνομα αυτό είναι βδέλυγμα (ή θα έπρεπε να είναι αν οι παλιοί Μακρονησιώτες μιλούσαν περισσότερο γι αυτά) σε κάθε αριστερό σπίτι. Τελικά πριν κλείσει το κολαστήριο οι ίδιοι οι κρατούντες τότε τον μετέθεσαν γιατί η πολιτεία του προκαλούσε, ακόμα και για εκείνα τα χρόνια. Αν μπει κανείς στο λογαριασμό του (υιού) στο Twitter μπορεί να κάνει ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις για τη σύνδεση του τότε και του τώρα. Κοινωνικά. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας. Είναι το ότι ο υιός Σκ. δείχνει δίκαια υπερήφανος για τον πατέρα του. Η παρουσία του Μίκη εχθές τον δικαίωσε. Μήπως νομίζει κανείς ότι η δήλωσή του ότι είναι ‘διεθνιστής’ εν μέσω ακραίων Δεσποτάδων, Χρυσαυγιτών και στραταίων τυλιγμένων σε γαλανόλευκες, έδωσε κάποια χρήσιμη διευκρίνιση;…

    Επανέρχομαι στο χώρο του καθημερινού. Θα πορευτούμε με αυτές ή εκείνες τις αποφάσεις των πολιτικών και όλα τα άλλα. Αλλά είμαστε πολλοί που τον Μίκη τον κλάψαμε. Και αυτό είναι οριστικό.

    Η δικη μου απάντηση (Γιάννη .Αλεβιζου):
    …ευχαριστω για τον τονο και τον κόπο της λεπτομερειακότατης διαφωνιας σου αλλά προσωπικά θεωρω πως οποια μικρή ή μεγάλη σκια και να εχει ο Μίκης στα προσωπικά του ή στα πολιτικά του , στο προκείμενο θέμα οι εντυπώσεις σου οφείλονται στο μεγάλο ευρος ταυτίσεων που προκαλούν οι απόψεισ του.
    Θα ηταν εχέφρων αν έλεγε στον εαυτο του το εξης;: «Μίκη μη πεις τιποτε που μπορεί να το ακουσει ο Μιχαλολιάκος και να πει «και εγω αυτο λέω» και υστερα σου βγει η αντίστροφη ρετσινιά «Οσα λεει ο Μιχαλολιάκος τα λέει κι ο Μίκης» Και αν ειναι ο Κασιδιαρης να πει οτι ξαναειδε το φως το Μεταξικο και αληθινο ο Μικης κι ας εκανε τουμπα και πλανηθηκε επι 70 χρονια θα πρεπει ο Μικης να μη πει οσα ειπε για να μη δωσει τροφη στον Κασιδιάρη να πει μαλακιες; Η θα’πρεπε να γινει θεαμα παίζοντας ξύλο με τον διπλανο φερομενο σε καροτσάκι αν εκεινος εβγαλε (εστω ενωπιον εκατομμυριων θεατων) μια σελφι με φασιστικου τυπου χαιρετισμο διπλα στο Μικη’; Και τον «Αντώνη» του Μαουτχαουζεν δεν τον ειχε παρει και τον ειχε κανει εθνικο υμνο η δολοφονικότατη Βορεια Συμμαχια στο Αφγανιστάν; Και το οτι δεν ηταν τρολιά το περι υιου Σκαλούμπακα τι σημαινει; Αυτος μπορει να ειναι εκ του φυσικου μια συνεχης τρολιά κατα του εαυτου του και κατα οποιου αναφερει. Θα πρεπει ο Μικησ να στεγνωσει απο σκεψεις , απο αισθηματα και απο ατακες για να μη την χρησιμοποιησει υπερ του εαυτου του ο καθε πικραμενος και ο καθε ανισορροπος; Βασίζεται και στην κρίση του θεατη να πει «αλλο Μίκης κι άλλο Κασιδιάρης» Και γιατι να παθει σοκ ο Νίκος Μωραϊτης ακούγοντας τον Μίκη να λέει για αριστερόστροφο φασισμό; Στην τεραστια Ελληνόστροφη πλειοψηφια του χτεσινου πλήθους το είπε ο Μίκης όχι στην Χρυσαυγιτικη μειοψηφία του, και το ειπε μολις μια μερα μετα το «θα’χουμε μαχαιρια και θαχετε σφουγγαριστρες» Ο Μίκης δυσφημει την αριστερα ή οι αριστεροστροφοι που λενε τετια; Θα μου πεις «χαιρω πολύ, αν θελει κανείς ολα βρισκει να τα δικαιολογει». Ε, δηλαδη σου φαινεται πιο αληθοφανής η εκδοχη οτι οι χτεσινοι παππουδες και οι μπαμπάδεσ με τα παιδακια τους που’χαν ερθει ήταν το εκκολαπόμενο αυγο του φιδιου ή ήταν οι καλογριες και «θειες Λιτσες» (που’λεγε την αλλη φορα για Θεσσαλονικη) ο συγγραφευς του http://www.sarajevomag.gr/wp/ που στο σημερινό (5/2)λεει και , αν καταλαβα καλα, οτι μαλλον πληρωμενοι ήταν οι 140.000 διοτι «αφου σε καιρο κρισης οι ειρηνιστες που εχουν και συνειδητοποιηση δεν μπορουν να βρουν 10.000 κοσμο να κατεβασουν αρα το «λουμπεναριό» (δικη του η χρηση του ορου) πώς ήρθε; Ε, αν αυτα ειναι επιχειρηματα τοτε και το κατωθι ειναι: «Αν καθε φορα που το 1% βλέπει οτι ειναι 1% (και βγάλε!), αναγορευει τον εαυτο του σε ελιτ και τους άλλους σε συρφετο (γιατι αλλιως θα έπρεπε άλλα να συμπερανει απο σεβασμο στη δημοκρατια) τοτε ας παει να βρει την αλλη ελιτ του 1% (τους ληπτες αποφασεων) να τους παρενοχλησει ειτε με πλακατ ειτε με μπαχαλο (η απαντηση ειναι γνωστη: οι αποτελεσματικοι ή θα εξοντωθουν η θα προσληφθουν να οργανωνουν κινήματα αλα Λιβύη κλπ είτε επι πληρωμη ειτε επι ηθικη αναταμοιβη (οτι ειτε ανατρεπουν κυβερνησεισ ειτε διαβρωνουν τον Σορος εκ των εσω)) Δεν ξερω αν καλα καταλαβα οτι και τετιο επιχειρημα καπου ειπε, αλλά επειδη λεει παρα πολλα ας μου πει καποιος αναγνωστης με δικα του λογια (του αναγνωστη) και οχι με αντιγραφη-επικολληση τι λεει γιατι προσωπικα δεν καταλαβαινω και ουτε ξερω αν κανεις αλλος καταλαβαινει και αν μπορει να πει τι διαβασε παρα μονο με αντιγραφη-επικόλληση. Οσον αφορα το νουμερο 140.000 και τη σημερινη φραση του Τοσκα οτι αν ηταν ενα εκατομμυριο θα εφταναν ως τουσ Αμπελοκηπους εχω να πω οτι, επειδη δεν πιστευω κανενος τις μετρησει, τισ δικες μου αεροφωτογραφιες τις παιρνω με τα ποδια, δηλαδη περπαταω απο ακρη σε ακρη τη συγκεντρωση κοιταω και την πυκνοτητα και τα συγκρινω ολα με τα αντιστοιχα του καιρου των προΣΥΡΙΖΑ συγκεντρωσεων με το τι βλεπαμε απ’την Αμαλιας προς Ερμου κλπ και τι ακουγαμε υστερα οτι ηταν εκατο χιλιάδες . Εχτες λοιπον περπατησα απο Φιξ που αδειαζαν λεωφορεια και ανεβαινοντασ με ολο και πιο πυκνο πληθος περιπατητων εφτασα Συνταγμα και μετα πηγα ως Ρηγιλλης όπου ηδη πυκνωνε πολύ και εβλεπα απο κει ως το Χιλτον αλλα δεν πηγα να δω απο κει αν εφτανε ωσ Πρεσβεια ουτε πηγα Πρεσβεια να δω αν εφτανε ως Αλεξανδρασ. Για λογαριασμο ας ρωτησει ο καθενας τον εαυτο του ή τον Τοσκα (αλλά η φωτο που ειδα απο ελικοπτερο εμοιαζε με τοτε που ξεκιναγα προσ Φιξ οχι τοτε που γυρναγα) Κι οταν απο Ρηγιλλης εφτασα Ακαδημιας και Βασιλισης Σοφιας σε δεκα λεπτα παρα κατι, απο κει ως Αγνωστο εφτασα σε εικοσι λεπτα γιατι η σαρδελλοποιηση ήταν σαν φουλ λεωφορειου)

  28. Aλλη μια στιχιμυθια

    Φίλη:
    Υπογραφω σχεδον το παρακάτω:

    http://www.nostimonimar.gr/efcharisto-ton-miki-theodoraki/

    Γιάννης Αλεβίζος:
    υποθετω οτι το «σχεδον» το εβαλες στα παρακατω που δεν υπογραφονται ουτε με σφαιρες (και ισως και συ με τα επιχειρηματα που βαζω απο κατω τους)

    Και είναι μπούρδες, γιατί Όταν ο όποιος αντίπαλος είναι σιγουράκι. Αν αυτή την στιγμή κάποιος απειλεί την εθνική κυριαρχία είναι η πανίσχυρη Τουρκία και όχι τα ανύπαρκτα Σκόπια. Γιατί λοιπόν ψυχή είναι η Μακεδονία και όχι το Αιγαίο. Από την Μακεδονία οι βόρειοι γείτονες μας έχουν πάρει το όνομα. Οι ανατολικοί γείτονες με τις συνεχείς απειλές παραβάσεις και παραβιάσεις κάθε μέρα, δεν μας παίρνουν κάτι; Τι αλα καρτ υπερηφάνεια είναι αυτή;

    Δηλαδη αν γινοταν συλλαλητηριο για Τουρκία θα ελειπε ο Μίκης ή ο χτεσινος λαός; Και θα ηταν πολλαπλασια παροντεσ εκεινοι που προσπαθουσαν να εμποδισουν τα πουλμαν να φυγουν απο την επαρχια για εδω;

    Ότι, κάθε τι μαζικό δεν είναι κατά ανάγκην και σωστό.

    Δηλαδή ο κομφορμισμος προερχεται μονο απο το να μη μπορούμε να πουμε οχι στους πολλους και οχι κι απο το να μη ξερουμε να πουμε οχι στους λιγους που αποτελουν τους άμεσα γυρω μας λογω μη σκεψης κι απο το να μη μπορουμε να πουμε οχι ακομα και αν μας λεν οτι πεταει ο γάιδαρος ή οτι ο Μεγαλεξαδρος μιλουσε σλαβομακεδονικα;

    Την απέχθεια στο ρεύμα της μάζας, την ευκολία της την εθελοτυφλία της. Την εύπεπτη σκέψη και την επιφανειακή ανάλυση.

    Δηλαδη η αναλυση ειναι μη επιφανειασκη απλως αν δεν την καταλαβαινει μια κυρατσα κι οχι αν λύνει κατι ουσιαατικο;

    Να θεωρείς ψυχή σου το όνομα της Μακεδονίας και όχι την παιδεία.

    Δηλαδη παιδεια ειναι η ελληνοφρενεια; Εκει που λεγαμε πως να μορφωσουμε τους πιτσιρικαδες που ρωτανε τι ειναι ο Μικης μπροστα στον Ασιμο τωρα θα τους εξηγουμε και τι ειναι ο Ασιμος μπροστα στον Σεφερλη; Παιδεια ειναι να μη επιμενεις να μπει στα εγχειριδια τα γραμμενα στα σλαβομακεδονικα μια ταινια που να λεει οτι πασα εντυπωση οτι και ο Μεγαλεξανδρος μιλουσε σλαβομακεδονια προκαλει απωλεια νωτιαίου μυελου και κανει να φυτρωσουν τριχες στα δαχτυλα;(οπως μας λεγανε μικρους οτι θα παθουμε απο την μαλακια)

    Την διαφορά μεταξύ γεμάτης πλατείας τον Δεκέμβρη του 44, και γεμάτης πλατείας τον Φλεβάρη του 2018.

    Η διαφορα που λεει ο εχων την «παιδεια» ως ψυχη του αντι ενα ονομα, αναφερεται στο οτι τοτε σκοτωθηκε μια σημαιοφορος και ο Μίκης της πηρε την σημαια, σκουπισε με αυτην το αίμα της και την κουβαλησε ο ιδιος. Δηλαδη τωρα για να μην απογοητευσει ως ασυνεπης τον μηδενοφρενή που αυτο θαυμασε στο Μίκη θα επρεπε να παει να διαδηλώσει υπερ της Ειρηνης στα Προπυλαια αναμεσα σε αυτους που λεγανε «εμεις μαχαιρια εσεις σφουγγαριστρες» (κι ο Μίκης σφουγγαρισε με την σημαία αλλά ειδες πως) και να αναγορευσει ως τολμητίες και διαδοχουσ του 44 τους σιγουρακηδες που μονο σικέ με δημοσιουπαλληλους μπατσους παιζουν;

    Φίλη:
    Το σχεδον το εβαλα γιατι δεν μου απεδειξε ο μικης οτι δεν επρεπε να κατεβω. Το ήξερα

  29. απο μαθητη

    Σχετικά με τον φασιστικό χαιρετισμό του εκπροσώπου των αναπήρων έχω βαρεθεί να το ποστάρω κάτω από τις αναρτήσεις διαφορων στο facebook

    http://ellinikahoaxes.gr/2018/02/04/paltsanidis-nazi-salute/

    Χαιρέτησε ναζιστικά ο παραολυμπιονίκης; Δήλωσή του στο EllinikaHoaxes.gr | ELLINIKA HOAXES
    ellinikahoaxes.gr

    Θα έπρεπε πραγματικά να ντρέπονται left.gr κτλ που το αναπαρήγαγαν άκριτα. Όταν φέρεις ένα ψέμμα κατά τη γνώμη μου είσαι ψεύτης ο ίδιος.

  30. 20 σελίδες από ανταλλαγές e-mail για το θέμα των δυο συλλαλητηρίων, το οποίο απασχόλησε και τα εδώ σχόλια μεταξύ 10 Ιανουαρίου και 10 Φεβρουαρίου, έγιναν pdf και αναρτήθηκαν στο κύριο μέρος του παρόντος σάιτ. Νεότερες ανταλλαγές, για ευκολότερη άμεση χρήση θα αναρτώνται εδώ στα σχόλια, π.χ. η σημερινή ειδοποίηση που μόλις λάβαμε:
    http://www.konstantakopoulos.gr/2018/02/07/%ce%b7-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b1%ce%b4%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bf-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%83%cf%85%ce%b6/

  31. Είναι στραβός ο γιαλός; (μια άλλη άποψη)
    Γιάννη Μαύρου
    Δεναπολυτοποιούμε ούτε υπερτιμάμε την σημασία τηςμεγάλης συμμετοχής του λαού στο συλλαλητήριο της 4ης Φεβρουαρίου. Αλλά και δεν την προσπερνάμε με εύκολες – βολικές από πρώτη ματιά απαντήσεις. Αντιθέτως, στεκόμαστε ιδιαίτερα σε αυτήν γιατί δεν πρόκειται για αριθμητική, αλλά για το ότι από μια τάξη μεγέθους και μετά η «ποσότητα», κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, μετατρέπεται μόνη τηςσε «ποιότητα» και προσφέρεται για κεντρικά πολιτικά συμπεράσματα όση κριτική – δίκαια ή άδικα – κι΄ αν υποστεί.Στεκόμαστε στην πολύ μεγάλη συμμετοχή γιατί δεν βλέπουμε τα πράγματα ουδέτερα, ζυγισμένα και «αντικειμενικά» αλλά μέσα από τον φακό της θεώρησης ότι η χώρα μας δεν ζει κάποια «κανονικότητα», ότι βιώνει μια στυγνή ιμπεριαλιστική κατοχή, με ότι αυτό συνεπάγεται για την δική μας παρέμβαση και δράση.
    Στην προκειμένη περίπτωση, αν τρείς άνθρωποι λίγο – πολύ παροπλισμένοι από την ενεργό πολιτική δράση, ο Μ. Θεοδωράκης, ο Γ. Κασιμάτης και ο πρώην γραμματέας στις Σπίθες μαζί με ό,τι έμεινε από τις τελευταίες πετυχαίνουν, με όσα χοντρά λάθη και οπορτουνισμούς,νασυγκεντρώνονται εκατοντάδες χιλιάδες λαού και να κλείνει γιαμια ολόκληρη ημέρα το κέντρο της Αθήνας από το Μεταξουργείο ως το FIXκαι τους στύλους του Ολυμπίου Διός,τότε κάτι συμβαίνειπου πρέπει να απασχολήσει την Αριστερά. Κάτι που οφείλουμε να ερμηνεύσουμε βαθύτερα πολιτικά και όχι με το υλικό που διακινείται από τα επιτελεία του Μαξίμου και τα συστημικά ΜΜΕ και με τους όρους της Ελλάδαςτηςπρο των Μνημονίων και δανειακών συμβάσεων εποχής.
    Θα βρίσκεται μάλλον εκτός τόπου και χρόνου όποιος εκτιμήσει ότι αυτό το οποίο συνέβη στις 4 Φεβρουαρίου ήταν ότι ο Μίκης τα βρήκε με την ακροδεξιά και όχι ότι ο λαός – με τον δικό του τρόπο – έδωσε ηχηρό ράπισμα στις άθλιες δηλώσεις του κ. Μ. Νίμιτς και του Αμερικανού πρεσβευτή κ. Τ. Πάιατ για το μέλλον της Μακεδονίας και συνολικά της Βαλκανικής… Αν αναλύσει την μεγάλη αντίθεση που αναπτύσσεται από τον λαό για τις απαιτήσεις των ΗΠΑ και Ε. Ένωσης στο Σκοπιανό μέσα από τον φακό της διεθνούς κεντροαριστεράς και της θεώρησης περί εθνικιστή Μιλόσεβιτς,φασίστα Άσαντ και γραφικού Καντάφι, τοποθετώντας στην θέση του εθνικιστή, του φασίστα και του γραφικού τον ελληνικό λαό.
    Θα βρίσκεται εξίσου εκτός τόπου και χρόνου αν κάποιος υιοθετήσει τηνμεγαλοφυή σύλληψη κατά την οποία αυτόν τον κόσμο τον κατέβασε η ΝΔγια αντιπολιτευτικούς λόγους αφούείναι γνωστό ότι ύστερα από τρία χρόνια αξιωματικής αντιπολίτευσης και παρά τα κακαρίσματα και τις σκιαμαχίες της με τονεοδεξιό ΣΥΡΙΖΑ αδυνατεί να προχωρήσει έστω και σε μία ανοιχτή πολιτική συγκέντρωση το.
    Θα βρίσκεταιτέλοςεκτός τόπου και χρόνου αν κάποιος εκτιμήσει ότι ο ακροδεξιός Χριστόδουλος από τον τάφο του και τα κατηχητικά του Αγίου Όρουςκινητοποίησαν όλον αυτόν τον κόσμο και όχι η καταρράκωση της εθνικής του αξιοπρέπειας και η εντεινόμενη απειλή του κατακερματισμού της χώρας του στο Αιγαίο, την Θράκη και τα Βόρεια σύνορά της… Αν εκτιμήσει ότι η υποτελής στις ΗΠΑ ηγεσία της εκκλησίαςτης Ελλάδας και το παράρτημα Γερμανικούεθνικισμού της Χ. Α. τον κατέβασαν όλον αυτό τον κόσμο στο Σύνταγμα και τον έστησαν εκεί επί ώρες για να καταγγέλλειτα σχέδια αλλαγής των συνόρων στα Δυτικά Βαλκάνια που θέτουν ως προτεραιότητα τα γεράκια της Ουάσιγκτον και του Βερολίνουκαι να«ψέλνει» τα τραγούδια που χρωμάτισαν όσο τίποτε άλλο την Αντίσταση και την Αριστερά. Δεν διδάσκει τίποτα τέτοιο η ιστορία της δεξιάς και της ακροδεξιάς, εκτός εάν κάνουμε το μοιραίο λάθος να ταυτίζουμε την χώρα μας με χώρες που δεν τυγχάνουν εξαρτημένες όπως η δική μας και βρίσκονται στον αντίποδά της, δηλαδή με τις χώρες «μητροπόλεις» του καπιταλισμού.
    Ωστόσο, η συγκέντρωση της προηγούμενης Κυριακής και οι αντιδράσεις που προκαλεί η εξέλιξη του Σκοπιανού ήταν πολύ μεγάλεςγια να μείνουν χωρίς τις «δέουσες παρεμβάσεις» από τις κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις, όπως και για να ξεφύγουν από τους ανταγωνισμούς αυτών των δυνάμεων στο κυνήγι νομής της εξουσίας.
    Το πολιτικό τέχνασμα εδώ δεν ήταν ότι ο Μίκης(για να φτιάξει κόμμα) τα βρήκε με… την ακροδεξιά. Τοπολιτικό τέχνασμα στην υπόθεση αυτή ήταν η κίνηση της ΝΔ να διακόψει τις δύο τελευταίες ημέρες πριν την συγκέντρωση τον χλευασμό και τις εμετικέςειρωνείες που εκτόξευε εναντίον της σε εικοσιτετράωρη βάση απ΄ τακύρια ΜΜΕ που ελέγχει (Συγκρότημα Αλαφούζου κ.ά.) και να στείλει ορισμένα «καμένα χαρτιά» της (Σαμαράς, Γεωργιάδης κ.ά.) για να την «ακυρώσει», και δευτερευόντως να την εκμεταλλευθεί κομματικά. Και σε ένα σημαντικό βαθμό το πέτυχε
    Το γεγονός ότι τα παραπάνω στελέχη όπως και ο Μιχαλολιάκος γιουχαϊστήκαν και αποδοκιμάσθηκαν από τους διαδηλωτές αποκρύφθηκε φυσικάαπ΄ την πλειοψηφία των ΜΜΕ, όπως αποσιωπήθηκαν και οι τοποθετήσεις των δύο κεντρικών ομιλητών για επανάληψη της επιχείρησης διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας με στόχο τώρα την φορά την χώρα μας (Μ. Θεοδωράκης), και για την άμεση σχέση αυτού του θέματος με την πορεία που ακολουθεί η Ελλάδα από το 2010 με τα παράνομα μνημόνια και τις δανειακές (Γ. Κασιμάτης).
    Βέβαια οι διοργανωτές δεν έθεσαν από πριν κανένα απολύτως αποσαφηνισμένο πλαίσιοόπως -κατ΄ ελάχιστον – έπρεπε να πράξουν με αποτέλεσμα να βρεθούν μάρτυρες και όμηροι της αμαύρωσης της συγκέντρωσης από την προβοκατόρικη προσέλευση στελεχών της δεξιάς και της ακροδεξιάς και φέρουν όλη την ευθύνη για τούτο.
    Έδωσαν το περιθώριο σε όλους όσους ιδροκοπούν νυχθημερόν γιατονκοινωνικό – πολιτισμικό εξανδραποδισμό ενός ολόκληρου λαού, υλοποιώντας ένα νέο διεθνές πρότυπο μετάβασης στον κοινωνικό Μεσαίωνα, να σηκώσουν κεφάλι. Έδωσαν την δυνατότητα σε όλους όσους υλοποιούνμέσωτων Μνημονίων και της Ευρωκρατίας τον σύγχρονο Ολοκληρωτισμό, να εμφανισθούν ως δήθενπρωτομάχοι εναντίον του φασισμού.
    Ανακύπτει όμως το ερώτημα. Οι διοργανωτές αυτό έκαναν, η Αριστερά γιατί δεν πήρε την πρωτοβουλία ώστε να εκφράσει η ίδια τα αντιιμπεριαλιστικά και εθνικο-ανεξαρτησιακά αισθήματα του λαού που εκδηλώθηκαν με αφορμή το Σκοπιανό; Να ξεσκεπάσει με αυτόν την τρόπο και τηνεθνοδουλείααλλά και την πατριδοκαπηλεία της παλιάς και νέας εθνικοφροσύνης και του «ανήκουμε στην Δύση», όπως έπραττε με επιτυχία και χωρίς εθνικιστικές παρεκκλίσεις -σε όλες σχεδόν τις εκφάνσεις της -την δεκαετία του 1970 και μέχρι την προέλαση της Παγκοσμιοποίησης και την Οικουμενική κυβέρνηση του 1990;Τι άλλαξε από τότε;
    Μήπως σήμερα όπου η ιμπεριαλιστική εξάρτηση της χώρας έχει προχωρήσει στον βαθμό της νέας κατοχής και του διαμοιρασμού των ιμάτιών της, και όπου σύσσωμη η ελληνική αστική τάξηέχει επιλέξει ως πατρίδα της τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή ‘Ενωση, δηλαδή την νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση, εμείς παραλύουμε απότην επίδραση παρωχημένων στο ζήτημα αυτό απόψεων; Από ανιστόρητες απόψεις που συγχέουν την Παγκοσμιοποίηση και την ιμπεριαλιστική Νέα Τάξη πραγμάτων που ζούμε από το 1990, με τον Διεθνισμό;
    Από απόψεις που εκπορεύονται από την διεθνή κεντροαριστερά και διαπερνούν την Ευρωπαϊκή Αριστερά,σύμφωνα με τις οποίες το αντιιμπεριαλιστικό και εθνικο- ανεξαρτησιακό αίτημααντιστρατεύεται το ταξικό – κοινωνικό;
    Απόψεις οι οποίες βρίσκονται σε αναντιστοιχία με ό,τι συμβαίνει σήμερα στην χώρα μας και φθάνουν ως το σημείο να συγχέουν τα αντιιμπεριαλιστικά αιτήματα με τον εθνικισμό;
    Μήπως εκεί εντοπίζεται μια από τις σύγχρονες «πηγές της κακοδαιμονίας» και αυτό το μείζον θέμα είναι εκ΄των «ουκ άνευ» για την Επαναθεμελίωση και Επανίδρυση της Αριστεράς;

    (ίσως δεν είναι άνευ σημασίας να αναφερθεί ότι ο συγγραφεύς του παραπάνω άρθρου είναι από τα ιδρυτικά μέλη του ΣΥΡΙΖΑ)

    • ΔΙΟΡΘΩΣΗ:
      (μετά από e-mail από Γιάννη Μαύρου):
      Γιάννη καλημέρα και καλή βδομάδα,
      Διόρθωσε σε παρακαλώ την ανακρίβεια ως προς την πατρότητα του άρθρου («στραβός γιαλός”). Το προσυπογράφω και το προώθησα απλώς. Είναι του ΔΗΚΚΙ.

    • Απο φορουμ Ελληνων καθηγητων παν/μιου εδω και στο εξωτερικο

      Αγαπητοί Πανεπιστημιακοί,

      Έχουμε καμία απάντηση για τον κύριο Ποθητό? (εννοει τον συγγραφεα του παραπανω λινκ)

      Ευαγγελος Ρήγος

      Η γνωμη μου ειναι οτι θα πρεπει να διαβασουμε αναλυτικα το μπλογκ αυτου του κυριου [στο elpidanews] για να καταλαβουμε περισσοτερο τις θεσεις του. Πρωτη φορα διαβαζω τα γραφομενα του και πολλα απο αυτα που λεει μου φαινονται οτι περιγραφουν καποια πραγματικοτητα.
      Ισως δεν μας αρεσει που γραφει υποτιμητικα για τον πνευματικο κοσμο, αλλα πολλα και απο αυτα ειναι σωστα γιατι για πολυ καιρο μιλαμε στο φορυμ για την εξαθλιωση που επικρατει στα ανωτερα και ανωτατα πνευματικα ιδρυματα της Ελλαδος. Μηπως θα ητανε καλυτερα να τον πεισουμε οτι προσπαθουμε και πασχιζουμε να καλυτερεψουμε την κατασταση και να ζητησουμε τη βοηθεια του να κανει τα προβληματα της ανωτατης παιδειας πιο γνωστα στο ευρυτερο κοινο;

      Συναδελφικα,

      -Panos Niarchos
      (Retired) Indiana University

        • Κύριε Ρήγο, ποιό είναι το ουσιώδες ζητούμενο στο θέμα αυτό; Υποθέτω πως είναι το αν οι Έλληνες παν/μιακοί ξέρουν ποιούς και πώς, από Ελλάδα, από Σκόπια και από άλλες χώρες να συγκαλέσουν και πού, ώστε να κάνουν ενώπιον του κοινού και των δυο χωρών (και όλων των άλλων αν θέλουν να βλέπουν) την συζήτηση που δεν πρέπει να μένει στα χέρια πολιτικών και «μεσολαβητών» τύπου Νίμιτς
          Γιάννης Αλεβίζος
          7ο Λύκειο Αθηνών

          Κύριε Αλεβίζο
          Το ουσιώδες ζητούμενο είναι ότι η πνευματική μας κοινότητα έχει ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να προχωρήσει μπροστά και να καθοδηγήσει αυτόν τον άμοιρο λαό μας.

          6% ενδιαφέρον για το όνομα της Μακεδονίας από την ακαδημαϊκή μας ομάδα είναι απαράδεκτο.

          Ευάγγελος Ρήγος

          Διαφωνούμε; Καλύτερη καθοδήγηση του ενός λαού από την διοργάνωση σωστής ενημέρωσης και των δυο, υπάρχει;
          Γ.Α.

  32. από φοιτητή:

    Λοιπόν παίρνουμε μια ανάσα και ξεκινάμε την επίθεση με λίνκς (δεν συμφωνώ με όλα αλλά είναι αντικατοπτριστικά για αρκετά θέματα)

    Συλλογικότητα που τοποθετείται με ένα κάποιο ενδιαφέρον για το συλαλλητήριο
    http://agonaskritis.gr/%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%83%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CF%80%CF%85%CF%81%CE%B3%E1%BF%96%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CE%B4%CE%B5%CE%BD/

    Καστοριάδης και Αναρχία
    http://www.respublica.gr/tag/%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%AF%CE%B1/

    Έρη Ρίτσου για Μίκυ και Ρωμιοσύνη
    https://www.imerodromos.gr/eri-ritsou-i-romiosyni-graftike-gia-osous-polemisan-tous-nazi-ke-ton-fasismo/

    Μπογιόπουλος για Διοργανωτές και σχόλιο για Μίκυ πριν την ομιλία του
    //www.imerodromos.gr/idou-pii-diorganonoun-to-syllalitirio-ke-mia-kouventa-gia-ton-miki-ton-nikou-bogiopouloupanagioti-theodoropoulou/

    Μπογιόπουλος για Μίκυ μετά την ομιλία του
    http://www.imerodromos.gr/gia-ton-kyrio-mikh-theodoraki-tou-nikou-bogiopoulou/

    Ραφαηλίδης για Μακεδονικό (το ότι είναι από Κουτί της Πανδώρας το προσπερνάμε σιωπηλά αφού είναι ιστότοπος που λειτουργεί επαρκώς Συριζαικά)
    http://www.koutipandoras.gr/article/basilhs-rafahlidhs-h-ellhnikothta-ths-makedonias-kai-oi-skopianoi

    Ανάλυση στο Indymedia με κάποιο ενδιαφέρον για την σχέση Πατριωτισμού – Εθνικισμού
    http://www.imerodromos.gr/gia-ton-kyrio-mikh-theodoraki-tou-nikou-bogiopoulou/

    Ακόμα μια ψύχραιμη σχετικά ανάλυση, ευτυχώς υπάρχει ακόμα κάποιο ενδιαφέρον στο Indymedia
    https://athens.indymedia.org/post/1583266/

    Επίσης διάβασα και το άρθρο του Δρόμου της Αριστεράς και ειλικρινά δεν συμφωνώ με την θέση τους για το συλαλλητήριο(ότι είναι εθνικό δεν είναι εθνικιστικό κλπ), Δηλαδή καταλαβαίνω την οπτική αλλά βλέπω μια προσπάθεια να δοθούν χαρακτηριστικά λαικού κινήματος που για μένα δεν υφίστανται με την καμία.Παραθέτω συγκεκριμένα αυτό γιατί ήταν και το σημερινό μας θέμα συζήτησης : » Ο Μίκης, με τη συγκινητική παρουσία του, έκανε μια πολιτική επιλογή να είναι από αυτήν την όχθη μαζί με τον λαό κι όχι με αυτούς που ξεπουλούν και εκτελούν τα συμβόλαια διάλυσης της χώρας. Με την τεράστια συμβολική του αξία διευκόλυνε τον κόσμο να πάρει μέρος στο συλλαλητήριο και ακύρωσε πολλές από τις επιθέσεις που γίνονταν από το Μαξίμου αλλά και από το σύνολο, σχεδόν, της αριστεράς. Γι’ αυτό και συνεχίζουν έναν εμετικό διασυρμό του Μίκη, που όμως ούτε τον ακουμπά, ούτε επηρεάζει τις εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου που βρέθηκαν στο συλλαλητήριο. ». Διαφωνώ 100% για τους λόγους που σας ανέφερα και θεωρώ τέτοιες απόψεις σχεδόν επικίνδυνες.

  33. Αρχιζω τωρα να διαβαζω …Καταπληκτικοι οι Πυργίται, το ποσο συμφωνω προσωπικα αποδεικνυεται και απο τον ενθουσιασμο με τον οποίο το είχα ηδη συμπεριελαβει στο pdf (σελ.7) όταν μου το εστειλε ο φιλος απο Αμερικη που το’χε βρει μεσω «αρδην»
    Για τη συζητηση Καστοριαδη με Γάλλλους αναρχικους δεν βρηκα πού συνεχιζει… Μονο δυο παραγραφους ειδα, δεν λεω τιποτε γιατι παρ’όλο που ειμαι μανιωδης αναγνωστης όλων του των βιβλιων, λεω οτι αφου δεν προλαβε τα γεγονοτα του 1999 με την Γιουγκοσλαβία και τις συνεχειες με Διδυμους Πυργους, Αφγανιστάν Ιρακ,… δεν θα’χε και πολλά να προβλεψει οσο πανεπιστημων και να ηταν (και οσο και να’ξερε σαν την τσεπη του τα περι ΕΣΣΔ, Σταλιν, Τροτσκυ, Ο.Π.Λ.Α κλπ, διοτι τα υπολοιππα βασιστηκαν σε αλλους απροβλεπτους παραγοντες που το χρονοδιάγραμμα τους μονο τσιγγανες που μετρανε με «τερμινα¨θα μπορουσαν να το προβλεψουν.Ακομη κι ο Κονδυλης που προέβλεψε με λεπτομερειες δεν μιλαγε και για χρονοδιάγραμμα!)
    Απο το σημειο που η Έρη Ρίτσου λέει για τη Ρωμιοσύνη και για Ελληνες και Σκοπιανους να τραγουδανε «αυτο το χωμα ειναι δικο τους και δικο μας» αρχίζει η μανία σας με τα διαφορα «ναι ευθυνεσαι» προς Μίκη να γινεται «ναι, ευθυνεστε» προς εσας. Κάνετε σαν αντι για λύση ενος προβλήματος πιο πολύ να ενδιαφερεστε για την ευθυνοκατανομη, σαν τους μαλακες της Κυβερνησης. Κι ακομα χειρότερα σαν να θεωρειτε πως θετικοτητα καποιου ή καποιας ομαδας ειναι ο εντοπισμος αρνητικοτητων καποιων αντιπαλων η και καποιων ψιλοχοντροδιαφωνουντων συμμαχων. Μα μη λεμε αυτονοητες γενικότητες:
    Αφου κι ο Μικης εχει κανει συναυλιες στα Σκοπια και στηνΤουρκια (πρωτοπορος σε αυτο ηταν κατα δεκαετιες και με πολύ κοστος σε εμπιστευσιμοτητα) και ακριβως στο πνευμα του «χωμα δικο τους και δικο μας, ουτε μονο δικο σας ουτε μονο δικο μας» αφου εχει μιλησει ηδη απο το 1975 για συνεκμεταλλευση του Αιγαιου αντι αλληλοφαγωμα μεχρι που να το εκμεταλλευτουν μονο οι Αμερικανοι, γιατι δεν του την πεφτετε στο γιατι δεν εψαξε να ξαναβρει τους Σκοπιανους που σκεπτονται ετσι και γιατι δεν τον βοηθατε να τους βρει και γιατι δεν βοηθατε εκεινους να τον βρουν και να ξαναεχουν τετιες κοινες συναυλιες ; Μη κανοντας αυτο βοηθατε κι εσεις με τον τροπο σας την ΧΑ και τους δικους της ομολογους στα Σκοπια. Τοσο πολύ παρα-εθιστηκαμε στην ψηφο αποδοκιμασιας που στηριξη της παραταξης μας αρκουμαστε να θεωρουμε απλως το ροκανισμα της απεναντι παραταξης και οχι του να εχουμε τη φαντασια, την εργατικοτητα και την πρωτοβουλια να παραγουμε κατι θετικο για το οποιο να καμαρωνουμε αντι να εντοπιζουμε μονο πού πρεπει να ντρεπονται οι αλλοι, και εκεινοι να κανουν το ιδιο για μας μεχρι που οι τριτοι παρατηρητες οταν ειναι πιτσιρικαδες να μην εχουν καν ιδεα με τι μοιαζει κατι για το οποιο καποιος μπορεί και να καμαρωσει; Ας συμπεριλαβουμε σε αυτο το ειδος απαντησης το να ενδιαφερθειτε οι σοβαροι κι απο σας κι απο αυτους που ξεχεζετε να βρειτε Ελληνες , Σκοπιανους και τριτους παν/μιακους να συζητησουν για τα θεματα αυτα σε πανελ με ευρεια διαδοση μετα, αντι να τα συζητανε καραγκιοζηδες , φασουληδες και αγραμματου σαλτιμπαγκοι ειτε του συστηματος ειτε αντισυστημικοι. Κατά φωνη, μολις σημερα δυο-τρια σχολια παραπανω ετεθη το θεμα απο αμεσα ενεχομενους (δες τα εξης:
    Φεβρουάριος 11, 2018 at 3:07 μμ
    https://elpidanews.blogspot.gr/2018/02/blog-post_10.html
    Φεβρουάριος 11, 2018 at 7:46 μμ )
    Πριν παμε στα πιο ενδιαφέροντα απ’ολα , στα του Μπογιόπουλου, παμε στο γιατι τετια πανελ δεν θα μπορουσαν να οδηγησουν πουθενα αν αυτοι που τα συγκροτουσαν ηταν σαν τον συγγραφεα του τελευταιου λινκ που μου εστειλες Γραφει στο τελος: «Το παρελθόν, που διαμόρφωσε το Μακεδονικό ως το ζήτημα που τώρα είναι, μπορεί να προσληφθεί συλλογικά στο πλήρες εύρος του μόνο μέσα από την αναμόρφωση του παρόντος. Η μόνη πιθανή λύση του απαιτεί το γκρέμισμα του παλιού κόσμου. Μπορούμε να συνεισφέρουμε είτε στη διαδικασία αποδόμησης είτε στη διαδικασία επικύρωσης των υπαρκτών δομών ταυτότητας, άρα και των κρατικών δομών στις οποίες αυτές οι δομές αντιστοιχούν.
    Η Ελευθερία δεν έχει σημαία- όσοι μας υπόσχονται μια ελευθερία με κλειστά σύνορα οργανώνουν ξανά απέραντα στρατόπεδα συγκέντρωσης για όλους μας. Πρέπει να σπάσουμε τα σύνορα που υψώθηκαν ανάμεσα μας»
    Δεν υπαρχει το παραμικρο επιχειρημα ή γεγονος για οσα λεει στην Β παραγραφο,και δεν υπαρχει το παραμικρο μη μεταφορικο στοιχειο στην Α παραγραφο, σκεφτεται απλως με εικονες, άρα να γινει ποιητης κι οση εμπιστοσυνη ή αγωνιστικότητα εμπνευσει στον πολύ και απλο κοσμο ενεπνευσε (αλλά και σαν ποιηση τριβιαλ θολουρες ειναι ολα αυτα όπως ετσι ειναι κι αυτα που λεει οχι ο Ξαρχακος αλλά ο Παπαχρηστου στο σάιτ του Μίκη και στα ΝΕΑ (http://www.mikistheodorakis.gr/el/articles/1416/?nid=5327), και η μονη τους δικαιολογια υπαρξης ειναι να μπορεί ο ενας να λεει στον αλλο «αν νομιζετε οτι αυτο που ειπατε απεδεικνυε κατι παρ’τε άλλο ενα τετιο που να αποδεικνυει το αντιθετο») Η δε αναφορα στον Αλτουσσέρ καπου στο κειμενο σιγα μην κανει πιο λειτουργικο οποιοδηποτε πανελ σχετικο με τετιο θεμα θα τον προσκαλουσε. Σαν τον Σημιτη που ακουσε τον Βέλτσο και για να βγει πιο ανθρωπινος και οχι σαν αχρωμος λογιστης οπως τον κατηγορουσανε ειπε οτι προσφατα διαβασε και ντε Σαντ.
    Ο Μπογιόπουλος ειναι εντυπωσιακα διαυγης πληροφορημενος, τιμιος και μη αιθεροβαμων και ετσι μπορουμε να τον εχουμε σαν βαση οχι μονο για σοβαρότατη κουβεντα αλλά και για διαφορα σοβαροτατα «δια ταυτα»: Ειναι η καλυτερη δυνατη περιπτωση να κανει ενα φροντιστηριο στον Μίκη που απο τον καιρο ηδη της ΣΠΙΘΑΣ, ειτε μονος του ειτε με βοηθεια νεοτερων, εκανε φροντιστηρια στον εαυτο του και ετσι μεχρι Ναομι Κλαϊν χρησιμοποιούσε στα επιχειρήματά του. Αλλά για να λειτουργησει ο Μπογιοπουλοςς σωστα σαν φροντιστης πρέπει να μην κανει τα ιδια λαθη που ο ιδιος διεπιστωσε οτι εκανε ο Μίκης: να μην αφηνει να πλαισιωνεται κι ο ιδιος απο μαλακες και να μην αφηνει να τρεφονται απο τα γραπτά του κι ανθρωποι ειτε ανεγκεφαλοι , ειτε τεμπεληδες και αρτηριοσκληρωτικοι (ειτε νεοι ειτε γεροι) και άνθρωποι χωρις νηφαλιτοτητα γιατι τοτε κι ο Μίκης το ιδιο λαθος θα κανει. Σαν παραδειγμα σωστού τετιου νηφαλιου τονου δες π.χ. το, κατα φωνη σημερινο, παραδειγμα τετιου πραγματος που ελαβα: Φεβρουάριος 11, 2018 at 5:38 πμ

    Στη φραση σου «Διαφωνώ 100% για τους λόγους που σας ανέφερα και θεωρώ τέτοιες απόψεις σχεδόν επικίνδυνες» απαντω απλως οτι αφου δεν τους ανεφερες εν τη παρουσια του τυχον υπαρκτου αναγνωστη μας, να τους ξανα-αναφερεις όπως ανεφερα και εγω οσα δεν ειχα ηδη αναφερει στα παραπανω και στο (συλλογικο πολλών απο μας) pdf που αναρτησαμε

    • Κύριε, με όλο το θάρρος, επειδή βλέπω ότι σας απασχόλησε το όλο ζήτημα σχετικά με τον Θεοδωράκη, επιτρέψτε μου να σας πω σύντομα την γνώμη μου.
      Δεν ξέρω αν το γνωρίζετε, αλλά άτομα όπως ο Κασιδιάρης και ο γιος ενός βασανιστή της χούντας ανέβασαν δημοσιεύσεις στο διαδίκτυο όπου εγκωμίαζαν τον Θεοδωράκη σχετικά με την στάση του. Για εμένα αυτό είναι τουλάχιστον ανατριχιαστικό… Ένας άνθρωπος που υπέφερε από τον φασισμό και τον εθνικισμό τώρα να υποστηρίζεται από τέτοιους ανθρώπους. Νομίζω αυτό θα έπρεπε να ανησυχεί και τον ίδιο. Συγνώμη, αλλά πιστεύω ότι με την κίνησή του απογοήτευσε πολλούς ανθρώπους που μεγάλωσαν με τα τραγούδια του. Αναμφίβολα η προσφορά του υπήρξε σημαντική, όμως με αυτή του την πράξη νομίζω έρχεται σε σύγκρουση με το παρελθόν του. Άλλωστε, φαντάζομαι ότι και εσείς συμφωνείτε στο ότι οι λαοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν και η ελληνική κοινωνία έχει να αντιμετωπίσει πολύ σοβαρότερα προβλήματα.
      Αυτές είναι οι σκέψεις μου και ζητώ συγνώμη πάλι για το θάρρος, απλώς θεώρησα ότι είναι καλό να σας παρουσιάσω και τι πιστεύω εγώ για το θέμα.
      Ευχαριστώ για τον χρόνο σας.

      … μας υπέροχη σε ευχαριστώ για το υπέροχο γράμμα σου, μη μου ζητάς καμιά συγγνώμη , εγώ σε ευχαριστώ που, με τον χρόνο σου και με το θάρρος σου, δίνεις αφορμή να πάει η συζήτηση ακόμα παραπέρα: ο πατέρας του γιου που ανέφερες ήταν οχι απλώς καποιος από τους ανατριχιαστικούς της χούντας αλλά ο, ακόμη χειρότερος, αρχηγός των βασανιστών της Μακρονήσου και του βασανιστή που λέγαμε οτι εξάρθρωσε το πόδι του Θεοδωράκη και αυτών που του κάνανε …κλπ κλπ

      Με μεγαλύτερα παιδιά (φοιτητές τώρα) ήδη προχώρησαμε πολύ μια συζητηση για το θέμα την οποία ήδη σας εστειλα σαν λινκ απο το σάιτ http://simeioseisgiaola.info/

      Να’τη ξανά:

      Για την ομιλία του Μίκη στις 4-2 και τις συζητήσεις γι’αυτήν.pdf

      Φεβρουάριος 11, 2018 at 5:16 μμ

      Φεβρουάριος 11, 2018 at 9:37 μμ

    • Λοιπόν ας τα πάρουμε με την σειρά και μπορείτε ελεύθερα να το δημοσιεύσετε για να ολοκληρωθεί το θέμα με τον Μίκυ και το συλλαλητήριο. Όπως ξέρετε και εσείς και όσοι έχουν πρόσβαση στο δημοσιευμένο υλικό απάντησα νωρίτερα γιατί εξαρχής θεωρούσα λανθασμένη την επιλογή του Μίκυ να παρευρεθεί και να ομιλήσει.Εδώ, θα απαντήσω κυρίως στο κεντρικό άρθρο του Δρόμου της Αριστεράς αλλά και θα αναφέρω κάποιες σκέψεις σχετικά με εθνισμό/εθνικισμό και παγκοσμιοποίηση. Ξεκινάω λοιπόν παραθέτοντας κάποια άρθρα που θεωρώ πως ενισχύουν τόσο την συνολική συζήτηση αλλά ταυτόχρονα σε συνδυασμό με το παρόν κείμενο ολοκληρώνουν την παρέμβαση μου.

      Συνέντευξη της Έρης Ρίτσου με αφορμή τις δηλώσεις της για την Ρωμιοσύνη

      Μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση που με βρίσκει σύμφωνο

      Είχα γράψει σε προηγούμενο σχόλιο πως διαφωνώ 100% με το άρθρο του Δρόμου της Αριστεράς αλλά ειδικά με το απόσπασμα

      » Ο Μίκης, με τη συγκινητική παρουσία του, έκανε μια πολιτική επιλογή να είναι από αυτήν την όχθη μαζί με τον λαό κι όχι με αυτούς που ξεπουλούν και εκτελούν τα συμβόλαια διάλυσης της χώρας. Με την τεράστια συμβολική του αξία διευκόλυνε τον κόσμο να πάρει μέρος στο συλλαλητήριο και ακύρωσε πολλές από τις επιθέσεις που γίνονταν από το Μαξίμου αλλά και από το σύνολο, σχεδόν, της αριστεράς. Γι’ αυτό και συνεχίζουν έναν εμετικό διασυρμό του Μίκη, που όμως ούτε τον ακουμπά, ούτε επηρεάζει τις εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου που βρέθηκαν στο συλλαλητήριο. ».

      Όπως είχα ξεκαθαρίσει στην αρχική μου παρέμβαση, θεωρώ πως ο ΜΘ με αυτή την παρουσία του ατιμάζει την ίδια του την καλλιτεχνική ιστορία, ενώ δεν είναι η πρώτη φορά που οι πολιτικές του παρεμβάσεις αντιφάσκουν και δεν συμβαδίζουν με την πολιτιστική του κληρονομιά. Ας επικεντρωθώ όμως στο συγκεκριμένο κείμενο. Για αρχή θεωρώ σκόπιμο να αναφέρω πως η πατριωτική αριστερά τόσο ιδεολογικά όσο και στο Μακεδονικό ζήτημα παρουσιάζεται λίγη. Είτε μιλήσουμε για την ιδεολογική της βάση είτε για τον τρόπο που παρενέβη στην συνδιαμόρφωση του συλαλλητηρίου αλλά και στο πολιτικό του διακύβευμα, τότε είμαι πεπεισμένος πως είναι επικίνδυνη. Είναι εξίσου επικίνδυνη όμως και η ελιτίστικη αντιμετώπιση της »άλλης αριστεράς» που για ακόμη μια φορά προσπαθεί να παρουσιάσει ένα ηθικό πλεονέκτημα και high ground και αντί να αντιμετωπίσει τον εχθρό και το ζήτημα κατάματα επιχειρεί να το υποβαθμίσει, να το γελοιοποιήσει και να αναδείξει τις πιο luben πλευρές του, επιχειρώντας ταυτόχρονα μια επιφανειακή επίθεση στον ελέφαντα στο δωμάτιο, που ήταν τα εθνικιστικά/φασιστικά τμήματα της συγκέντρωσης.

      Αν η αριστερά επιχειρήσει να υποστηρίξει έννοιες όπως η πατρίδα ή ακόμα και την κοινή συνιστώσα που είναι το έθνος, πέφτει συνειδητά στον ιστορικό παραλογισμό να ταυτίσει την πατρίδα με το κράτος. Ιστορικά το κράτος δεν περιλαμβάνει μόνο την εθνική ταυτότητα των πολιτών και τα εδάφη και τις αναμνήσεις τους, αλλά και ένα σύνολο κανόνων προερχόμενων από κοινωνικές και εμπορικές σχέσεις ομάδων του πληθυσμού.Άρα το κράτος πάντα είχε μια ευρύτερη έννοια η οποία στις περισσότερες μορφές της είναι και ο ιδεολογικός αντίπαλος της αριστεράς.Το κράτος κυρίως στην σύγχρονη καπιταλιστική μορφή του, αλλά και εν γένει σαν ένα προπύργιο ακραίου φιλελευθερισμού αλλά και παγκοσμιοποίησης λειτουργεί ως ο δούρειος ίππος για τις χαοτικά καπιταλιστικές πολιτικές διεθνούς κλίμακας, ώστε αυτές να εξαλείψουν μέσω της αφομοίωσης κάθε άμυνα του πληθυσμού απέναντι στον Λεβιάθαν που είναι ο οικονομικός επεκτατισμός και η κρατιστικά εδαφική κυριαρχία μέσω οικονομικής και ιμπεριαλιστικής τρομοκρατίας.

      Εδώ ερχόμαστε στο ζήτημα της απόδοσης εθνικιστικής ταυτότητας στην συγκέντρωση της 4/2. Οι διοργανωτές όπως εύστοχα και τεκμηριωμένα παρουσιάζει ο Μπογιόπουλος είχαν ξεκάθαρο εθνικιστικό πρόσημο, και όπως όλοι γνωρίζουμε με τα παρόντα δεδομένα, υπήρχαν αντιδημοκρατικές και εχθρικές ως προς τον λαό δυνάμεις αναμεμειγμένες στο πλήθος. Συνεπώς μιλάμε για ετερόκλητα στοιχεία που ανακατεύονται χωρίς να γίνουν ένα ομοιόμορφο μείγμα, ένας βούρκος δηλαδή, όπως ελεγε το σύνθημα αλλά τελείως λάθος ως αποτέλεσμα και πράξη που γράφθηκε έξω από το σπίτι του ΜΘ. Σκοπός εδώ δεν είναι τα τσιτάτα ή η απονομή ευθυνών, είναι η ικανότητα μας να ερμηνεύσουμε το όποιο πολιτικό στοιχείο δημιουργείται από την λαική συγκέντρωση και από τους άξονες που οριοθετείται και κινείται.Συνεπώς όντως υφίσταται ο εθνισμός σαν όρος αλλά και ιδιότητα του συλαλλητηρίου, δυστυχώς όμως καταποτίζεται από το εθνικιστικό του πρόσημο.

      Πως γίνεται αυτό θα με ρωτήσει κάποιος, αφού τα λινκς αλλά και τα προηγούμενα σχόλια μου παρουσιάζουν μια αντίθετη άποψη.Η απάντηση είναι η εξής. Ο εθνισμός είναι μια έννοια που όταν την κατανοήσει ο κόσμος στο μυαλό του, και την ενστερνιστεί στο φαντασιακό του σαν ακόμη μια κοινή συνιστώσα συσπείρωσης, τότε μόνο, και με κατεύθυνση το δικαίωμα ενός λαού στην αυτοδιάθεση και την συσπείρωση γύρω από ουσιαστικά κοινα στοιχεία όπως η πάλη ενάντια στο σύχγρονο παγκόσμιο καθεστώς αλλά και την κοινή ταυτότητα που του επιτρέπει την επικοινωνία σε μια κοινή γλώσσα, άρα και την συσπείρωση και την αυτοοργάνωση, μπορεί να οδηγήσει στον διεθνισμό και όχι στην παγκοσμιοποίηση.¨Ενα συλαλλητήριο εθνικού θέματος, δεν είναι εθνικιστικό, σίγουρα όμως δεν προσβλέπει σε ένα εθνισμό που μπορεί να λειτουργήσει ως ένα ακόμη ανάχωμα απέναντι στον Λεβιάθαν, αφού η εθνική ταυτότητα παρουσιάζεται ως κάτι που λειτουργεί παραγωγικά αντί επαγωγικά, δηλαδή ως εθνική ενότητα. Οι συμμετέχοντες στο συγκεκριμένο συλλαλητήριο δεν λειτούργησαν κατά την γνώμη μου ως πολιτικά άτομα, αλλά καθοδηγήθηκαν (και με δικές τους ευθύνες- πατριωτισμός αλα κάρτ που έλεγα στο αρχικό μου σχόλιο), ώστε να αγνοήσουν τις επι μέρους ταυτότητες που τους συνθέτουν ως πολιτικά όντα άρα και αντίπαλες υποομάδες, και να συσπειρωθούν κάτω από ένα αντιιστορικό σύνθημα που επισφράγισε και ο ίδιος ο Μίκυς. Η μακεδονία είναι μία, ήταν και θα είναι μόνο ελληνική.Και ναι στο σύνδεσμο με το σχόλιο του Ραφαηλίδη, σε σημεία ο λόγος του δεν είναι πλήρως τεκμηριωμένος και το ύφος είναι πιο δηκτικό αντί επιστημονικό, αλλά το θέμα δεν ήταν να λειτουργήσει φροντηστιριακά, αλλά ως αφορμή για επιβεβαίωση και μια πιο σφαιρική έρευνα, κυρίως για όσους σκοπεύουν να δεχθούν απροκάλυπτα τα λεγόμενα του.

      Ολοκηρώνοντας αυτή την ελλειπή αλλά και ερασιτεχνική ανάλυση, θα αναφέρω πως η τάυτιση όρων όπως έθνος πατρίδα, κράτος ανεξαρτησία κλπ είναι επικίνδυνη.Επικίνδυνος είναι βέβαια και ο αφορισμός τους, όχι εξαιτίας του δαιμονοποιημένου (κατά την ταπεινή μου άποψη) εθνομηδενισμού, αλλά γιατί όταν πονάει το χέρι δεν κοιτάς πρώτα να το κόψεις.Αυτό, όπως και η βία ή η αντιβία, πρέπει να είναι η συνειδητή έσχατη λύση που θα προσφέρει ανακούφιση αλλά για να έχει αποτέλεσμα πρέπει να συνοδευθεί από ένα προσθετικό μέλος, όπως και η αντιβία και η άμυνα πρέπει να συνοδεύονται από ένα αντίλογο που θα οδηγέι στην δημιουργία μιας βελτιωμένης κοινωνίας, και όχι τον διαιωνισμό μιας άρρωστης με μικρές βελτιώσεις.Η ταύτιση λοιπόν είναι επικίνδυνη γιατί λειτουργεί ενάντια και έξω από την προσπάθεια των πολιτών να ασκήσουν το πολιτικό τους καθήκον, αφού στην προσπάθεια τους να διαφωνήσουν παραμελούν και αγνοούν επιδεικτικά τόσο άλλες τους ικανότητες να συνεισφέρουν (όπως η ψήφος ή προγενέστερες διαμαρτυρίες για εδαφικές και υλικές παραχωρήσεις της Μακεδονίας σε ιδιώτες,κοινώς ξεπούλημα) αφού είναι ισχυρά μέσω του συστήματος πεπεισμένοι πως το όνομα, που πηγάζει και τρέφεται όντας ορισμός, από το υποκείμενο στο οποίο αναφέρεται, είναι έξω και πέρα από την Γη και τον λαό και την χλωρίδα και την Πανίδα, σχεδόν μεταφυσικό δηλαδή.ΚΑι αυτό είναι το λάθος των εθνιστών και πατριωτών που για μένα επέλεξαν να συστρατευθούν με ουσιαστικότερους εχθρούς στο συλαλλητήριο.Λειτούργησαν με κανόνες και γραμμές που υπό άλλες συνθήκες θα διαφωνούσαν μαζί με ομάδες που στην ρίζα τους αντιμάχονται την ελεύθερη έκφραση και την δημοκρατία γενικότερα.Επίσης λόγω της αστικής και σύγχρονης αντιμετώπισης τέτοιων εννοιών από την δομολειτουργηστική μας κοινωνία ο κόσμος επιλέγει να τις αφομοιώσει με τέτοιο τρόπο που να παρατηρείται μετάλλαξη στην ουσία και τον σκοπό τους, και που η διαμαρτυρία γίνεται άμυνα σε ένα μη ρεαλιστικό αντίπαλο και το κράτος που τρέφει τον φασισμό και τον εθνικισμό γίνεται η πατρίδα που πρέπει να προστατέψεις μαζί με τους τρόφιμους της.

      Ο Μίκυς πράγματι έκανε μια πολιτική επιλογή. Το άρθρο προχωράει στον διαχωρισμό σε 2 ξένα υποσύνολα της ελληνικής κοινωνίας,(η όχθη του λαού-αυτοί που ξεπουλούν/διαλύουν την χώρα). Ήδη εδώ μιλάμε για λογικό σφάλμα αφού από την μία ο λαός δεν συστρατεύθηκε αφού μειοψηφία ήταν ο κόσμος του Συλαλλητηρίου, από την άλλη το σύνολο της αριστεράς, όντας όπως λογικά υποστηρίζει και η εφημερίδα, αντικαπιταλιστικό/αντικρατικιστικό διαφωνούσε.Άρα είτε οι μειοψηφικοί Αριστεροί που συμφωνούσαν κατέβηκαν και οι υπόλοιποι εκτελούν συμβόλαια διάλυσης της χώρας, ή το κείμενο συνεισφέρει εξίσου από την αντίπερα όχθη στην ισοπέδωση που προσπαθεί να αντικρούσει.Προσδίδει κινηματικά κριτήρια(που προηγουμένως επιχείρησα να απορρίψω) και ομοιογένεια(όχθη του λαού) στον συμμετέχοντα κόσμο, κάτι που ενισχύχει το αντιταξικό συναίσθημα εθνικής ενότητας, αντίπαλο επί της ουσίας στην αριστερά( η οποία, το αστικό της τμήμα κυρίως το τηρεί μόνο επιφανειακά και σαν τσιτάτο).Αν ο Μίκυς παρότρυνε κόσμο να κατέβει ακυρώνοντας έτσι τις επιθέσεις που δέχθηκε, τότε δεν θα έπρεπε να υπάρχει κανένας αντίλογος και καμία ένσταση αφού η καθολικότητα του ΜΘ είναι ισχυρότερη επι μέρους διαφωνιών.Προφανώς κάτι τέτοιο είναι αστείο αφού η παρουσία του χαρακτηρίστηκε απο επεφημίες ιδεολογικών διαφωνούντων και εχθρών του, οι οποίες όμως όντας υπέρ του Μίκυ, θα έπρεπε να ακυρώνουν τις επιθέσεις εναντίον του, ενώ είναι αυτές που τις παράγουν.Αποτέλεσμα της συλλογιστικής αυτής είναι ο εμετικός διασυρμός, που όμως δεν τον ακουμπά, άρα δεν χρειάζεται υπερασπιστές υποθέτω με το απλό μου μυαλό.

      Οι εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου (ομαδοποίηση-ομογενοποίηση δείγματος/μίγματος αφού κάθε άτομο μετριέται ισάξια ανεξαρτήτως πολιτικής ταυτότητας) λειτουργούν ώς ένα συναισθηματικό πειστήριο για να καταπατηθεί ή όποια κριτική από την δύναμη της μάζας. Η πλειοψηφία δυστυχώς δεν έχει πάντα κάποιο ηθικό η λογικό προβάδισμα, αλλιώς δεν θα υμνόυσαμε πρωτοπόρους και δεν θα μιλουσαμε για σκοταδιστικούς μεσαιωνικούς χρόνους. Δεν θεωρώ πως οι άνθρωποι δεν είναι ισόποσες μονάδες και συγγνώμη αν κάποιος κατάλαβε κάτι τέτοιο, θεωρώ πως ο φασισμός και ο ναζισμός δεν είναι μια διαφορετική πολιτική ταυτότητα, αλλά εχθρός οποιασδήποτε μορφής ελεύθερης/δημοκρατικής κοινωνίας. Ο κόσμος που αγνόησε αυτούς τους διαχωρισμούς λειτουργωντας αγνά μεν και με εθνικοπατριωτικό αίσθημα, με αντιλαικούς κανόνες και παιδεία όμως(συγγνώμη για την βαριά έκφραση,δεχθείτε την στα πλαίσια που έχω αναφερθεί στο παρόν σχόλιο), επέτρεψε με την συμβολή του ΜΘ όπως ανέφερα και στο προηγούμενο λιγότερο εκτενές σχόλιο μου,να δώσει ένα ισχυρό πάτημα στους παραθρησκευτικούς/εθνικιστές/χουντικούς/φασίστες να θεωρήσουν τους εαυτούς τους ηθικά και πολιτικά δικαιωμένους αλλά και ενεργά μέλη αυτής της αντικυβερνητικής(προσπάθησε η αξιωματική αντιπολίτευση δεν της βγήκε) συγκέντρωσης αλλά και μέλη του λεγόμενου εθνικού κορμού.Αυτό είναι ξέπλυμα, αυτές είναι οι σφουγγαρίστρες.

      Θεωρώ λοιπόν επικίνδυνες τοποθετήσεις τέτοιου τύπου, οι οποίες στην προσπάθεια τους να αναδείξουν τον ελιτισμό και την ανυπαρξία της σύγχρονης αριστεράς επηρεάζονται από καπιταλιστικές μεθόδους και παρασύρονται πίσω από προσωποκεντρικά επιχειρήματα (που όντως είναι αθρωποφαγία) και συντάσσονται με τον χειρότερο εχθρό που έχει η Ελλάδα αυτή την στιγμή, αλλά και ο κόσμος γενικότερα. Δίνουν πάτημα στην παγκοσμιοποίηση να θεωρεί ως αντίπαλο της ομαλής εξέλιξης της καπιταλιστικής κοινωνίας, εθνικιστικές και σε σημεία τραγικές αντιδράσεις, και άρα να προσκαλεί περισσότερο κόσμο με το μέρος της αφού χρησιμοποιεί ως »λαγό» και ως προπύργιο της τον εθνικισμο/φασισμό παρουσιάζοντας τον ως φίδι της Εδέμ, όπου εδέμ ένας χαοτικός φιλελευθερισμός που θα έχει γονατίσει αναίμακτα τους λαούς της Γης.

      Υ.Γ., συγγνώμη για το περασμένο της ώρας και ξανααπολογούμαι αν δεν έχω αιτιολογήσει κάτι επαρκώς ή αν ο τόνος μου ήταν καθηγητήστικος ή δηκτικός, μιλάω από την δική μου οπτική και πιστεύω είναι το καλύτερο που μπορώ να προσφέρω για να ολοκληρώσω όλες μας τις συζητήσεις διαδικτυακές και μη. Είμαι σίγουρος πως μπορείται σε αρκετά σημεία να καταλάβετε και πίσω από τις λέξεις και να δείτε την σύνδεση τόσο με τους διαλόγους μας όσο και με τους συνδέσμους που σας έστειλα.Είμαι πεπεισμένος επίσης πως σας απαντώ και στα πιο ουσιαστικά ζητήματα που εσείς ο ίδιος θίξατε και που συμφωνώ πως κρύβονται πίσω από το όλο Μακεδονικό ζήτημα.Αν δεν το κάνω σίγουρα έδειξα την διάθεση μου και την κατεύθυνση που θα έπαιρναν οι συλλογισμοί μου.Και ένα από τα μεγάλα μου μειονεκτήματα είναι πως όντως αναλύω έως ότου να κορεσθεί ένα ζήτημα, με αποτέλεσμα να καταλήγω συνήθως σε μια υπερανάλυση που μπορεί να μην προσφέρει και τίποτα ουσιαστικό.Η κριτική αλλά και η αυτοκριτική μου επιβάλλονται!

      Ξημερώματα 4:15!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Ήδη από μόνο του αυτό αξίζει ένα μεγάλο ευχαριστώ κι ένα μεγάλο θαυμαστικό ανεξάρτητα από τις συμφωνίες η διαφωνίες που θα έχω τώρα που θα το διαβάσω……………………

      • Και φυσικά ανεξάρτητα από το θέμα Θεοδωράκη θα παρακολουθούμε αν υπάρχουν μη τετριμμένες ή μη συνηθισμένες παρεμβάσεις στο Σκοπιανό:

        https://docs.google.com/file/d/1nJ83DKwQkkvRzO5nvrLMaSpGzdM6D5A0/edit?filetype=msword

        Ηχηρή παρέμβαση της Ακαδημίας Αθηνών για το ΣκοπιανΗχηρή παρέμβαση της Ακαδημίας Αθηνών για το Σκοπιανό | Newsit.gr

        – Σπάνια παρέμβαση της Ακαδημίας Αθηνών για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων – Καμία συμφωνία αν δεν αλλάξει το Σύνταγμα και δεν εγκαταλειφθούν οι αλυτρωτικές διεκδικήσεις – «Ο τόπος εγκατάστασης ενός λαού -και μόνον- δεν είναι προσδιοριστικός της ταυτότητάς του», αναφέρει μεταξύ άλλων η ανακοίνωση

        Σε μια σπάνια παρέμβασή της για ένα σοβαρό θέμα της επικαιρότητας η Ακαδημία Αθηνών παίρνει θέση για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων. Η Ακαδημία Αθηνών, η διανόηση της χώρας, με ανακοίνωσή της ξεκαθαρίζει ότι παρακολυθεί αδιαλείπτως το θέμα. Τονίζει επίσης ότι προϋπόθεση για την οποιαδήποτε συμφωνία είναι η τροποποίηση του Συντάγματος της γειτονικής χώρας. Η Ακαδημία Αθηνών αποκαλεί την γειτονική χώρα Κράτος των Σκοπίων και μάλιστα το καλεί να εγκαταλείψει τις αλυτρωτικές διεκδικήσεις του.

        Καταλήγει, αναφέροντας ότι: «Ο τόπος εγκατάστασης ενός λαού -και μόνον- δεν είναι προσδιοριστικός της ταυτότητάς του. Η παρατεινόμενη εκκρεμότητα δεν είναι προς το συμφέρον και των δύο χωρών».

        Όλη η ανακοίνωση της Ακαδημίας Αθηνών για το Σκοπιανό

        Με αφορμή ερωτήματα προς την Ακαδημία Αθηνών για το ποια είναι η θέση της σχετικά με το θέμα της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων, που επανήλθε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, το Γραφείο Δημοσίων Σχέσεων της Ακαδημίας εξέδωσε σήμερα την ακόλουθη ανακοίνωση:

        «Η Ακαδημία Αθηνών παρακολουθούσα αδιαλείπτως το εθνικής σημασίας αυτό θέμα, έχει κατ’ επανάληψη διατυπώσει δημοσία τις θέσεις της με βάση αδιάσειστα ιστορικά, πολιτιστικά και αρχαιολογικά δεδομένα. Επισημαίνει ότι απαραίτητη προϋπόθεση οποιασδήποτε συμφωνίας για την ονομασία του κράτους των Σκοπίων πρέπει να είναι η τροποποίηση του Συντάγματός του, η εγκατάλειψη των αλυτρωτικών διεκδικήσεων (σχολικά βιβλία, γεωγραφικοί χάρτες, αγάλματα Μ. Αλεξάνδρου, κλπ.) και της οικειοποίησης της ιστορίας, του πολιτισμού και των συμβόλων της χώρας μας. Ο τόπος εγκατάστασης ενός λαού -και μόνον- δεν είναι προσδιοριστικός της ταυτότητάς του. Η παρατεινόμενη εκκρεμότητα δεν είναι προς το συμφέρον και των δύο χωρών» .

  34. Αποχαιρετισμός στον Καθηγητή Βασίλη Φίλια,

    Του Δημήτρη Αλευρομάγειρου, Αντιστράτηγου ε.α Επίτιμου Γενικού Επιθεωρητού Στρατού,

    ———————–

    Καθηγητά Βασίλη Φίλια,

    Μαζύ με τον πρώτο Πολίτη της Ελλάδας, τον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, είμαστε όλοι εδώ και είναι εδώ και εκείνοι που δεν είναι σωματικά παρόντες,

    Ο αγαπημένος σου γιός και οι συγγενείς σου, οι συνάδελφοί σου καθηγητές του Παντείου Πανεπιστημίου, οι αναγνώστες των κειμένων σου των τελευταίων 70 χρόνων αλλά και αυτοί που θα σε μελετούν και δεν έχουν ακόμα γεννηθεί.

    Είναι οι συμφοιτητές σου της Νομικής Αθηνών και των Θεωρητικής Οικονομίας-Κοινωνιολογίας και Κοινωνικής Φιλοσοφίας στην Γερμανία όπου και η διδακτορική σου διατριβή για τον τεράστιο Μαξ Βέμπερ, οι συνάδελφοι σου Αξιωματικοί και στρατιώτες στις καταδρομές, οι φοιτητές του Παντείου, της Σχολής της Ελληνικής Αστυνομίας, της Σχολής Εθνικής Άμυνας, της Σχολής Πολέμου της Πολεμικής Αεροπορίας, του δημοσιογραφικού εργαστηρίου, οι ακροατές των συνεδρίων και των διαλέξεων σου, των εκατοντάδων εκπομπών πολιτικής και πατριωτικής ανάλυσης

    Είναι εδώ οι 1200 Ευέλπιδες που σε παρακολούθησαν σε νεκρική σιγή σε εκείνη την ξεχωριστή διάλεξη για την ηγεσία, το 1989 και ξέσπασαν στο τέλος σε εκείνο το παρατεταμένο χειροκρότημα αποδοχής.

    Είναι οι σύντροφοι σου στην νεανική αντίστασή σου της Ιερής Ταξιαρχίας επί φασιστικής κατοχής, μαθητική οργάνωση της ΠΕΑΝ του Κωνσταντίνου Περρίκου.

    Είναι εδώ οι συνεχιστές της Εθνικής Αντίστασης Κύπριοι αγωνιστές του αντιαποικιακού αγώνα 1955-59 μέχρι την αντίσταση ενάντια στο άθλιο σχέδιο Ανναν και πρόσφατα με την ομάδα των 10 ενάντια στην υποδούλωση που απεφεύχθη την τελευταία στιγμή στο Κρανς Μοντανα.

    Είναι οι σύντροφοι σου του Ομίλου Παπαναστασίου όπου και συνδέθηκες μεταξύ άλλων και με τον ανιδιοτελή αγωνιστή Καθηγητή Σάκη Καράγιωργα. Ο Όμιλος Παπαναστασίου έμελε να αποτελέσει στη συνέχεια τη βάση για την αντιστασιακή κατά της χούντας οργάνωση της Δημοκρατικής Άμυνας, της οποίας παρίστανται οι σύντροφοί σου όπως και οι φυλακισμένοι της αντίστασης σε όλες τις επί 5.1/2 χρόνια φυλακές που σε έκλεισαν εκείνα τα χρόνια.

    Είναι εδώ πολιτικοί σου σύντροφοι που συνεργάστηκες μαζύ τους, οι συνεργάτες σου στην Ολυμπιακή Αεροπορία που έλαμψε την περίοδο διοικήσεως της από σένα, o Μορφωτικός Σύλλογος Σερβίων που τους δώρισες ένα μεγάλο τμήμα της βιβλιοθήκη σου, οι συνεργάτες σου στο Ελληνορωσικό φόρουμ του Κέντρου Καποδίστριας το πνεύμα του οποίου μεταλαμπαδέψατε γιατί θεωρούσες τον Ιωάννη Καποδίστρια τον μεγαλύτερο Έλληνα πολιτικό, οι συνεργάτες σου της Ελληνικής Γλωσσικής Κληρονομιάς με τις άπειρες εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα για την διαχρονική αξία της Ελληνικής γλώσσας. Οι συνεργάτες σου του περιοδικού του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας που το ανέβασες σε επίπεδο Βραβείου Ακαδημίας Αθηνών, οι φίλοι σου, οι επώνυμοι και ανώνυμοι θαυμαστές του κολοσσιαίου έργου σου σε όλους του τομείς ,και των αγώνων σου για την Πατρίδα και Δημοκρατία,

    Οι αναγνώστες και μελετητές των 32 βιβλίων σου όπου και το ξεχωριστό βιβλίο ευαγγέλιο της επιστήμης που έγραψες στην φυλακή χωρίς κανένα βοήθημα , «‘Η Κοινωνία και Εξουσία στην Ελλάδα, η νόθα αστικοποίηση» και του αυθεντικού βιβλίου για την αντίσταση κατά της χούντας «Τα αξέχαστα και λησμονημένα», οι αναγνώστες του κοσμήματος που προχθές παρουσιάστηκε την 1η Φεβρουαρίου 2018 και ακούστηκε ο εκπληκτικός αποχαιρετιστήριος λόγος σου, για τον Κωνσταντίνο Περρίκο, δικό σου όνειρο ζωής. Είπες καταλήγοντας:

    «Προσωπικά αισθάνομαι ανεξίτηλο χρέος σε ανθρώπους σαν τον Περρίκο, διότι από αυτούς έμαθα να μην φοβάμαι και να θεωρώ τώρα που η ζωή μου βαδίζει προς το τέλος, ότι η μεγαλύτερη προδοσία που μπορεί να κάνουμε απέναντι στον εαυτό μας , είναι να μην εκπληρώσουμε το καθήκον μας και να συμβιβαστούμε, αρνούμενοι τα βασικά μας ‘πιστεύω»._

    Είναι εδώ και οι αναγνώστες που θα διαβάσουν το τελευταίο βιβλίο σου που τώρα βρίσκεται στο τυπογραφείο για τους ενδοτισμούς της πολιτικής περιόδου 1995-2004,

    Είμαστε όλοι εδώ για να σε ευχαριστήσουμε για όλα αυτά και να σε κατευοδώσουμε τώρα που ταξιδεύεις προς στην Νήσο των Μακάρων.

    Το έργο σου και την προσφορά σου θα μελετούν και αναλύουν επί πολλά χρόνια απλοί πολίτες και επιστήμονες και θα είσαι παρών στις σκέψεις και στις πράξεις των σημερινών και των προσεχών γενεών, Είναι αδύνατο να το εξαντλήσουμε σε πέντε λεπτά σήμερα,

    Πορεύσου και αναπαύσου εν ειρήνη,

    Σε αποχαιρετούμε με σεβασμό-θαυμασμό και ανθρώπινη συγκίνηση.

    Στο καλό μεγάλε Έλληνα αγωνιστή Δημοκράτη- Πατριώτη,

    Δάσκαλε Βασίλη Φίλια._

    Αθήνα 16η Φεβρουαρίου 2018

  35. Τα καλά να λέγονται και να ξαναλέγονται (τα είχαμε μεν προσθέσει σε reply του σχολίου Φεβρουάριος 16, 2018 at 5:24 μμ και αργότερα σε reply σε κάτι περί Θεοδωράκη αλλά ας τα ξαναβάλουμε και εδώ σαν πιο κοντά στην ημερομηνία τους) https://docs.google.com/file/d/1nJ83DKwQkkvRzO5nvrLMaSpGzdM6D5A0/edit?filetype=msword

  36. Από την εβδομαδιαία εφημερίδα «Δρόμος της Αριστεράς» (16/2/2018)

    «…συνέπλευσα με την Χρυσή Αυγή! Δηλαδή με μια μαύρη τριχούλα μέσα στο γάλα της Λαοθάλασσας που την κατάπιε κυριολεκτικά. Την είδε κανείς; Κανείς! Μόνο μια φωτογραφία και ένα-δυο πλάνα όλα κι όλα. Ήταν σιωπηλοί ακροατές όπως τόσοι και τόσοι από όλες τις πτέρυγες της Βουλής και όλες τις κομματικές παρατάξεις»
    Μίκης Θεοδωράκης

    «…Η όποια συμμετοχή της Χρυσής Αυγής στο ακροατήριο μια συγκέντρωσης ακυρώνει τον σκοπό της. Η λογική του ΣΥΡΙΖΑ μας φέρνει στα χρόνια της παρακμής του Βυζαντίου όπου ένα πολύ σοβαρό θέμα για τους θεολόγους της εκκλησίας ήταν…η τύχη της μύγας, που έχει την ατυχία ή την ευλογία να πέσει μέσα στο δοχείο του αγιασμού!
    Τι συμβαίνει: μολύνεται ο αγιασμός ή αγιάζεται η μύγα; Έτσι ενώ ο Μίκης μας προτρέπει για ενότητα, η Αριστερά της κωλοτούμπας μας προτρέπει να αποφεύγουμε κάθε συγκέντρωση στην οποία συμμετέχουν Χρυσαυγίτες. Στις εκλογές όμως η Χρυσή Αυγή είναι χρήσιμη διότι αφαιρεί ψήφους από την Νέα Δημοκρατία!
    Οπότε η κυβέρνηση έχει βρει την λύση: σε όποια συγκέντρωση δεν την εξυπηρετεί είτε θα στέλνει τους κουκουλοφόρους είτε τους Χρυσαυγίτες. Οπότε εμείς θα τρεπόμαστε εις φυγήν είτε για να αποφύγουμε τα δακρυγόνα των ΜΑΤ είτε τις κατηγορίες τηςς κυβέρνησης ότι είμαστε φασίστες! Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αγκαλιάσει τον εθνομηδενισμό και μετά απορεί για το ποιοί ψηφίζουν την
    Χ.Α. …»
    Ηλίας Φιλιππίδης (έχει διατελέσει πανεπιστημιακός καθηγητής κοινωνιολογίας)

  37. Παιδιά όποιος θέλει να μάθει περισσότερα πράγματα, είτε για είτε από, τον
    Δρα Ηλία Φιλιππίδη, συγγραφέα του άρθρου από το οποίο αντιγράψαμε την παράγραφο που είδαμε στην προηγούμενη ανάρτηση ας τον ψάξει στο γκουγκλ, κι οτι βρει ας μας το στείλει, προσωπικά βρήκα το παρακάτω λινκ , που περιείχε πολλά διδακτικότατα περί πολλών ενδιαφερόντων πραγμάτων
    http://www.hellenologia.com/2017/06/blog-post_23.html

    Εν τω μεταξύ θα ψάχνω και για πότε θα κυκλοφορήσει διαδικτυακά και το όλον άρθρο του , είτε στο σάιτ του Δρόμου της Αριστεράς είτε στο Νόστιμον Ήμαρ που, όπως μας πληροφόρησε ο νυν φοιτητής , πρώην μαθητής του σχολείου μας, αναδημοσιεύει πολλά από κει. Όταν το βρω θα το αναρτήσω και εδώ…

  38. Λίγα είπα για το παραπάνω. Ας το ξαναπώ:
    !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    https://www.paulcraigroberts.org/2018/02/17/why-are-we-in-afghanistan/

    εν ολιγοις σε αυτο το γραμμα του ισλαμικου εμιρατου του Αφγανισταν ειπωθηκαν πολυ περισσοτερα και πολυ ουσιωδεστερα απο οσα απο ειπωθηκαν απο ολους μαζι τους σοβαρους και τιμιους αναλυτες και στοχαστες (ή και φιλοσοφους και ποιητες της προηγουμενης γενιας) επι του θεματος στη Δυση .Τελειωναν με την φραση «Η μονη μας υποχρεωση ειναι να σας στειλουμε αυτο το μηνυμα». Εμας (ΟΛΟΥΣ εμας) η μονη σοβαρη κινηση που εχουμε να κανουμε ειναι να διαδιδουμε την δικη τους αναλυση αντι να κανουμε δικες μας που δεν της φτανουν ουτε στον αστραγαλο. Οι δε Ελληνες εχουμε να την κανουμε και παραδειγμα του τι σημαινει να συνομιλεις με τον μεγαλυτερο στην πράξη εχθρο σου (=την αντιπαλη παράταξη (ή υποπαραταξούλα) Ελληνων) ΠΡΙΝ γινεις ρεζίλι στον μικροτερο εχθρο σου , τον εξωτερικο, μη εχοντας καν σκεφτει τι να του πεις. Ανθρωποι που δεν ξερουν πια οτι η περιφρουρηση στους αντιπαλους χωρους μονο με κοινες (μεικτες) ομαδες περιφρουρητων μπορει να λειτουργησει, ειναι σε θεση να προτεινουν οτιδηποτε σοβαρο για οτιδηποτε αλλο;)

  39. Εφαρμογη του παραπανω σχολίου σε μια στιχομυθια περι μιας φρασης του Μίκη:

    «…συνέπλευσα με την Χρυσή Αυγή! Δηλαδή με μια μαύρη τριχούλα μέσα στο γάλα της Λαοθάλασσας που την κατάπιε κυριολεκτικά. Την είδε κανείς; Κανείς! Μόνο μια φωτογραφία και ένα-δυο πλάνα όλα κι όλα. Ήταν σιωπηλοί ακροατές όπως τόσοι και τόσοι από όλες τις πτέρυγες της Βουλής και όλες τις κομματικές παρατάξεις»
    Μίκης Θεοδωράκης

    -Oταν μετα επιχειρησαν δολοφονικες επιθεσεις σε στεκια και χωρους μονο αθορυβοι δεν ηταν

    -Aρχιζει και γινεται παραλογο Δηλαδη αν την επιχειρουσαν την επομενη μερα παλι το χτεσινο συλλλαλητηριοι θα εφταιγε και το οτι εκει καταπιεστηκαν ; και αν το επιχειρουσαν την προηγουμενη θα εφταιγε το αυριανο για το οποιο κανανε προθερμανση;

    -Δεν μιλαμε με αν ομως αλλά με το τι εγινε που εγινε και στην Θεσσαλονικη με τον εμπρησμο.Αρα υπηρχε παρελθον και προδιαθεση.Αν γινοταν αλλη μερα οπως γινεται τακτικα θα μιλουσαμε για την δικη της ΧΑ που ειναι γιγαντια και σε εξελιξη,δηλαδη για δολοφονους νεοναζι που οπουδηποτε δεν απομονωνονται ριζωνουν.Υποδικοι δηλαδη που δεν περιθωριοποιηθηκαν απο ευσυνειδητους υποτιθεται

    -Αρα ουτε και οι διαδηλωσεις του καιρου που εγινε ο εμπρησμοσ τησ μαρφιν με θυματα επρεπε να εχουν ποτε γινει; Αρα καμια διαδηλωση ποτε και πουθενα;

    -Για την μαρφιν οι υποπτοι αθωοθηκαν παντως και αποδειχθηκε η προβοκατσια ταυτισης δολοφονων με αναρχικους οταν κατερρευσαν οι μαρτυριες
    https://jailgoldendawn.com/,
    Καλό θα ήταν να υπάρει πλήρης ενημέρωση για την σημαντικότερη δίκη της μεταπολίτευσης, αφού κανένα κεντρικό μέσο ενημέρωσης δεν ασχολείται(δημόσιο και μη)

    -Ενταξει ,ενημερωνω εδω και τωρα με το παραπανω λινκ σου. Τι λεγαμε; Δεν λεω το ποιας παραταξης ηταν οι ενοχοι, εννοω το αν ισχυει οτι δεν πρεπει να γινονται διαδηλώσεις για να μην υπαρξουν θυματα. Λοκατζηδες-ξελοκατζηδες την κανανε την περιφρουρηση σωστα για να μη γινει Θεσσαλονικη; Την κανανε. Επρεπε και να τρεχουν απο πισω απο τους ΧΑ μετα; Ας τους φωναζαν οι δικοι σαςπεριφρουρητες όπου υπηρχε κινδυνος να ειναι μαζι σας στην περιφρουρηση να γνωριστειτε, Κι αν λεγανε οχι να τους καταγγελατε

    -Δεν κανανε σωστα την περιφρουρηση γιατι το ταγμα σπο το πληθος ξεπηδησε για να παει προπυλαια.Επισης την περιφρουρηση την κανανε γιατι φοβοντουσαν επιθεση αναρχικων (γελαω με την χαζομαρα-ακομη και η δηλωση ρουβικωνα παραφραστηκε απο τους πουλιντζεραδες).Τα θυματα στις διαδηλωσεις ειναι αποτελεσματα (παρα)κρατικης βιας και για αυτο οι διαδηλωσεις πρεπει να γινονται οταν εχουν κατι να πουν αφοβα με ξεκαθαρο προσημο

    -Μα μη λεμε εξωπραγματκότητες Περιφρουρηση σημαινει να μη αφησεις να σου ερθουν. Οχι να μη σου φυγουν. Αυτο ειναι ανεφικτο . Αν ειχανε ροπαλα λες να τα δειχανανε οσο ηταν αναμεσα στο πληθος που τους περικυκλωνε ή πριν βγουνε απο κει που τους εβλεπε η περιφρουρηση. Ή που θα τους εβλεπε μια κοινη περιφρουρηση; Η περιφρουρηση και βεβαια φυλαγε μην ερθοουνε οι απεξω με με ετοιμα προς χρηση τα οπλα , δεν θα μπαινεανε μεσα να περικυκλωθουν και μετα να τα βγαλουν . Γι’αυτο λεω αν θελετε βοηθεια απο λοκατζηδεσ να τους φωναζετε για συνεργασια εκει που φυλατε μη σας ερθουν αλλοι.
    Κι οσον αφορα το «για αυτο οι διαδηλωσεις πρεπει να γινονται οταν εχουν κατι να πουν «αφοβα με ξεκαθαρο προσημο» που λες το συμπερασμα ειναι αρα ποτε να μη γινονται , οπως θαλεγε και η χουντα και ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Σταλιν
    Θα γελανε μαζι μας , αυτη τη σιτιγμη ειμαστε νηπιαγωγειο , «αφοβα και ξεκαθαρα» η καθε παραταξη θεωρει μονο τα δικα της , ιδιως οταν δεν υπαρχει καμια περιπτωση κανείς απο αυτην να συζητησει με κανεναν απο την αλλη οχι απλως για να μην πλακωθει με κεινους αλλα και γιανα μη του την πεσουν οι δικοι του . Και ολοι με το «εκτος απο τουσ ναζι» εννοουνε παντα τους αλλους

    -Οι ναζι ειναι γνωστοι και υποδικοι,αλλο οι κοντινες ιδεολογιες,οι ναζι ειναι στα εδρανα και γνωστοι με τεραστιο παρελθον και δικογραφια.Το ξεκαθαρα ισχυει σε ολες τις διαδηλωσεις ισως εκτος απο το συλλαλητηριο που ο καθενας ελεγε το μακρυ του και συμπλεανε με εχθρους της ελευθεριας.Ακομη και οι γενικα αντικυβερνητικες διαδηλωσεις τους ναζι τους απομονωνανε(δεν μιλαω για αγανακτισμενους ηταν αστειοι) και ειχανε διαφορετικα μπλοκα διαφορετικες θεσεις,δεν μπλεκονταν υπο την αριστερη ενοτητα κατα το (αστειο για μενα) εθνικη ενοτητα.

    -Αστειο το ενα , αστειο το άλλο,. Αστειο δεν ειναι και το να πιστευεις οτι το σεσημασμενο παρακρατος θα παει πρωτα να ακουσει τον Μίκη να φτιαχτει και μετα θα παει να αρχισει τις επιθεσεις; Γελαγες ειπες και και με την παρανοηση που κανανε στις δηλώσεις του Ρουβικωνα και αποφασισαν οτι χρειαζεται περιφρουρηση…κλπ κλπ Την περιφρουρηση την κανεις ακριβως μηπως και δεν ειναι τα παντα αστεια ή ζητημα παρανοησης. Απεραντολογουμε για το τιποτα και ήδη αυτοεπαναλαμβανομαστε. Τα ειπαμε Το μονο που ΜΠΟΡΕΙ να γινεται ειναι να περιφρουρεις να μη σου την πεσουν αυτοι που εχουν βγαλει ηδη τα οπλα, οχι να μη σου φυγουν δικοι σου να πανε παρακατω να τα βγαλουνε να την πεσουν σε αλλους. Εχεις τιποτε να προσθεσεις ετσι που να μη ξαναπουμε αυτα που ηδη ειπαμε;

    • -…Εχεις τιποτε να προσθεσεις ετσι που να μη ξαναπουμε αυτα που ηδη ειπαμε;

      -Όχι. Tα ουσιωδη ειπωθηκαν. Πιο καλοί απο διαλογο είναι μόνο οι παραλληλοι μονολογοι αλλά κι ο διαλογος αυτός βγαζει νοημα και ετσι απο μονος του, αν θελησω κατι που θα μου ερθει πιο μετα θα το στείλω

      -Εδώ είμαστε.

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *